Reading Challenge Update: Juni

Hoi allemaal! Juni is alweer voorbij na vandaag, en wat ging de maand ook weer snel! Ik had gehoopt dat ik meer kon lezen dan in mei, want dat was gewoon deprimerend. Vorige maand las ik er 3. Deze maand 2 boeken. Het is nu zomervakantie, en ik ben weer goed op dreef vind ik zelf. Dus ik hoop dat het er deze keer wel meer worden.

1. Zes Seconden – Daniëlle Bakhuis

Zes Seconden
Ik had veel hoop voor dit boek, omdat ik al eerder een geweldig boek van Daniëlle Bakhuis had gelezen. Zes Seconden was wel een boek waar ik van genoten heb, en op zich was mijn review ook wel positief. Ik raad het boek wel aan, en nu ik de cover voor me zie roept het verhaal zich ook weer op en dat is ook wel goed. Ik gaf Zes Seconden een 8.5!

2. Het Programma – Suzanne Young
Het Programma
Ik denk dat je het wel al verwacht had, maar Het Programma is mijn favoriet van Juni! Wie had dat ooit gedacht, het is een dystopisch boek maar toch bleef ik lezen en vond ik het geweldig! Maar ik had ook niet echt het gevoel van een dystopisch verhaal, en dat is wel goed en fijn want ik was ze beugelezen. Een 10 voor het programma!

Dat was het voor nu! Deprimerend aanbod, maar ik hoop wel meer te lezen in juli en augustus
xxx Nikita

Advertenties

Waarom ik bloggen verkies boven filmpjes

Hoi allemaal! Veel mensen in mijn omgeving weten dat ik een blog heb, en het staat ook op mijn facebook. Maar ik heb wel een reden waarom ik liever een blog schrijf dan dat ik youtube filmpjes maak. Ik heb eigenlijk wel meerdere redenen. Benieuwd? Lees snel verder!

🔪
(Bron)

1. Je kan meer nadenken over hoe je iets wil zeggen
Het is wel logisch dat je achter de computer al typend meer kan nadenken hoe je je boodschap wil overbrengen. Zitten ademen voor de camera is niet bepaald aantrekkelijk voor je filmpje, en als je zit te ademen achter die computer om na te denken, ziet niemand dat. En dat vind ik wel fijn, want soms heb ik wel even nodig om na te denken wat of hoe ik het wil zeggen. Zeker bij moeilijkere boodschappen of bij stukjes over je leven (zoals mijn post over levensbeslissende keuze) is het wel fijn voor mij dat ik kan nadenken hoe ik het wil zeggen, zodat het voor mijn gevoel ook klopt

2. Foutjes kunnen makkelijker worden weggewerkt
Ik heb wel vaker bij een youtube-filmpje van een ander dat je hoort ‘die zin klonk zo fout’. En dat kan je natuurlijk wel herstellen door je zin te veranderen. Maar dat merk je dan weer op. Bij een ander vind ik dat nog niet echt erg of irriterend. Maar als ik zelf youtube-filmpjes zou maken zou ik me er door aan ergeren bij mezelf. Dan zou ik er gewoon al geen zin meer in hebben, en dat is niet de bedoeling van een hobby.

3. Ik word veel rustiger van bloggen dan van praten
Ik ben een stil meisje, meestal hoor je enkel het klikken van de muis of de toetsen van het toetsenbord vanaf mijn bureau. Of je hoort geluidjes vanaf mijn iPad als ik daar iets typ. Ik ben niet echt een prater, dat weet ik van mezelf. En ik denk als ik moest praten tegen die camera dat ik gek zou worden. Het zou er ook denk ik niet echt uitzien alsof ik het leuk vind en ik denk dat dat ook de kwaliteit en de manier waarop je naar het filmpje kijkt serieus zou verpesten.

4. Ik kan me beter uiten al schrijvend
Ik schrijf al heel lang, eigenlijk al denk ik vanaf mijn 8 jaar of iets in die zin. En ik kan me toch beter uiten al schrijvend. Dat is creatief zijn, toch een manier van. En daar kan ik me gewoon veel beter uiten en veel beter uitdrukken wat ik bedoel. Ik vind een blog hebben gewoon leuk, maar wie weet komen filmpjes ook nog wel eens!

Dat was het voor vandaag!
xxx Nikita

Boek Review: Het Programma

Hoi allemaal! Ik las gisteren weer een boek uit, ik ben blij dat te melden. In een periode waarin lezen soms saai kan zijn is dat voor een boekenwurm wel een opluchting. Ondanks ik dystopische boeken beu ben, is Het Programma van Suzanne Young goed meegevallen! Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het boek heb opgepakt, dus laten we beginnen aan die review!

Het Programma

Sloane denkt wel twee keer na voordat ze in het openbaar begint te huilen. Sinds zelfdoding is uitgegroeid tot een internationale epidemie, zou een huilbui haar in het Programma kunnen doen belanden, de enige bewezen behandelingsmethode. Ze heeft al een broer verloren, dus Sloane weet zeker dat haar ouders er alles aan zullen doen om haar in leven te houden. Ze weet ook dat iedereen die het Programma heeft gevolgd terugkeert met een schone lei: hun depressies zijn verleden tijd, maar hetzelfde geldt voor hun herinneringen.

Omdat ze zowel thuis als op school constant onder toezicht staat, zorgt Sloane dat ze zo min mogelijk opvalt en verbergt ze haar gevoelens zo goed mogelijk. De enige bij wie Sloane zichzelf kan zijn, is James. Hij heeft beloofd om ervoor te zorgen dat ze geen van beiden in het Programma terechtkomen en Sloane weet dat de liefde tussen hen sterk genoeg is om allerlei tegenslagen te weerstaan. Maar ondanks de beloftes die ze elkaar maken, wordt het steeds moeilijker om de waarheid te verbergen. Ze worden alle twee steeds zwakker, depressie ligt op de loer. En het Programma zit hun op de hielen…

Verhaallijn (2/2)
Ik vond het wel fijn dat er een keer depressie in een boek zat. Om eerlijk te zijn heeft me dat wel gesteund in mijn down-momenten. Want zo voelt het alsof ik niet de enige ben met verdriet. Ik had ondanks de verhaallijn en beschrijvingen op het boek niet het gevoel dat het een dystopisch verhaal was, en dat vond ik wel fijn. Ik zei een tijdje terug dat ik dystopisch beu was. Ook vind ik het een aparte verhaallijn, voor een keer komt er niet zoveel geweld in zoals in alle andere dystopische verhalen. Het boek werd vergeleken met The Hungergames, om eerlijk te zijn vind ik het twee aparte verhalen en dat is wel positief.

Personages (2/2)
Ik was wel tevreden over de personages. Ze hadden zo allemaal hun eigen toevoeging aan het verhaal en niemand irriteerde me. Er waren genoeg mensen die voor problemen zorgden, genoeg bezorgde mensen en genoeg verraders. Van iedere soort was de perfecte portie en dat vind ik wel knap. Die balans vinden is niet altijd makkelijk denk ik.

Schrijfstijl (2/2)
Vlot geschreven zou ik niet zeggen, want ik denk als anderstalige of iemand met dyslexie zou je denk ik wel problemen hebben met dit boek. Maar ik hou wel van de schrijfstijl van Suzanne Young. Ik werd er goed in meegevoerd en het verhaal in gevoerd. Suzanna Young heeft een fijne manier van schrijven, want zoals ik al zei voelde het niet als een dystopisch boek. Er was weinig actie maar dat mocht ook wel een keer. Daardoor werd de spanning niet minder en daar ben ik voorstander van.

Cover (2/2)
De cover vind ik gewoon goed, een beetje gewoontjes maar ik vind het zonde om er punten voor af te trekken

Plezier aan het boek (2/2)
Het boek heeft me aan het lezen gezet en dat was in deze periode niet echt makkelijk. Ik hoop dat ik dat gevoel ook kan behouden. Dus ik heb wel degelijk plezier gehad met het lezen, Het boek heeft me geen ‘wow’-gevoel bezorgd maar ik vond het gewoon een goed boek. Dat mag ook wel eens 🙂

Cijfer: 10/10
xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~34~

Hoi allemaal! Nu pas besef ik hoe weinig ik gepost heb deze week. Sorry hiervoor. Ik had het namelijk heel druk, ik had van maandag tot woensdag nog examens, woensdagmiddag stage en donderdag de hele dag stage. Gisteren had ik al een vrije dag. De vakantie is voor mij officieel begonnen, dus ik hoop het weinig bloggen goed te maken in de vakantie. Ik was ook erg moe deze week, het einde van het schooljaar is gewoon vermoeiend. Nu ik mijn Instagram doorblader merk ik ook dat ik voor mijn doen echt weinig foto’s heb gepost.

1
Ik blogde erg weinig, ik schreef wel een fotopost. Maar naast de adulting-tag was dat ook het enige…

2
De tweede examenweek startte niet echt spectaculair, ik begon maandag met mijn praktijkexamen en ik vond zelf dat het volledig in het honderd is gelopen. Ik pieker er ook niet echt meer over, want ik kan het toch niet meer veranderen en ik heb me dan vooral geconcentreerd op de volgende examens. Die zijn wel goed gegaan

3
Ik speelde ook terug sims!

4
Er is een jongetje geboren! Welkom aan Thomas Li!

5
Donderdag was zoals ik op mijn blog al zei mijn verjaardag. Mijn oma en opa waren in de stad toen ik op stage was en kochten het vervolg in de selectie serie voor me! Ik was echt superblij toen ik het boek aantrof in het cadeaupapier!

6
Ik geniet ook altijd van chips, zowel in als buiten de examenperiodes.

7
Deze week verhuisden mijn sims ook naar een gigantisch huis! Dit is niet mijn leven, maar ik vind het wel altijd leuk om iets van de sims op mijn Instagram en blog te posten. Het hoort wel bij mijn leven aangezien ik een grote fan ben!

8
Van mijn zusje kreeg ik dit horloge! Ik ben er wel blij mee, en op de foto zie je het niet echt goed, maar de kleur is echt chocoladekleur en ik krijg er honger van

9
Ik ging aan het werk voor mijn tekenschrift en tekende dit superschattige katje! Ben er erg trots op, en ik weet gewoon dat ik verder wil met creativiteit. Dat wordt me steeds meer duidelijk

10
En vandaag vierden we mijn verjaardag aangezien ik donderdag gewoon stage had. Ik kreeg veel kaartjes! Ik heb veel geld gehad en als ik daar wat mee gekocht heb laat ik het wel zien op Instagram en dan komt het sowieso in mijn foto-post. Ik weet nog niet wat ik er mee ga kopen, maar woensdag gaan we de stad in dus waarschijnlijk verlies ik wel ergens mijn hart aan 😉

Wil je mij  stalken in mijn leven? Dat kan, hier is mijn Instagram 😉
xxx Nikita

Unsuccesful Adulting Tag (Birthday!)

Hoi allemaal! De dag dat dit online komt ben ik 18 geworden, dan ben ik dus volwassen. Alhoewel, volwassen… Het is maar wat je volwassen noemt. Daarom leek het me leuk om de unsuccesful adulting tag in te vullen, die ik tegenkwam op youtube. Ik heb de vragen opgezocht, en ik ga hem dus invullen!

1. Wat is het meest onvolwassen eten dat je de afgelopen week hebt gegeten?
Frietjes met bitterballen. Dat lijkt me zo onvolwassen omdat het simpelweg frietjes bakken is en dan bitterballen bakken. Maar toch zo lekker, ik ben er verslaafd aan!

2. Hoe vaak ga je voor 22:00 naar bed?
Op schooldagen kruip ik om 22:00 meestal in bed zodat ik nog even kan lezen voor de anderen naar boven komen. Maar als ik echt heel moe ben dan is het soms ook eerder. Maar dat zijn dan de dagen dat ik mijn kussen alleen moet zien en ik val in slaap. Die komen vaak voor in stageweken

3. Wat is het laatste kinderprogramma dat je hebt gekeken?
Het is niet echt een kinderprogramma, maar ik vind Hallo K3 heel erg leuk om te kijken. Hoe vaak ik het ook al heb gezien, ik blijf het grappig vinden. De droge opmerkingen van Josje en Karen zijn geweldig, en het Hollandse accent van Rosie is ook geweldig.

4. Wat is het laatste dat je bent vergeten?
Het laatste wat ik ben vergeten is denk ik zaterdag dat ik nog iets te drinken moest meenemen voor onderweg of voor in de stad toen we na de bibliotheek de stad ingingen

5. Ben je wel eens in pyjama naar buiten geweest?
Nee, wel aan de voordeur en dan nog. Ik zit in pyjama als ik thuis ben

6. Wat is je meest ranzige gewoonte?
Als mijn maandstonden pas bezig zijn haat ik het om mijn maandverband te verversen. Vooral als mijn maandstonden echt heel hevig zijn. En dan probeer ik het uit te stellen, maar niet tot ik doorlek. Ik vervang wel optijd maar ik haat het.

7. Hoeveel enkele sokken heb je in je la liggen?
Geen enkele 🙂

8. Welke lelijke emoji gebruik je wel eens?
Ik vind emoji’s juist superleuk! Ik ken geen lelijke emoji, wel die kat die huilt van het lachen vind ik er een beetje over. Maar die gebruik ik ook nooit denk ik

9. Wat is je meest nerderige eigenschap?
Ik ben op zich al een hele nerd. Op de positieve manier, maar dan toch dat ik met plezier studeer voor examens. Tenzij het wiskunde is, dan haat ik het echt.

10. Wat was de laatste keer dat het eten dat je kookte, mislukte?
Ongeveer drie weken geleden had ik kookles en ik was vergeten dat mijn appelmoes nog opstond. Ik was bezig met fruit snijden en mijn neus was verstopt dus ik rook ook geen verbrande geur. Tot iemand in mijn keuken kwam van de klas en vroeg wat er zo aangebrand rook en die pot opendeed. Toen wist ik wel hoe laat het was… Geen appelmoes dus

11. Welke tic komt bij je naar boven als je je ongemakkelijk voelt?
Als ik op stage ben, en ik heb bezoek van mijn stagebegeleider dan zit ik altijd met mijn handen aan mijn broek alsof die afzakt. Ik weet mijn handen dan echt geen houding te geven, vooral niet als ik rechtsta en nadenk. Omdat ik gewoon me ongemakkelijk voel, altijd als ik stagebezoek heb.

12. Wat wat de laatste rekening die je verstopte?
Ik verstop geen rekeningen 😉

Dat was het voor vandaag!
xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~33~

Hoi allemaal! Welkom in een nieuwe week in foto’s, de eerste examens zijn geweest. Ik skypte weer lekker veel met mijn nichtje, ik maakte een nieuwe bladwijzer uit rainbow loom en fotografeerde ook veel eten. Ik deed een poging tot veel lezen, maar die is mislukt. Ik las wel een boek uit, dat is dan wel positief. Maar als ik een goede update wil hebben deze maand, zal ik echt nog veel mogen lezen. Ik tekende ook weer eens voor mijn tekenschrift, en ik ben wel trots op het resultaat!

1Ik speelde ook verder met Papa’s Cheeseria, en het eerste feest begon! Ik heb geen idee wat dit in het Nederlands is, maargoed.

2
Ik las ook ‘Zes Seconden’ van Danielle Bakhuis uit, hier kan je de review vinden. Tot nu toe het enige boek wat ik gelezen heb in juni…

3
Ik probeerde ‘In deze boom’ te lezen, maar na een paar hoofdstukken gaf ik het alweer op. Ik begreep het verhaal niet en verveelde me tijdens het lezen. En dat is niet normaal

4
Mijn nieuwe bladwijzer! Het moest een nerdbril zijn, maar het ene glas is een beetje mislukt…

5
Ik skypte ook lekker veel met mijn nichtje deze week! Ze wou niet op de foto dus het werden haar snoepjes…

6
Chacco! Ik nam haar ook weer lekker veel bij me, ze is zo lief 🙂

7
En dinsdag na school at ik een hoorntje. Een hoorntje is een soort harde koek in de vorm van een ijshoorntje met daarop en soort suiker en daarin zo’n speciale gele pudding van de bakker. Ik heb geen idee of jullie dit in Nederland ook kennen

8

Dinsdag had ik ook de laatste les van mijn mentor/titularis. Ze had voor iedereen een lief briefje geschreven. Ze zei wel dat het persoonlijk was, maar ik vind het zo’n leuk en lief briefje dat ik het toch op mijn blog wou hebben 🙂

9
En ik at een chocodessertje met slagroom! Dit eet ik niet zo heel vaak maar vind ik wel heel lekker.

10
Mijn eerste examen ging goed! Een goede start voor Nikita 🙂

11
En tijdens het studeren sneed ik mijn vinger aan mijn bestekmapje…

12
Aardbeitjes met nutella! Eerste keer dat ik het probeerde en het was wel lekker

13
En het studeren moest natuurlijk ook gebeuren…
Over incontinentie

14
Deze week speelde ik ook weer sims! Mijn lieve simmetje is zwanger!

15
En zoals ik al zei tekende ik ook weer deze week, en ik ben trots op mijn Blue uit de animatiefilm RIO!

16
En dit is mijn nieuwe achtergrond geworden! Hoe lang ik het weer volhou om hem niet te veranderen weet ik niet, maar ik vind hem heel erg schattig!

xxx Nikita

Bibliotheek-Bezoek! ~12~

Hoi allemaal! Gisteren was het weer tijd voor de bibliotheek, maar voor ik begin wil ik me excuseren voor het niet posten gisteren. Ik was namelijk erg moe na het dagje bibliotheek, stad en de wandeling. En mijn vriendin was ook bij me, dus ik kon al maar vanaf 20u00 bloggen. Ik ga nu deze post uittypen en dan komen ook de foto’s online. Het schuift gewoon een dag op, ik was moe en had ook niet echt zin om te werken voor mijn blog. En dan wil ik jullie een blogpost besparen want dan doe ik ook weinig moeite en is het ook niet leuk om te lezen.

12

Flame – Bernice Berkleef
Het verhaal gaat over een God die voor het eerst naar school gaat, en hij kruist het pad van een bijzonder meisje. Volgens Bol.com is het een fantasyserie van vijf boeken, dus ik ben benieuwd. Ik lees namelijk heel weinig fantasy en ik hoop dat ik het leuk vind want het ziet er me wel een aantrekkelijk boek uit. Wel een dikke pil, ik zal tijd nodig hebben voor dit boek!

Gewoon Anders – Luc Descamps
Ik had dit boek al een keer mee denk ik, maar ik ben er gewoon niet aan toe gekomen om het uit te lezen. Of om er überhaupt in te beginnen. Het verhaal ging over een autistische jongen, en dat vind ik altijd wel leuk om te lezen. Want voor wie het nog niet wist (en ik weet niet of ik dit ooit al verteld heb op mijn blog), mijn oudste broer is autistisch.

Stad van Vuur – Cassandra Clare
Ik heb het eerste deel al gelezen, en ik was eigenlijk wel benieuwd naar het volgende deel. Het boek heeft veel delen, ik ben wel benieuwd of ik ze echt allemaal ga lezen. Want dat is toch een zwaktepunt bij mij soms. Hoeveel ik ook van lezen hou, er zijn weinig series die ik volledig uitlees

Honger – Micheal Grant
We keren terug naar januari, toen las ik namelijk het eerste boek uit. Ik wil de serie ook echt gaan uitlezen. Lijkt me wel logisch, ik ben benieuwd naar dit deel van de serie

Zwarte Stilte – Hilde E Gerard
Ik moest het boek gewoon lezen, want het klinkt echt als een heel mooi boek. Over een ziekte die de hoofdpersoon blind en lam maakt, en ook over moorden. Het klinkt wel als een boek wat me kan boeien

Loverboys – Heleen Vreeswijk
Achter dit boek zit een grappig verhaal. Maandag en dinsdag was ik gewoon op school in het verzorgingslokaal (waar we leren kindjes in bad steken, mensen wassen, leren verluieren enzovoort) en daar lag dit boek van een leerling. En toen ik samen met mijn vriendin de achterflap las vond ik het wel interessant, dus ik ben blij dat hij in de bibliotheek aanwezig ,was.

De school voor magisch begaafden – E. Rose Sabin
Ik werd wel benieuwd en aangetrokken toen ik de achterflap las, dus ik ben benieuwd!

Het mes dat niet wijkt – Patrick Ness
Heel boekenbloggersland is zo enthousiast over dit boek dat ik het ook maar ga proberen

Blind Date – Libba Bray
Hier zitten meerdere verhalen in, dus lets give it a try!

Dat was het voor nu! Ik ga nu de fotopost uittypen en normaal komt hij vandaag nog online
xxx Nikita

Levensbeslissende keuze

Hoi allemaal! Mijn moeilijke periodes zijn nu denk ik wel een beetje afgelopen. Toch op gebied van levensbeslissende keuze. Leesdip en down zijn blijven voorlopig nog wel even duren vrees ik, maar ik maak er het beste van. Ik sprak van een levensbeslissende keuze, die is ondertussen gemaakt. Ik ga hieronder uitleggen wat er gebeurd is. Levensbeslissend klinkt dramatisch, dat weet ik. Maar het is wel zo

Ik zit nu mijn vijfde jaar in mijn school, en ik doe verzorging. Bejaarden en kinderen leren verzorgen en in het zevende jaar leer je dan voor kinderverzorgster of voor bejaardenzorg. Dit jaar had ik voor het eerst stage. Ik begon in oktober bij de bejaarden. En ik wist vanaf dag een dat het hem niet ging worden in de bejaardenzorg. Ik haatte het niet, dat  nu ook weer niet. Maar ik wist dat het mijn job nooit zou worden. Hoe meer stage ik er liep, hoe duidelijker dat ook voor mij werd. Maar ik ging wel echt van de mensen houden die in het bejaardentehuis wonen waar ik stage liep. Hoe hard ik ook mijn best deed, ik kreeg een onvoldoende voor bejaardenstage. Al had ik het wel zien aankomen. Dat geef ik eerlijk toe, ik had nog een klein beetje hoop dat ik geen onvoldoende zou hebben. Maar toen die leerkracht in het lokaal kwam om het te vertellen, zei mijn gevoel alles voordat die leerkracht haar mond had opengedaan. Dus zo teleurgesteld was ik niet, dat was wel al makkelijker voor mij. In februari had ik ook stage en de twijfel of ik in de juiste richting zat. De gedachte maakte me echt bang.

Na mijn longontsteking (en afwezigheid op school van een maand) was het paasvakantie, en toen was het kinderstage. Ik had niks van technieken gezien bij de kindjes, dus dat was stressen. Tot ik daar binnenkwam. Ik geef toe, het was geweldig die eerste dagen. Ik hield van de kindjes, ik verzorgde ze met mijn gehele hart. Ik werd verliefd op de kindjes, en ik had het echt naar mijn zin op stage! En dat gevoel heb ik nooit gehad bij bejaarden. Dus ik dacht serieus dat ik mijn plekje op de wereld had gevonden, dat ik iets had gevonden wat ik later wou doen. Tot werkstage eraan kwam. Toen werd er meer en meer van mij verwacht, de kindjes werden drukker en luider. Ik vond het steeds meer achteruit gaan, en toen zakte mijn moed voor de verzorging compleet weg. De twijfels waren eerst weg, maar die kwamen nu met z’n allen terug op mijn kap zitten. Om het maar even op een leuke manier te zeggen. Toen begon ik te piekeren en kreeg mijn leesdip erbij. Wat het allemaal nog moeilijker maakte, want ik was al vaak down en lezen leidt me dan af. Ik begon ook steeds meer bang te worden voor de toekomst en wou zelfs stoppen met school. Maar dat kon ik niet maken, want dan heb ik geen diploma. En ik wil niet opgeven. Ik wist dat ik niet verder wilde in de verzorging. Maar dat betekende ook dat ik van school moest veranderen. En als hooggevoelige, die gehecht is aan het vertrouwde, vond ik dat verschrikkelijk. Ik heb gisteren mijn laatste lesdag gehad en ik ga de klas, school, leerkrachten en alles gewoon heel erg hard missen. Geen school zal zo goed zijn als de mijne nu. Maar toch moest de knoop doorgehakt worden. Volgend jaar doe ik een compleet andere richting in een compleet andere school. Ik ga kunst doen, en ik ben er vrijwel zeker van dat dat wel iets voor me is. Natuurlijk blijf ik bloggen, de keuze van school verandert niks aan mijn blog. Ik wou het gewoon laten weten, en ik vind het wel een levensbeslissende keuze want het bepaalt toch wel de rest van je leven.

xxx Nikita

Youtubers waarvan ik minstens wekelijks hun kanaal bekijk

Hoi allemaal! Ik ben een actieve youtuber, zelf maak ik geen video’s. Ik hou het liever bij bloggen, daar kan ik me ook het best uiten. Ik kijk wel erg veel video’s per dag, en er zijn ook wel kanalen die ik echt vaak bekijk. Sommige zelfs meer dan wekelijks. Ik dacht dat het wel leuk zou zijn om ze hier op mijn blog te delen, dus hier komen ze!

Youtube - Google Search

1. Eveline Maureen
Als er iemands kanaal is die dagelijks gecheckt wordt is het het kanaal van Eveline Maureen. Ze post altijd onverwachts, dus ik check bijna iedere ochtend en anders wel ’s avonds. Toen ik pas loomde maakte ik heel veel ontwerpen van haar, en nu nog steeds trouwens. Maar sinds ze ook verzoeken kreeg een paar maanden terug om squshies en Japans snoep te filmen, doet ze dat ook. Ze doet nu ook shoplogs, japans snoep, nog steeds rainbow loom natuurlijk, reviews, unboxings, DIY’s en sinds kort werkt ze ook met ducktape. Door haar heb ik ook ontdekt dat ik dit soort video’s ook wel leuk vind, maar dan van youtubers die ik al lang ken

2. MeisjeDjamila
MeisjeDjamila heb ik ook leren kennen door Rainbow Loom. Zij loomt niet meer, althans er komen geen loomvideo’s meer online voorlopig. MeisjeDjamila woont in Texas, en zij maakt ook vooral lifestyle video’s maar ze filmt ook in grote Amerikaanse winkels en ketens en dat vind ik superleuk om te zien! Zij maakt vooral filmpjes van dingen in Amerika, dingen die daar bekend zijn en hier in België of Nederland niet. Dus dat vind ik wel leuk. Ik controleer alleen de woensdag en zaterdag want dan alleen post ze video’s

3. Sevensupergirls
Sevensupergirls is een gedeeld kanaal van 7 meisjes die in Amerika of Verenigde Staten wonen. Zij hebben daar hun plekje verdiend en er zijn ook nog andere kanalen die hetzelfde systeem. Van al die kanalen is er een meisje baas, en zij geeft iedere week ieder kanaal een thema. En daar moeten die meisjes dan een filmpje mee maken. Mijn favoriet heeft de woensdag-plek, zij heet Kaelyn. Ik kijk bijna alle filmpjes maar de woensdag controleer ik toch echt altijd.

4. Furtjuh
Furtjuh oftewel Rugther volg ik pas sinds vorige week dankzij mijn nichtje en ik kijk nu al uit naar iedere donderdag! Ik volg normaal nooit mannelijke youtubers, ik vind dat minder leuk om te kijken. Maar Rutger is geweldig. Hij doet me een beetje denken aan mijn leerkracht Frans en als hij dit ooit leest weet ik niet of hij daar zo blij mee zal zijn, maar ik gebruik geen namen.

5. BrugklasTV
Ik volg de serie Brugklas, wie me volgt op Instagram weet dat er regelmatig een screenshot voorbij komt van Brugklas als ik weer eens aan het kijken ben. Op hun Youtubekanaal komt er iedere maandag, woensdag en vrijdag een vlog van een van de brugklassers. Daar doen zij zelf iets in naar keuze en leer je als de serie volgt de personages ook beter kennen. En dat vind ik altijd leuk, persoonlijke kanten

Dat was het voor vandaag!
xxx Nikita

Boek Review: Zes Seconden

Hoi allemaal! Een spannend boek krijgt natuurlijk een mooie review bij mij, ik ben gek op spannende boeken. Daarom was ik ook wel benieuwd naar Zes Seconden van Danielle Bakhuis. Ik heb een jaar en zoveel maanden terug ook ‘Wat Als‘ van Danielle Bakhuis gelezen. Daar was ik sterk van onder de indruk. Ik begon in dit boek zonder hoge verwachtingen, want ik weet van mezelf dat ik een boek van een schrijfster geweldig kan vinden, maar het volgende boek dat ik lees minder hoge verwachtingen heb. Ik ben dus qua verwachtingen met een schone lei begonnen, en dat is wel een verstandige keuze van me. Ik vond het wel een goed boek, maar niet zo geweldig als Wat Als, dus als ik die hoge verwachtingen had gesteld was ik waarschijnlijk teleurgesteld geweest.

Zes Seconden

Iemand knielt bij het lichaam en houdt zijn oor boven het masker. `Een ambulance! schreeuwt een jongensstem. `We hebben een ambulance nodig! Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: ervoor en erna. Zes seconden. Dat is precies hoelang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij een slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan Jasmijn ooit had kunnen voorzien. Wie kun je vertrouwen als je niemand meer kunt vertrouwen?

Verhaallijn (2/2)
Op zich was de verhaallijn wel goed uitgedacht. Het zorgde voor de nodige spanning, die je aan het lezen hield. Het boek werd niet saai, ik kon blijven lezen maar helaas te weinig tijd daarvoor. Het boek is ook een tikkeltje mysterieus, want je weet niet wat je moet verwachten bij die Afrekening. Tot je er daadwerkelijk over leest. En net als bij veel thrillers ook weer een onverwachts einde. Normaal gesproken heb ik altijd een vermoeden wie het gedaan heeft bij thrillers en dat kon ik nu totaal niet ontfutselen en dat is zeker positief! Ik heb namelijk wel een sterke intuïtie en als je die op het verkeerde been kan zetten…

Personages (1.5/2)
Ik irriteerde me heel erg aan de arrogantie van Jasmijns vriendinnen. Ik snap dat in deze context arrogantie nodig was om het plaatje af te maken, maar een beetje minder was ook oke geweest. Jasmijn zelf vond ik wel een lief meisje, alleen heel erg naïef. Maar daar trek ik geen punten voor af want anders kon het verhaal ook niet tot zijn recht komen.

Schrijfstijl (1.5/2)
Ik had verwacht dat ik zo vertrouwd zou zijn met de manier van schrijven en meteen mee zou gevoerd worden in het verhaal. Maar dat  had ik niet en dat vond ik heel erg jammer. Soms vroeg ik me af waar die geweldige schrijfstijl van Danielle Bakhuis naartoe was. Andere momenten was het wel heel erg spannend geschreven, dus je mag wel stellen dat ik tevreden ben met het boek

Cover (2/2)
Die cover vind ik geweldig. Mysterieus en toch passend bij het boek. Het hazenmasker is zo’n groot aspect in het boek en bij de Afrekening, dus ik ben blij dat hij ook op de cover staat. Als je het boek nog moet lezen snap je de klik van het hazenmasker niet, dat snapte ik ook niet. Na het boek zal je de klik wel hebben en begrijpen.

Plezier aan het boek (1.5/2)
Ik mistte wel de manier van schrijven van bij ‘Wat Als’. Dat moet ik wel toegeven, nu ik de review zo aan het uitschrijven ben voel ik wel degelijk een beetje teleurstelling. Ik had verwacht dat ik minstens een 9.5 zou kunnen geven na de review, maar nu ik alles zo opschrijf en bekijk vind ik het wel jammer. Het was alsnog wel een goed boek, begrijp me niet verkeerd. Ik raad het boek wel aan, want het zou ook zonde zijn om het niet te lezen. Ik had alleen geen gevoel van ‘wow’.

Cijfer: 8.5/10
Dat was het voor vandaag!
xxx Nikita