Opstand – Veronica Roth

!! Deze review niet lezen als je het eerste boek nog niet las, zelfs de beschrijving van het boek niet !!

Opstand

Na de gruwelijke gebeurtenissen tijdens haar Inwijdingsdag vlucht Tris weg uit Onverschrokkenheid. Gevoelens van rouw en schuld over de dood van Will en haar ouders achtervolgen haar. Ondertussen woedt er een oorlog tussen de facties. Binnen het hoofdkwartier van Eruditie vinden gevaarlijke ontwikkelingen plaats. In de andere facties heerst verdeeldheid tussen zij die willen vechten en zij die de vrede willen bewaren. Terwijl ze strijdt tegen Eruditie, neemt Tris grote risico’s om haar dierbaren te redden. Met de keuzes die ze maakt, zet ze haar relatie met Tobias en haar eigen leven op het spel. Door ingrijpende ontdekkingen moet Tris volledig accepteren dat ze afwijkend is, zelfs als ze niet weet wat ze daardoor zal verliezen…

Verhaallijn
Ik vond het eerste deel goed, en dit boek ook. Toch denk ik dat ik niet zo’n hele grote fan van Divergent zal zijn zoals veel mensen. Dat ligt niet aan het boek, maar gewoon aan mij. Het is nu eenmaal zo dat het ene boek je beter ligt dan het andere, en dit is gewoon een boek die me minder ligt. Ik vind de verhaallijn en het idee wel heel erg leuk, maar Divergent is denk ik niet aan mij besteed. Ik ga het derde boek wel lezen. De verhaallijn is wel goed uitgewerkt.

Personages
Personages zijn er teveel. Je kan veel personages hebben, maar er is een grens. En in dit boek is die grens overschreden. Soms weet je even niet meer wie wie is, maar ik vind Tris haar karakter wel heel realistisch geschreven. Ik zou het ook allemaal even niet meer zien zitten als ik in haar schoenen stond.

Schrijfstijl
Veronica Roth heeft een uniek en eigen schrijfstijl, en ook spannend. Toch kon de spanning bij mij niet doorbreken. Dit lag niet aan het boek, maar zoals ik al eerder zei aan mij. Ik vind het gewoon goed geschreven

Conclusie
Opstand is een goed boek, maar de reeks is denk ik gewoon niet aan mij besteed. Ik ga wel het derde boek lezen zoals ik al zei. Los van dat gegeven vond ik het wel een goed boek

Cijfer: 7.5 

 

Advertenties

Mijn week in foto’s ~66~

Hoi allemaal! Deze week was een heel fijne week. Ik had geen last van mijn gebruikelijke winterdip, was blij en heb veel gelachen. Het meest geweldige aan de week is dat donderdagavond er een nieuwe computer klaarstond voor me. Het is een gamerspc en beter kan ik niet wensen. Want ik heb inmiddels de sims 3 erop gezet en die kwaliteit is beter dan ik ooit heb durven dromen. Ik ben echt blij, en dit is niet opschepperig bedoeld. Ik ben blij en dankbaar en wil het het liefst de hele wereld laten weten 🙂

1
Vorige week sloot ik de schoolweek af met de sims 3! Dit is nog op de reservepc die sims 3 aankon, nu is de kwaliteit van het spel veel beter.

2
En Jacqueline mocht ook nog een keer op mijn sociale media ❤

3
Ik speelde enorm veel sims afgelopen week

4
Ik schreef ook een boekreview voor Lockwood & Co

5
Mijn sim was zwanger!

6
En ik las ‘Opstand’ uit!

7
Deze foto is wazig, mijn excuses daarvoor. Maar zondag kwam ik naar beneden, nam ik Jacqueline bij me en ze ging zo liggen en ik kon haar strelen en dan kwamen er superlieve geluidjes uit. Geloof me, je zondag is meteen goed!

8
Guido is geboren in de sims!

10
Croque Monsieurs zijn zo lekker! Voor de Nederlanders onder mijn lezers, tosti 😉

11
Dit was een van de vragen in mijn boekje deze week!

12
Wat ook lang geleden was, was dat mijn sim ooit geskateboard had. Zoals je aan de trui van mijn sim ziet is mijn spel op die computer zeker niet optimaal

13
En toen kwam de herstelde pc binnen, en moest ik alle sims installeren. Zo ging het, maar het installeren ging enorm traag. Mijn gevoel zei al dat dit niet goed zou komen, en ik had gelijk. De pc was niet sterk genoeg voor de sims. Maar donderdag kwam de nieuwe pc en die is zeker sterk genoeg!

14
En tijdens de installatie las ik ‘Opstand’ uit! Ik zei al eerder dat ik het boek uitlas maar het was dit moment uit.

15
Ik begon in ‘Wish you were here’ van Iris Boter. Wat een bijzonder boek, en ik heb het al uit trouwens!

16
Donderdag nam ik de bus naar huis en realiseerde ik me hoe snel de tijd gaat. Gek hoe het gisteren pas maandag leek en de dag dat ik deze post uittyp het alweer vrijdag is. Ik zeg het zo vaak dat de tijd vliegt, en soms maakt me dat wel bang.

17
Mama zag minion sokken en bracht ze mee voor mij!

18
En iedere ochtend wacht ik in het tramkot van het station tot de bus er is. Ik kom altijd een kwartier te vroeg aan en om dan in die kou te staan. Het is fijner in de warmte. Als je op het bord de 54 vind, die bus neem ik altijd. Iederen ochtend. De 52 neem ik naar huis op maandag, woensdag en vrijdag. Maar dan wel na school natuurlijk. De andere dagen neem ik de 54 naar huis, want dat heeft te maken met mijn uurregeling van het lessenrooster. De 52 zet mij dichter bij huis af, en ik ben al best laat van de bus. Vandaar dat ik probeer zo vaak mogelijk de 52 te nemen na school

xxx Nikita

 

 

Lockwood & Co: De schreeuwende wenteltrap – Jonathan Stroud

De schreeuwende wenteltrap

Overdag is er niets aan de hand. ’s Nachts komen kwade geesten tevoorschijn…

Het kleinste, meest ongeorganiseerde, maar zonder twijfel allerbeste bureau dat op geesten jaagt is Lockwood & Co. Medewerkers: de charismatische eigenaar Anthony Lockwood, boekenwurm George Cubbins en nieuwkomer Lucy Carlyle.

De drie staan voor hun moeilijkste klus tot nu toe. Het beruchte landgoed Combe Carey Hall moet geestvrij worden gemaakt. Geen van de vorige geestenjagers is ooit teruggekeerd. Anthony, Lucy en George moeten al hun talenten inzetten om te strijden tegen de geest van de Schreeuwende Wenteltrap en… om in leven te blijven.

Verhaallijn
Ik moet toegeven dat toen ik het boek zag en de achterflap las, ik niet helemaal zeker was of dit boek wel iets voor mij is. Ik zei ook dat ik het ging proberen, en eigenlijk ben ik wel blij dat ik het gedaan heb! Wat een geweldige verhaallijn. Spannend, eng en gewoon helemaal iets anders wat ik normaal lees. Alleen de cover al. De verhaallijn is goed in elkaar gestoken. Het ging ook niet heel de tijd over opdrachten met geesten, maar je las bijvoorbeeld ook hoe de nieuwe medewerker Lucy bij het bureau terechtkwam. Dat vond ik wel fijn want zo leer je Lucy goed kennen, en je leert ook een beetje geschiedenis over het bureau zelf. Er is afwisseling tussen de opdrachten en het verhaal, wat het boek ook fijn maakt om te lezen. Daardoor is het niet eentonig en wil je snel verder lezen. Naar het einde toe wordt het alleen maar spannender en ik wil gewoon dat tweede deel ook lezen!

Personages
Anthony, George en Lucy zijn drie aparte karakters. Ze hebben wel iets gemeen, maar niet erg veel. Die indruk had ik toch. Het zijn geen irritante hoofdpersonages om over te lezen, want het boek leest eigenlijk wel vlot door. In het boek is Lucy degene wie je echt volgt, maar Anthony en George spelen een grote rol aangezien zij ook medewerkers zijn van het bureau en Anthony zelfs de baas. En natuurlijk spelen de geesten een grote rol in dit boek, wat had je anders verwacht? Het is niet zo dat ze echt als realistische geesten worden weergegeven. Ze zijn wel gevaarlijk, maar er gebeuren ook dingen die in het echt niet kunnen en ook dingen die bij het verhaal horen. Ik vond het ook wel fijn dat geesten centraal staan. Dat hoor je mij niet vaak zeggen, want in de realiteit ben ik als de dood voor geesten. Maar hier hoort het allemaal bij elkaar. Het blijft wel een griezelverhaal, dus daar moet je gewoon rekening mee houden als je dit boek openslaat en wil lezen.

Schrijfstijl
Jonathan Stroud heeft een hele griezelige schrijfstijl, en zoals wel vaker is het de eerste keer dat ik iets lees van deze schrijver. Ook vond ik dat het boek gedetailleerd in elkaar zat, alles werd goed beschreven. Zonder dat het ingewikkeld werd. Je leerde Lucy goed kennen, het bureau en alles wat gebeurde was gewoon goed beschreven. De spanning blijft het hele boek, en het wordt naar het einde toe alleen maar erger. Waar ik zeker van hou!

Conclusie
Ik heb genoten van het boek! De personages klopten, het verhaal klopte voor mij en ik vond die geesten nog niet eens zo erg. Ik heb wel een zwaar inlevingsvermogen, dus soms moest ik wel even slikken na het lezen. Maar dat zijn ook complimenten voor Jonathan Stroud want dat betekend dat het ook een goed boek is! Ik wil zeker het tweede deel gaan lezen!

Cijfer : 10/10

xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~65~

Hoi allemaal! En alweer is er een week voorbij! Er gebeurde deze week niet echt heel veel bijzonders, maar dat is niet zo erg. Vandaag weer een kijkje in mijn leven.

1
Ik speelde sims! Mijn sim is trouwens spokenjager, zoals je ziet.

2
Ik profiteerde nog even snel van de solden, en kocht een trui met 60 procent korting waardoor ik maar 5 euro moest betalen. Dat vind ik echt gewoon erg goedkoop voor zo’n leuke trui. Ik ben er echt heel blij mee! Ik kocht ook twee nieuwe rozenkwarts-armbandjes want de vorige heeft het begeven. Ook kocht ik het boek ‘Liefdesbrieven aan de sterren’ van Ava Delleria

3
Nog even het boek apart. Alleen al de cover vind ik geweldig. Ik heb echt een zwak voor galaxy effects en een sterrenhemel. Vooral als er zo’n prachtig paars in voorkomt!

4
Zaterdag overviel ik de bibliotheek en nam 9 boeken mee. Ik had een boek verlengd, vandaar.

5
En ik nam Chacco nog eens bij me! Mijn kleine vriend

6
En hier zijn al mijn vriendjes waarmee ik ga slapen, het zijn er inmiddels 5. Ik heb zo het gevoel dat er in de toekomst nog wel meer zullen komen.

7
Mijn sims gingen trouwen!

8
Deze week moest ik kevers tekenen, het waren geen kevers uit België of Nederland. Nogal exotische kevers.

10
Bij de Dag Allemaal is er een actie, iedere week iets om de winter te overleven. Deze week was het een handwarmer en die komt echt van pas!

11
En ik uitte mijn liefde voor boeken maar nog eens

12
En ik begon in ‘Opstand’ van Verocina Roth, en dat bevalt me tot nu toe heel goed!

13
En ik was mijn cursus Bedrijfsbeheer vergeten donderdag doordat ik de verkeerde map uithaalde in de klas. Ik kon er niet meer bij dus ik had geen boek. Vrijdagmiddag werkte ik weer alles bij zodat mijn boek weer in orde was

xxx Nikita

Dit was 2015: Mijn persoonlijk leven

Hoi allemaal! Het is al halfweg januari, maar ik wil toch nog even tijd nemen om terug te kijken op wat in 2015 gebeurde. Er waren superleuke dingen bij, helaas ook minder leuke dingen. Er zijn wel dingen die prive zijn, en ik ga de gebeurtenis waarschijnlijk wel vermelden maar niet het hele verhaal of wat er dan ook rond kan verteld worden.

11109279_852458228140879_5241194662516756796_n

Januari. De eerste maand van het nieuwe jaar was aangebroken. Ik startte mijn nieuwe reading challenge op, en nam hem dit jaar ook echt serieus. Ik stelde mijn doel in op 25 boeken, wat ik makkelijk haalde. In januari had ik heel erg veel last van down-momentjes. Mijn titularis/mentor toen wist er wel van. Nu weet ik inmiddels dat dat een winterdip is, want ik heb er op dit moment weer last van.

In februari startten mijn laatste twee weken stage bij de bejaarden. Vlak voor de krokusvakantie. Ik had er geen zin meer in. Ik was al niet heel vrolijk door mijn winterdip, dat maakte die stage er zeker niet beter op. Ik heb die mensen nooit gehaat, laat dat wel duidelijk zijn. Maar die job is gewoon niks voor mij. Een ding wat ik nooit zal vergeten is dat er een man waar ik wel een redelijk goede band me had, dat hij de laatste stagedag tranen in zijn ogen had omdat ik wegging. Blijkbaar had ik voor hem zoveel betekend en dat raakt me op de dag van vandaag nog steeds. Dat is nu bijna een jaar geleden. Ik heb tijdens mijn stage erg veel getwijfeld over mijn richting, en heel veel gepiekerd. Want ik wist dat mijn toekomst niet vast stond.

Na de stage kreeg ik pijn in mij zij, heel erg veel pijn. Het was bijna onmogelijk om normaal te functioneren, laat staan te bloggen. Toch beet ik door en haalde nieuwe boeken, en schreef een boekreview. De laatste dag van de krokusvakantie kwam ik huilend naar beneden. De pijn was gewoon niet meer mogelijk, het was genoeg. De volgende dag zouden we naar de dokter gaan. Dat hebben we ook gedaan. Na veel onderzoeken kwam het uit op een longontsteking met vocht en etter in de longen. Ik moest behandeld worden in het ziekenhuis. Ik heb toen een week in het ziekenhuis gelegen, normaal liggen mensen daar minstens drie weken voor in het ziekenhuis zei de longarts. Dus op dat gebied ben ik wel blij. Ik mocht tot na de paasvakantie niet naar school,  dus ik heb een hele periode thuisgezeten toen.

Maart was een maand waarin ik vooral thuiszat, aangezien ik niet naar school mocht. Ik mocht wel gewoon buiten en alles, maar niet naar school. Ik heb nog nooit in heel mijn leven school zo hard gemist, dat kan ik je wel verzekeren. Maar ik heb er ook wel van genoten een keer zo lang alleen thuis te zijn. Het gaf ook wel iets unieks en leuks.

In april stierf de hond van mijn tante en nonkel. Bobby. Hij was een beagle, en ik heb dat beestje maar een jaar gekend. Maar dierenvriend als ik ben, ik heb niet lang nodig om van een dier te houden. Maar het deed me ook gewoon pijn om tante en nonkel verdrietig te zien, en dat misschien nog het meest van allemaal.

In april had ik ook mijn allereerste kinderstage! Ik had een week stage gemist door het ziek zijn, dus ik heb veel moeten inhalen. De eerste week kinderstage was ‘heaven’. Ik vond alle kindjes superlief, genoot van stage en vond het gewoon geweldig! Ik dacht echt dat ik mijn plekje op de wereld had gevonden. Helaas ging dat gevoel bergafwaarts. Vooral toen mijn echte stage begon. In april heb ik heel veel gepiekerd en uiteindelijk de knoop doorgehakt om te veranderen van richting. Het ging niet meer.

Juni werd ik 18! Ik mocht me eindelijk tot de volwassenen wereld rekenen! Helaas had ik op mijn verjaardag de hele dag inhaalstage. Maar twee dagen later was het zaterdag en hebben mijn vrienden een geweldig feestje gegeven. Bij tante en nonkel. Het was zo onverwacht, en ik heb er echt van genoten. Ik had het echt niet verwacht, maar ik vond het superleuk

Juli was de eerste maand van de vakantie. Toen hebben de meiden van ‘Oh my book’ een read-a-thon georganiseerd waar ik ook actief heb aan meegedaan! Ik vond het superleuk. We gingen mij ook inschrijven in Brugge, waar mijn nieuwe schoolleven begon. Toen voelde dat nog onwenning en eng. Want mijn hele leven zou eigenlijk veranderen.

Augustus was de tweede maand van de vakantie, waar er niet heel veel speciaals is gebeurd. Ik kreeg eind augustus ruzie met mijn twee beste vrienden, en de hele situatie ga ik niet uittypen en een hele mening ook niet. Het is dan wel mijn blog, maar er zijn ook gewoon dingen die ik niet zomaar op internet wil gooien.

September was de eerste maand in mijn nieuwe school. Mijn eerste weken op school zijn erg moeilijk geweest. Ik had eigenlijk puur heimwee naar mijn vorige school, waar ik 5 jaar had gezeten en me thuisvoelde. Waar ik van hield. Ik heb geen idee hoe ik door die verandering en moeilijke periodes zou gekomen zijn zonder leesboeken. Lezen heeft me letterlijk opgevangen in een moeilijke periode, want door lezen vond ik mijn ritme in school terug. Door lezen ging ik me thuisvoelen. Daarom misschien dat ik mijn boeken als beste vrienden beschouw. Ik kan alle schrijvers van al mijn favoriete boeken gewoon niet genoeg bedanken. Gewoon voor hun werk, want geen idee waar ik zou geland zijn zonder lezen.

Oktober was de tweede maand en het ging gelukkig al beter. Eind oktober was het ook herfstvakantie. Toen gingen we naar de kermis, en deden we gewoon leuke dingen.

November ging ik me nog beter thuisvoelen. Ik kende de leerkrachten, de school ondertussen ook al. Het gaat gewoon steeds beter.

December had ik mijn eerste echte rapport, en dat is goed afgelopen. Ik had ook mijn eerste examens, en het hoogste procent dat ik haalde was voor Nederlands. Daar haalde ik maar liefst 91% voor. Ook wist ik via mijn godsdienstleerkracht dat ik voor Godsdienst de hoogste van de klas was. En daar ben ik natuurlijk heel erg blij mee!

xxx Nikita

 

Little things to enjoy ~4~

Hoi allemaal! Het is zo lang geleden dat ik deze post uitschreef, maar ik vind het zo leuk om die kleine dingen te waarderen. Vooral omdat ze mij echt gelukkig maken. Het zijn zo’n kleine dingen, maar het kan aan mijn hooggevoeligheid liggen, maar ik geniet er enorm veel van! Vandaag sta ik weer een keer stil bij de kleine, dankbare en genietende momentjes in mijn leven.

15

1. Lezen
Deze is al vaker voorgekomen, maar ik geniet sinds ik de reading challenge actief doe echt heel veel van lezen! Gewoon dat gevoel van even weg zijn van de wereld, even je zorgen vergeten. Ik moet het jullie waarschijnlijk niet vertellen, want het is voor velen wel herkenbaar. Maar ik blijf het maar herhalen, boeken en lezen heeft me gewoon al door zoveel heen geholpen. Ik zeg zo vaak dat boeken mijn beste vrienden zijn, soms voelt het ook wel echt zo

2. Sims met muziek
Sinds mijn andere computer kapot is, heb ik dus terug de reservecomputer. Maar of ik dat nou zo heel erg vind, weet ik niet eigenlijk. Deze computer kan de sims 3 wel goed aan, en ik heb de sims 3 wel enorm gemist. Nu profiteer ik vooral van de sims 3. Want het is echt wel mijn favoriete spel in de hele reeks. En dan open ik Spotify, en via Connect kan ik dat koppelen aan de computer en via mijn iPhone de muziek regelen. Handig! Maar wel iets waar ik heel erg rustig van word

3. De praktijk-lessen op school
Ik moet toegeven dat ik het heel erg moeilijk vond om te veranderen van school en richting, maar ik vind de richting wel superleuk. Alle stress, ongelukkigheid en druk die er in verzorging op me drukte, die is weg. Ik wist ineens waar mijn stress vandaan kwam.

4. Contact hebben met mijn vorige klas
Ik volg nog steeds de facebook-pagina van mijn vorige school, en heb ook met sommige mensen nog contact. Vooral via Snapchat heb ik met een meisje wel goed contact. Dat doet me wel goed, want hoe leuk ik mijn nieuwe richting ook vind, ik vind het ook leuk om te weten wat er op mijn oude school speelt. Ik heb er wel 5 jaar gezeten en  dat veeg je niet zomaar weg

5. Bibliotheek!
Zaterdag was het weer zover, maar wat een geweldig gebouw vind ik die bibliotheek! Al die boeken op een rij, de rust, de stilte. Geweldig! Vooral als ik dan in de rekken kijk en ik een boek tegenkom wat ik al een tijdje wou lezen. Dan begint mijn enthousiasme voor lezen weer. Niet dat dat ooit gestopt is.

6. De solden
Het is januari, en dan zijn er de solden! Ik heb niet heel veel gekocht in de solden, maar ik ben wel blij met wat ik heb gekocht. Ik ben dankbaar voor het kleine. Dit weekend kocht ik na de bibliotheek nog een trui die ik prachtig vond. Het geweldige eraan was dat ik superveel korting kreeg en uiteindelijk maar 5 euro betaalde! Het maakt mij niet uit hoe duur iemands kleren zijn, maar die kon ik echt niet laten schieten. Vooral niet door de schattige hondenkop erop.

xxx Nikita

Alice in Zombieland – Gena Showalter

Alice in Zombieland.jpg
Zodra ze je zien, komen ze achter je aan… Als iemand tegen Alice had gezegd dat haar hele leven binnen een seconde totaal zou veranderen, dan zou ze hard hebben gelachen. Toch was er niet meer voor nodig. Eén seconde. Eén keer met je ogen knipperen, één keer ademhalen, één hartslag, en alles wat ze kende, iedereen van wie ze hield, was verdwenen. Haar vader had gelijk. De monsters bestaan echt. En nu is ze haar hele familie kwijt. Zogenaamd door een auto-ongeluk, maar zij weet wel beter. De zombies hebben haar ouders en zusje vermoord. En hun moordlust kent geen grenzen. Om uit handen te blijven van die griezels, moet Alice leren hoe ze tegen ze moet vechten. En hiervoor moet ze haar leven toevertrouwen aan de grootste bad boy van school, Cole Holland…

Verhaallijn
Ik was de eerste keer niet overtuigd, maar ik heb de indruk dat de omgeving en de pijn op dat moment mij een beetje teveel afleidde van het boek. Op dat moment lag ik namelijk in het ziekenhuis. Het lag dus niet aan het boek. Want het boek is spannend, en ook griezelig. Ik moest door de zombies vooral denken aan ‘Plants vs. Zombies’. Alice Bell is de hoofdpersonage en verliest haar familie aan een auto-ongeluk. Waar al die auteurs de inspiratie halen weet ik niet, maar ik vind het geweldig! Ik ben zeker benieuwd naar de volgende delen. De verhaallijn is goed uitgedacht, spannend en lekker griezelig! Ik had echt nooit gedacht dat ik een boek zoals dit echt zou uitlezen. Dus Gena Showalter heeft me verrast.

Personages
Ook de personages vond ik heel erg goed! Alice Bell is gebaseerd op Alice uit het boek ‘Alice in Wonderland’. Al had je dat denk ik wel door na de cover en titel. Je leert ook ieder personage beter en beter kennen, en leert ook samen met Alice wie je beter wel en niet kan vertrouwen. Daar hou ik heel erg van in boeken. Zo leer je Cole kennen, en Alices ongelooflijk lieve zusje! Emma. Helaas sterft ze. Geen spoilers, dat staat in de omschrijving op de achterflap 😉

Schrijfstijl
Gena Showalter heeft een leuke en spannende schrijfstijl. Het boek is een beetje duister en dat gevoel krijg je ook door de schrijfstijl. Griezelig is ook een goed woord bij dit boek. Het boek heeft wel iets speciaals vind ik, alleen kan ik niet goed beschrijven wat. Ik vond het dan ook jammer toen ik het boek uit had.

Conclusie
‘Alice in Zombieland’ is een boek dat me aangenaam verrast heeft! Het heeft een griezelig en spannend kantje, maar ook wel een tragisch kantje door het auto-ongeluk. Het boek is zeker niet realistisch door de zombies, maar wel heel afleidend. Ik zit zelf weer in een wat moeilijkere periode en dit boek leidde me echt af van mijn zorgen.

9.5/10

xxx Nikita

 

 

Bibliotheek-bezoek! ~22~

Hoi allemaal! En dit is het eerste bezoek aan de bibliotheek in 2016! Ik had moeite met kiezen want er waren zoveel boeken die ik nog graag wou lezen beschikbaar. Ik heb knopen doorgehakt, en Lockwood & Co verlengd. Vandaar dat er maar 9 boeken zijn.

DSC_0036

Crossed & Reached – Ally Condie
Ik heb ooit Matched gelezen, maar nooit de vervolgdelen. Terwijl ik Machted wel echt heel goed vond. Dus ik heb beide vervolgdelen meegenomen

Charlotte – Katheen Weine
Volgens mij heb ik dit boek ooit een keer meegenomen want de cover kwam me erg bekend voor. Waarschijnlijk van vroeger toen ik nog 13 was of iets in die zin.

Oktoberbaby – Eric Wiston & Theresa Preston
Dit boek trok mijn aandacht, we zullen wel zien of het wat wordt.

Wish you were here – Iris Boter
Ook dit boek sprak me aan, omdat het ook wel iets emotioneels heeft en daar hou ik ook wel van.

Opstand & Samensmelting – Veronica Roth
Ik had ‘De Inwijding’ gelezen, oftewel het eerste deel van Divergent. Ik was niet zo’n fan als de rest van de wereld, maar ik vind het wel de moeite om de volgende twee delen te lezen.

Boy Nobody – Allen Zadoff
Ook dit boek trok mijn aandacht en daar werd ik benieuwd naar! Dus die ging mee het mandje in

Lockwood & Co, De fluisterende Schedel – Jonathan Stroud
Ik ben nu bezig in het eerste boek, en ik ga het waarschijnlijk wel uitlezen. Het is enorm spannend en griezelig. Er komen vooral geesten in

xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~64

Hoi allemaal! En plots was er weer een week voorbij. Het is niet te geloven hoe snel het gaat, en dat blijf ik maar zeggen! Maar ik moet ook eerlijk toegeven dat ik ook wel echt geniet van mijn schoolrichting, en dan gaat de tijd sowieso snel. Niet te geloven ook dat het alweer vrijdag is. Met lezen gaat het heel goed! Verder was het gewoon een leuke schoolweek met veel leesplezier dus hier komen de foto’s!

1
Dit kaarsje stond bij mijn tante en nonkel, en op de een of de andere manier vind ik kaarsjes altijd heel mooi op foto’s. De flakkeringen van het vlammetje maken me ook altijd rustig.

2
Ik las Silber uit! Het eerste boek weliswaar. Vroeger vond ik Kerstin Gier haar schrijfstijl helemaal niet leuk, terwijl ik het nu wel leuk begin te vinden. Stapje voor stapje. Al moet ik toegeven dat mijn leesstijl sinds ik echt actief blog wel heel veel verruimd is.

3
Ook koos ik deze achtergrond als lockscreen! Ik vind hem heel erg leuk, hij heeft iets winters en dat vond ik wel eens leuk. De achtergrond zag ik op de blog van Adorable Books. Zij doen soms een post waarin ze allerlei leuke backgrounds voor je mobieltje posten.

4
Deze achtergrond heeft iets schattigs, en dat is niet altijd mijn type achtergrond. Maar deze vond ik wel leuk! Ook deze komt van de blog van Adorable Books.

5
Mijn sim ging het spookhuis in, en vond deze heksige tuinkabouter!

6
En mijn sim werd zwanger!

7
Ik begon in ‘Alice in Zombieland’ van Gena Showalter en las het ook uit! De dag dat ik deze post uittyp had ik hem uit, vrijdag dus. Review volgt nog!

8
Ik had ‘Xemerius’ uit Saffierblauw opgezocht tijdens mijn boekreview en ik vond hem zo schattig! Daarom koos ik om hem over te tekenen in eigen stijl.

9
Ook Jacqueline verscheen op Instagram deze week 🙂

10
Toen ik deze foto maakte, besefte ik dat ik eigenlijk wel dankbaar ben dat de sims in mijn leven is gekomen. Het klinkt zo raar en dramatisch, maar ook de sims heeft me ook door zoveel geholpen en het is een fantastisch spel! Ik heb al veel spelletjes gespeeld in mijn leven, en de sims heeft het langst stand gehouden tot nu toe. Maar ik vind het dan ook een fantastisch leuk spel!

11
Ik heb de woensdagmiddag les, en na de woensdag ben ik vaak wel uitgeput. Omdat ik het niet gewend ben dan de hele dag les te hebben, vroeger had ik toen vrij. Lezen is dan ook mijn wondermiddel om me een energiestoot te geven op de bus!

12
Al snel bereikte ik pagina 314 in ‘Alice in Zombieland’, wat betekende dat ik maar 100 pagina’s meer te lezen had en dan was het boek uit!

13
Mijn sims ging ook updaten! Helaas is er iets misgegaan met mijn spel en heb ik ze allemaal moeten herinstalleren. Het lag niet aan de update, want deze foto is na de herinstallatie gemaakt. Nu loopt het spel wel vlotter. Het nadeel is dat ik mijn sims kwijt ben en dus mijn sim niet meer zwanger is en zelfs niet meer bestaat.

14
Dag Allemaal is een tv-blad in België, en zij hebben een voorlopige actie. Het S.O.S Winter-pakket. Iedere week als je extra betaalt zit er iets bij het tijdschrift om de winter door te komen van de minions. De eerste week waren het deze pleisters! Nikita en pleisters zijn perfecte combinatie. Pleisters komen altijd van pas bij mij, en dan nog met minions. Perfect for my life!

15
En ik begon vrijdagochtend in ‘Lockwood & Co’ van Jonathan Stroud. Ik vind het enorm spannend en vooral griezelig. Toen ik naar de bus wandelde had ik serieus rillingen. En dan zit ik pas bij hoofdstuk 5 of 6 denk ik.

xxx Nikita

 

Silber, het eerste boek der dromen – Kerstin Gier

Silber
Sinds Liv Silber met haar moeder en zusje naar Londen is verhuisd, droomt ze nogal vreemd. Lange gangen met versierde deuren, in raadsels sprekende standbeelden, de nanny die haar achtervolgt met een bijl… Liv droomt zelfs over een kerkhof, waar ze midden in de nacht vier jongens allerlei mysterieuze rituelen ziet uitvoeren. Nog vreemder wordt het als de jongens echt blijken te bestaan. En het allervreemdst is misschien wel dat ze dingen over Liv weten die alleen in haar dromen voorkomen. En dat is nog maar het begin…

Verhaallijn
Het is een boek vol dromen, en vol mysterie ook. Samen met Liv leer je alles kennen, en hoe alles werkt. Wat ik heel leuk vind. Ik was al gewend en de dromerigheid in Kerstin Gier haar boeken door de eerste twee delen van de Edelsteentrilogie. Het klinkt een beetje eng door de beschrijving, maar het boek is goed te doen. Ik vond het een fijn boek en het was weer een keer wat anders. Ook met een spannende cliffhanger aan het einde. Ook dit boek heb ik een tweede kans gegeven, want lang geleden voor ik blogde had ik dit boek al een keer geprobeerd.

Personages
Ik had weer een hele slang aan personages verwacht, maar eigenlijk valt het hier nog mee. De personages zijn erg logisch en horen ook allemaal in het verhaal. Het is niet zo dat ze een keer worden vernoemd en daarna nooit meer. Liv is een heel leuk meisje om over te lezen, vind ik zelf.

Schrijfstijl
Doordat het boek ook in de titel word vermeld over dromen, weet je sowieso dat er ook een dromerige schrijfstijl zal hangen. Die ben ik al een beetje gewend en het is ook heel erg leuk om een keer iets met dromen te lezen. Het is ook spannend en mysterieus, dus het is een veelvoudig boek vind ik. Kerstin Gier heeft een dromerige schrijfstijl waar ik steeds meer van ga houden.

Conclusie
Ook dit boek vind ik een aanrader, ik heb genoten van het boek en ik ben ook zeker benieuwd naar de volgende delen! De dromerige schrijfstijl vind ik steeds leuker, en ik ben blij dat ik het boek een tweede kans heb gegeven!

Cijfer: 8/10

xxx Nikita