Little things to enjoy ~8~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!

dsc_0071

1. Sportdag!
Ieder schooljaar is het weer zover, sportdag! Voor sommige mensen een hel, voor mij niet. Ik ben niet de sportiefste persoon ooit, maar ik vind sportdag altijd wel leuk! Het was ook een heel leuke dag, met veel lachen en sporten natuurlijk! Maar ik heb er wel van genoten. Voor de allereerste keer in mijn leven ook een death-ride gedaan. En hoewel ik zoveel schrik had toen ik daarboven stond, was het geweldig. Het hoogtepunt van de dag voor mij vond ik zelf

2. De wafel zondag
Zondag trok ik er op uit met mijn zusje om foto’s te maken, alweer. De lucht was een pak grauwer en de zee een stuk wilder, wat ook mooi is voor fotografie. Na die fotografie gingen we nog de stad in omdat ik daar ook nog wat wou fotograferen. En mijn zusje had drie euro, en daar besloten we een wafel mee te delen. Alleen komt er nog een leuk verhaaltje aan. Bij een soort restaurantje genaamd Gofroo, zagen we buiten op de prijslijst dat het voor 5 wafel sticks 2.90 euro was. Dus we dachten, die delen we gewoon. Helaas toen we het binnen vroegen konden ze geen wafel sticks meer maken, dus stelde die mevrouw voor om een gewone wafel te maken. Maar die kostte 3.20, en dat hadden we dus niet. Toen stelde die man achter het wafelijzer voor dat we een wafel mochten voor de prijs van sticks. Wij vonden dat oke, we konden die delen. Maar uiteindelijk kregen we dus allebei een wafel voor 2.90 euro. Die gratis wafel is iets wat ik natuurlijk wel leuk vond, maar niet alleen daarom was het een fijn moment. Ik vond het mooi om te zien dat er nog mensen zijn die wat meer om menselijkheid en hun klanten geven dan dat ze om geld geven. Het is zoals Jessie J zegt aan het begin van Price tag; ‘Sometimes, you need to forget about the money, and spread a little love’. En dat hebben die mensen voor mijn gevoel wel gedaan.

3. Vriendelijke man op de tram
Dinsdag was het volgens mij, ik stond recht omdat de tram bij mijn halte zou aankomen. En er was een man die eigenlijk geen zitplek had. Hij was zo vriendelijk en gewoon lief omdat ik opstond. Ik kreeg zelfs een schouderklopje van hem. Terwijl ik er gewoon af moest trouwens, maar het raakte me wel dat die man zo dankbaar was dat ik opstond en dat hij kon zitten. Volgens mij heb ik zijn dag echt een beetje beter gemaakt.

4. Hart gelucht bij mijn leerkracht
Dinsdag over de middag had ik het echt zwaar. Met het verlies van oma, de stress die ik al had gehad door de verhuizing, de stress die ik kreeg door het verlies. Het deed me echt pijn en ik was er echt erg aan toe. Toen heb ik mijn leerkracht van vorig jaar opgezocht in de leraarskamer, en mijn hart gelucht. Normaal had hij vrij weinig tijd, en dan vond ik het zo mooi dat hij wel tijd heeft gemaakt om naar mijn verhaal te luisteren. En door zijn woorden had ik weer wat kracht gekregen, wat ik eigenlijk echt wel nodig had. Het was een steuntje in mijn rug, en dat was wel fijn. Het hele feit dat ik mijn hart had gelucht en een bemoedigend woordje had gehad was wel fijn, want zoals ik al zei had ik het gewoon nodig.

5. Special K reep & Chocolade Oreo’s
Vroeger at ik altijd van die crunchy Special K repen, met chocolade. Dat had ik echt jaren niet meer gegeten, maar ik vond ze gewoon lekker vroeger. En blijkbaar is dat nog niet veranderd! Het is niet perse dat ik ze nodig heb om af te vallen, integendeel. Ik ben blij met mijn lichaam, maar ik vind ze gewoon echt lekker. Dat crunchy gedeelte in combinatie met chocolade is hemels! En ook probeerde ik Oreo’s met chocolade in het midden in plaats van vanille, en die zijn verrassend genoeg verslavend! Voor iemand die snel misselijk wordt van chocolade is dat echt wel verbazend.

6. Complimenten van leerkrachten en klasgenoten
Ik ben een harde werker voor school, en dat is ook mijn klasgenoten niet ontgaan. Daar krijg ik meestal wel mooie complimenten op. Die doen me altijd wel goed. Deze week waren we onderweg naar een lokaal en er waren twee klasgenoten mee. En ze zeiden dat ze mij volgden omdat ze wisten dat ik heel goed wist waar we les hadden. Dat vond ik wel een leuk compliment. Het zijn gewoon fijne complimenten, een bevestiging dat je ook wordt geaccepteerd in een klasgroep en dat gevoel heb ik nog nooit zo sterk gehad.

7. Bibliotheek
Zaterdag gingen we voor het eerst sinds de dood van oma weer naar de bibliotheek, de boeken moesten namelijk binnen. En toen ik mijn boeken stond uit te kiezen, de gereserveerde boeken ophaalde werd ik zo kalm! Vooral omdat ik ook heel erg uitkijk naar de boeken die ik ga lezen de komende tijd! Ik heb altijd geweten dat de bibliotheek een plek is waar mijn hart ligt, maar zo kalmerend en bijna magisch gevoel heb ik nooit eerder meegemaakt. Het is fantastisch hoe lezen me verder helpt in moeilijke periodes, hoe erg ik kalmeer door gewoon in de bibliotheek te zijn. Het is mijn favoriete gebouw in mijn gemeente

8. Reactie’s van de medewerkers in de bibliotheek
Toen ik zaterdag mijn drie gereserveerde boeken ging ophalen, zat ‘Jager’ van Julie Kagawa daarbij. En wat was ik blij! Ik begon het boek echt te knuffelen vlak voor de balie en die medewerkster moest echt lachen. En de andere medewerkster hoeft mijn naam niet meer te vragen als ik boeken kom afhalen. Ik word er gewoon blij van, want ik kan zo met trots tonen dat ik bekend ben in de bibliotheek. Ik zou me er nooit voor schamen.

9. Spelen met Kwispel
Kwispel is de hond van opa, want daar ben ik zondag geweest. Kwispel mist zijn bazinnetje natuurlijk ook, maar in de tuin heb ik samen met mijn zusje geravot en gelopen en gespeeld met dat beestje. Kwispel is een Golden retriever trouwens. Het deed me gewoon alles wat gebeurde eventjes vergeten. Ook mooi hoe dieren je altijd weten op te beuren. Daarom zijn het ook mijn beste vriendjes!

xxx Nikita

Advertenties

Hooggevoeligheid

Hoi allemaal! Ik heb al dikwijls gezegd dat ik hooggevoelig ben in vele blogposts. Misschien heb je er ook wel eens van gehoord, misschien ken je iemand die hooggevoelig is of ben je het zelf? Maar wat houdt hooggevoeligheid eigenlijk in? Al dat soort dingen ga ik vandaag uitleggen, want het is een eigenschap die ik bezit en het maakt me echt tot Nikita en niet zomaar iemand. Het hoort gewoon bij me.

dsc_0185

Hooggevoeligheid is eigenlijk ten eerste geen ziekte. Mensen denken aan een ziekte of afwijking of wat dan ook. Hooggevoeligheid of HSP is een karaktereigenschap, net zoals je zegt dat iemand koppig is. Alleen ligt het bij hooggevoeligheid nog iets ingewikkelder. HSP is de afkorting en staat voor HoogSensitief Persoon of High Sensitive Person.

Iedereen krijgt prikkels binnen. Prikkels die komen van je zintuigen, dus de geuren die je binnenkrijgt, smaken die je proeft, dingen die je voelt of muziek die je hoort. Dat soort dingen dus. Een hooggevoelige heeft ten eerste meer tijd nodig om die prikkels te verwerken, waar dat bij een ander veel sneller gaat. Dan zeg ik wel eens, laat me even alleen. Ik ga mijn batterijen opladen. Hoe je dat doet is voor iedereen anders. Als dat niet gebeurd worden meeste hooggevoeligen vrij geïrriteerd en chagrijnig, en dan spreek je van overprikkeling.  Ook ik heb hier soms last van, en dan moet ik gewoon even alleen zijn. Al kan dat gewoon niet altijd. Soms komt er zelfs agressie bij kijken. Ik laat die agressie niet naar buiten komen op de pijnlijke manier. Meestal roep ik zoiets dat de persoon in kwestie een kussen naar het hoofd zal krijgen of iets zachts als hij of zij de oorzaak is. Dan weet je gewoon dat het genoeg is geweest. Aan jou de keuze of je dan ook stopt met lawaai maken.

Zelf ontdekte ik mijn hooggevoeligheid toen ik 16 was, in het vierde middelbaar. Mijn pepe was pas overleden en ik was eigenlijk onschuldig aan het surfen over gevoeligheid en hoe met het verlies om te gaan. Waar uiteindelijk geen oplossing voor is natuurlijk, en dat heb ik toen ook wel ontdekt. Maar het heeft me wel een mooie ontdekking opgeleverd. Ik las over hooggevoeligheid, en eerst wist ik het niet zeker. Maar des te meer ik erover las, des te meer alles op zijn plek begon te vallen voor mij. Dat ik niet gek was dat ik zo intens voelde en dat ik niet raar was omdat ik zo overgevoelig was. Hooggevoelig zijn is niet raar, het is een stukje van jezelf. Een groot stukje, dat wel.

Natuurlijk moest ik ook leren wat dit voor mij inhield en hoe ik hiermee moest leren omgaan. Want hooggevoeligheid is mooi, het heeft heel veel positieve eigenschappen. Maar in een moeilijke periode zoals ik die nu ervaar is het een pak lastiger. Dan is het de truc om goed voor jezelf te zorgen en begrip voor jezelf te tonen. Waar ik meestal wel moeite mee heb, want ik zet mezelf meestal op de laatste plek. Ook dat is een valkuil van hooggevoelig zijn.


Waarom ik er zo blij van word? Het maakt me tot wie ik ben. Door die vele prikkels komt alles ook veel intenser binnen. Waardoor ik weer extra geniet als Jacqueline weer eens kusjes komt geven of lieve geluidjes komt maken. Of als ik een compliment krijg. Krachtgevende woorden komen dubbel binnen bij mij. En ik zou het niet willen missen. De wereld is soms zo onverschillig en soms is het ook wel eens nodig, maar ik wil zo niet worden. Het heeft ook nadelen natuurlijk, ieder mooi kantje heeft zijn negativiteiten. Net zoals iedere donkere wolk een zilver randje heeft en elke mooie wolk zijn donker randje heeft.

Ik wil hier eigenlijk echt wel meer blogposts over gaan schrijven! Dit is ook weer een stukje psychologie, een stukje persoonlijkheid en daarvan geniet ik wel tijdens het schrijven!

xxx Nikita

Engelse boeken gaan lezen

 

Hoi allemaal! Het is al vaak opgevallen dat ik altijd Nederlands lees, wat ook logisch is aangezien Nederlands mijn moedertaal is. Maar zo logisch is het niet, want veel boekenbloggers lezen ook Engels. Sommige lezen alleen maar Engels zelfs. Ik zat hier al een tijdje over na te denken, want het heeft zo zijn voordelen. Zaterdag zag ik het eerste deel van de Hungergames-trilogie staan in het Engels in de bibliotheek, en hakte de knoop door. Ik wil hem graag lezen in het Engels!

6

1. Je woordenschat gaat er snel op vooruit!
Ik krijg nu het tweede jaar Engels op school, in mijn vorige school zat dat niet in het lessenpakket. Engels is een taal die ik vrij goed beheers, ook voor de lessen al. Regelmatig hield ik hele gesprekken met mijn broer in het Engels. Maar door Engels te gaan lezen, gaat mijn woordenschat en mijn taalgebruik natuurlijk vooruit! En hoe mooi is dat als dat gebeurd door mijn favoriete bezigheid? Het is bijna te mooi om waar te zijn, maar toch kan het!

2. Boeken die niet vertaald worden
Heel vaak zie ik boeken die me geweldig lijken, maar daar komt meestal een domper achteraan. Het boek wordt niet vertaald. Wat meestal wel jammer is want misschien mis ik dan een geweldig boek! Er zijn boeken die uiteindelijk toch vertaald worden, maar sommige boeken niet meer. Daarom is dit ook wel fijn. Dan kan ik de boekenwereld nog wat meer uitbreiden!

3. Taalkennis uitbreiden is superleuk!
Waarschijnlijk is dit een discussiepunt, want iedereen vind andere dingen leuk. Maar ik vind mijn talen bijschaven en nieuwe talen leren geweldig! Het is mijn sterkste kant in theorievakken, als ik dat vergelijk met wiskundige vakken. Ik ben meestal wel blij als de leerkracht een hele lap Franse tekst voorleest of praat en ik gewoon meer dan 80% ervan goed begrepen heb! Dus ook dit is een motivatiepunt om Engels te lezen!

4. De Hungergames!
Voor de verdere boeken in het Engels is dit geen motivatiepuntje, maar wel voor de trilogie die ik eerst ga lezen. Ik heb twee jaar geleden de boeken van Suzanne Collins in het Nederlands gelezen, en ik weet nog hoe geweldig ik het vond en hoe erg ik in die wereld van Katniss en Peeta verzonken was. Dat gevoel zou ik zo graag nog een keer willen voelen, wat nu eigenlijk wel ideaal is!

xxx Nikita

 

Bibliotheek-bezoek! ~32~

Hoi allemaal! Het was weer zover, een bezoekje aan de bibliotheek. Mijn stapel vandaag is immens groot. In de bibliotheek kwam de stapel tot aan mijn schouder al zittend, dus aan leesvoer zal ik de komende drie weken zeker geen tekort hebben! Maar ik kijk wel heel erg uit naar de boeken, dus dat is wel mooi! Het zijn er 12 deze keer, ik mocht er 2 op mijn zusje haar kaart zetten. Wat heel lief was van haar, want nu heb ik twee boeken extra! Niet dat ik ze met die dikte allemaal ga uitkrijgen, maar toch is het een mooi gebaar van haar!

dsc_0132

Verlengde boeken:

1. Dingen die we zeker weten – Jessi Kirby
In dit boek ben ik momenteel bezig en het gaat goed! Een heel verdrietig boek ook, maar momenteel herken ik me daar wel in. Het is ook een bijzonder boek, en ik ga het zeker uitlezen! Het leest vlot en ik vergeet alles om me heen met dit boek, gek genoeg

Nieuwe boeken:

1. Jager – Julie Kagawa
Dat ik blij was dat dit boek eindelijk binnen was, was iedereen duidelijk. Zelfs de mevrouw achter de balie. Maar dat vond ik wel leuk! Eindelijk mag ik het vervolg lezen en hoe het verder gaat met Dante, Ember, Garret en nog zoveel meer mensen! Of zal ik zeggen, draken?

2. George – Alex Gino
Je een meisje voelen in een jongenslichaam of omgekeerd, het komt steeds vaker voor. Ook in mijn eigen omgeving, daarom is het ook wel goed dat het meer in boeken voorkomt. Ik ben eigenlijk echt wel benieuwd naar dit boek, want het lijkt me ook echt niet gemakkelijk. Ik heb zwaar respect voor mensen die dit doormaken.

3. Eenzaam en extreem ver weg – Kate Ling
Een boek wat de laatste tijd niet te missen was op veel blogs, heb ik eindelijk ook mee. Ik ben er eigenlijk echt wel benieuwd naar, hopelijk bevalt het mij ook! Ik heb er niet een heel goed gevoel over, maar soms gebeurt het nog wel eens dat het toch positief uitdraait. Dus hopelijk mag ik dat met dit boek ook zeggen!

4. Breek me – Tahereh Mafi
Nadat ik genoot van het herlezen van het eerste deel van de ‘Touching Juliette’-reeks, besloot ik ook maar het tweede deel mee te nemen toen ik het zag! Het boek is me namelijk echt goed bevallen en ik heb er echt van genoten! Dus laten we hopen dat dat weer zo is met dit boek!

5. Scoop! – Iris Houx
En weer eens een chicklit! Dit boek lijkt me erg grappig, normaal is liegen iets heel pijnlijks. Maar in dit boek lijkt het me echt wel grappig en vermakelijk, dus daar ben ik benieuwd naar! De hoofdpersonage vertelt namelijk dat ze redactiechef is, terwijl ze in werkelijkheid eigenlijk redactieassistent is. Wat waarschijnlijk voor heel gênante, maar grappige taferelen gaat zorgen!

6. Carry on – Rainbow Rowell
Ook dit boek is fantasy, maar de boeken van Rainbow Rowell weten me altijd te trekken. En ook lijkt het verhaal me superleuk! Met plaaggeesten, vampiers, duivelse dingen en veel liefde. Lijkt mij een mooie combinatie voor een pittig boek!

7. The Hunger Games – Suzanne Collins
Eigenlijk zou ik wachten tot 2017, maar toen ik hem zag staan heb ik hem maar gelijk meegenomen. Ik wil namelijk de trilogie in het Engels lezen! Is een mooie uitdaging en ik verbeter mijn Engels. Dan kan ik boeken die niet vertaald worden misschien ook lezen, want dan heb ik nog meer van de boekenwereld te ontdekken! Ik denk wel dat het prima lukt, mijn Engels is niet heel slecht en ik las ooit al een boek in het Engels trouwens

8. De 100 – Kass Morgan
Ooit nam ik dit boek al mee, maar las het niet uit omdat ik het verhaal niet begreep. Toen las ik ook nog nooit eerder een distopisch boek of science fiction. Het was altijd vlakke contemporary. De laatste jaren ben ik daar meer open voor gebloeid en vind ik het superleuk! Dus ik geef dit boek nog een kans.

9. Hasta la vista – Judith Visser
Dit boek gaat over Milla, die samen met haar ouders en beste vriendin Claire naar Spanje gaat. Waar ze de negentienjarige Max ontmoet. Op een avond gaan ze samen met Max stiekem naar een feestje, waar er dingen gebeuren die het daglicht maar beter niet zien. Het eindigt in een nachtmerrie. Terug in Nederland pleegt Claire zelfmoord vanwege de angst, en zint Milla op wraak. Lijkt mij een stevige thriller 😉

10. Fixer – Jennifer Lynn Barnes
Fixer is een boek wat volledig buiten mijn normale leesstijl valt. Toch wil ik het wel proberen! Het klinkt als een mysterieuze en spannende thriller, maar ook speelt er veel politiek in mee. Dat laatste is iets waar ik een beetje bang voor ben, want ik heb niks met politiek.

11. Reboot – Amy Tintera
Reboot gaat over mensen die terugkeren, en hoe minder minuten tussen je sterven en je terugkeer, des te menselijker je bent. Anders keer je bijna als robot terug. Wren keert terug als Reboot en vrij sterk. Zij moet Callum opleiden, die vrij snel terug is gekeerd en heel menselijk is. Hij moet opgeleid worden als soldaat, en dat is nog niet gemakkelijk. Maar Callum maakt iets in haar los wat anderen niet kunnen. Ze doet er dan ook alles aan om Callum te redden. Ook dit lijk mij een mooie en spannende thriller!

xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~99~

Hoi allemaal! Om te zeggen dat dit een simpele schoolweek was die vlot voorbijvloog, ik denk het niet. Het was er eentje met heel veel ups en downs. Maandag was de meest positieve dag omdat ik toen sportdag had en heel veel gelachen heb. Voor de rest is de week een beetje aan me voorbij gegaan. De lessen ook, al heb ik ze wel gewoon meegevolgd. Ik zit een beetje in een roes van emoties denk ik, een periode waar ik doorheen moet nu. Deze week deed ik dan ook vrij standaard dingen, en werd ik rustig van een prachtige zonsondergang!

1
Zoals ik al zei genoot ik van een prachtige zonsondergang! Ik ging namelijk foto’s maken voor school, op het strand en die zonsondergang was zo mooi! Op foto’s zie je ze zo vaak, maar in het echt is het mogelijk nog magischer

2
Ik ging dus lekker met de camera op stap!

3
Deze week las ik ‘Moordaap’ van Jakob Wegelius uit. Een boek voor 13-jarigen, maar ik vond het zo jammer toen dit uit was! Echt een leuk boek!

4
Zondag aten ik en mijn zusje een wafel! Lang verhaal, maar we kregen met vermindering zelfs een wafel gratis!

5
Ik keek al de eerste 40 minuten van ‘Annie’, en ga hem zeker nog uitkijken.

6
En ik probeerde deze Oreo’s uit met chocolade aan de binnenkant! Zo verslavend, ik kon er niet meer afblijven!

7
En ik begon ook in dit boek! Het is zo mooi ook, en vrij toepasselijk aangezien het voor een groot deel gaat over verderleven na iemands overlijden…

xxx Nikita

Persoonlijk: Oma is gestorven

Hoi allemaal! Aan de titel van de blogpost te zien is dit een minder leuke blogpost. Twee weken geleden is oma namelijk gestorven, en het hele verhaal vertel ik zometeen. Dat was ook de reden waarom het allemaal een beetje moeilijker gaat, gelukkig helpt lezen me er wel doorheen. Ik vond dat dit wel op mijn blog moest, vooral als ik onverwachts niet zo posten. Ik heb namelijk wel veel andere dingen aan mijn hoofd op dit moment.

14333620_1092654057454627_5268059509773919311_n

Op zaterdag 3 september werd ik wakker en kreeg mama een telefoontje van tante. En mijn intuïtie sloeg eigenlijk direct alarm. Een zinnetje speelde door mijn hoofd. Nog geen minuut later kwam mama de slaapkamer in en zei dat zinnetje hardop. ‘Oma is gestorven vannacht’, kwam eruit. Bam. Ik wist eventjes niet wat me overkwam. Ondanks ik het wel heb voelen aankomen. Ze was niet ziek of heel oud of iets in die zin. Maar ik voelde al de vrijdag dat er iets heel ergs stond te gebeuren, dat er iemand dood zou gaan. Mama is toen meteen vertrokken naar tante, want er moesten dingen geregeld worden. Veel papieren, de begrafenis en alles wat bij een sterfgeval komt kijken. Ik heb toen meteen voorgesteld om samen met mijn zusje de bibliotheekboeken binnen te doen. Dat is niet het enige waar ik aan denk, maar ik heb mijn boeken nu eenmaal nodig in deze periodes.  Dus daar gingen we. Ik weet nog dat toen mijn zusje vroeg of ze een boek op mijn kaart mocht zetten ik ja heb gezegd. Dat was niet tegen mijn zin. Toen ik met de lift naar boven ging om een boek van mezelf terug te zetten, leunde ik op de staaf binnenin de lift en voelde de tranen zo stromen. Ik heb uiteindelijk dat boek teruggezet, de andere boeken gescand en toen gingen we naar huis. Waar ik niet wist wat mezelf aan te vangen. In sociale media had ik geen zin, en dat mocht ook niet trouwens. Uiteindelijk heb ik de paprika’s en champignons gesneden voor het avondeten, dan hoefde mama dat niet meer te doen als ze thuiskwam. Ik heb toen ‘Aan alle jongens van wie ik hield’ van Jenny Han eigenlijk uitgelezen. Meer dan 200 pagina’s op een dag. Heb mijn schoolboeken losgemaakt. Alles om maar bezig te kunnen zijn, om mijn gedachten niet toe te laten. Ik wist niet wat ik moest doen met mezelf, met mama als ze zou thuiskomen.

We zijn nu bijna drie weken later. Om te zeggen dat het al fantastisch gaat is gelogen. Wat ook normaal is bij een overlijden. Sommige dagen zijn gewoon een strijd. Sommige momenten gaan zo zwaar voorbij, en sommige momenten zijn geweldig. De ups en downs zijn vrij duidelijk te merken. Ik laat het maar toe, want vechten hiertegen heeft geen zin. Het is een rouwperiode waar je helaas doorheen moet als je iemand verloren bent. Er is geen andere weg. Al moet ik eerlijk toegeven dat de optimist in mij een beetje zijn weg kwijt is. Ik klamp me vast aan de dingen waar ik nog een beetje naar uitkijk. Probeer lief voor mezelf te zijn. Er is geen wiskundige formule hiervoor, helaas. Ik ben het vechten echt moe, na die verhuizing, de stress en alles. Ik ben geen opgever en ik ga door, al is het gewoon erg moeilijk nu.

xxx Nikita

Little things to enjoy ~7~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!

Littlethingstoenjoy7.jpg

1. De schattigheid van onze onderburen
Sinds begin augustus zijn wij verhuisd, zoals ik wel heb laten weten. Van een gewoon achterhuis naar een appartement op de derde verdieping. Ik weet nog dat ik maandagavond echt chagrijnig was. Niet vanwege school, maar vanwege de bus. Ik mocht namelijk een hele toer omwandelen doordat er wegenwerken zijn begonnen aan de halte waar hij normaal stopt. Normaal ben ik niet zo snel boos, maar ik was al moe van een lange dag school. Toen kwam ik in de gang van het appartementsgebouw, en een van onze onderburen was ook in de gang. Ook hun kleinste zoontje. Hij is gewoon zo schattig! Ik was mijn irritatie in een slag vergeten en toen ik boven kwam had ik een glimlach op mijn gezicht die er niet af te slaan was gewoon!

2. Bus die te vroeg is
Doordat er in de gemeente van mijn school gewerkt wordt aan het station, valt die halte daar ook weg. Waardoor hij dichter bij school meestal te vroeg is en ik dus sneller kan zitten! Dat maakt me wel blij, en zeker na een lange en vermoeiende schooldag.

3. Fotograferen aan de zee en dijk!
De foto hierboven is daar ook een resultaat van. Zaterdagavond besloot ik op de dijk te gaan fotograferen, en zo ook de zonsondergang mee te pikken. En ik heb er zo van genoten! De prachtige kleuren in de lucht, maar ook de foto’s die daarvan zijn gekomen zijn prachtig! En ik werd er gewoon helemaal rustig van, ook gewoon de zee erbij. De rust van een zonsondergang, die heb ik vooral gevoeld. Het leven kan zo simpel en mooi zijn op dat soort momenten. Wat er ook zo mooi was aan die momenten, was het samenzijn met mijn zusje. Het voelde echt goed en alles was gewoon fijn. De zussenband voelde zo sterk aan, en dat was gewoon machtig om te voelen.

4. Mijn mobieltje kon veel kapotter zijn
Na een jaartje een iPhone te hebben is het helaas ook gebeurd, mijn scherm is gebarsten. Woensdag was ik op de bus aan het wachten om naar huis te gaan, en toen rende er iemand voorbij en stootte perongeluk mijn mobieltje uit mijn handen. Je raadt het al, die viel recht op het scherm. De schade is duidelijk zichtbaar, maar hij werkt wel nog gewoon. Het is jammer, maar ik heb echt al mobieltjes gezien die er veel erger aan toe waren na een val. Sommige mobieltjes was hun halve scherm eruit, of de home-button eruit. Die mobieltjes waren gewoon echt kapot. Ik ben blij dat de mijne het nog doet en ik nog kan smsen en bellen. En muziek kan luisteren op de bus. Het is gewoon even wennen aan alle barsten en kraken in het scherm, maar dat komt wel goed

5. Plagerijtjes op school
Deze week besefte ik hoe leuk ik die vind. Natuurlijk kennen veel mensen mij als een boekenwurm, minionverslaafde en iemand die veel studeert en werkt voor school. Vaak krijg ik daar wel opmerkingen over op school, vooral in de klas. Maar juist plagende opmerkingen. En meestal lach ik er zo vaak mee, maar ik vind het ook altijd superleuk! Het zijn ook vaak kenmerken van mij die naar boven worden gehaald, maar ook gewoon grappige anekdotes. Zoals die keer dat ik met gym struikelde en lang voorover viel. Dat kan ik nog steeds aanhoren, maar ik vind het gewoon grappig. Het is een vorm van klasgebeuren dat ik nooit echt in mijn leven heb gekend, en dat maakt alles misschien wel het mooiste. Dat ik eindelijk in een klas zit waar ik volledig geaccepteerd word.

6. Kusjes van Jacqueline
Als ik nietsvermoedend aan de computer zit te bloggen, simsen of wat dan ook. Dan komt hij bij me zitten op mijn schouder. En meestal luister ik dan muziek, en dan maakt hij kusgeluidjes in mijn oorschelp. Wat ik natuurlijk goed hoor, aangezien het in mijn oorschelp is. Het zijn momenten die zo vertederend en lief zijn, ook de momenten dat je de liefde van je huisdier zo goed voelt. Wat onbeschrijfelijk mooi is om te voelen natuurlijk.

7. Het slaatje woensdag
Woensdag at ik een zomers slaatje. Met komkommer, tomaat, geitenkaas, rijst en nog veel meer dingen. Het was kant en klaar uit de supermarkt, maar dat maakte het niet minder lekker! Die maaltijd heeft mijn hele avond gewoon goedgemaakt, want het was zo lekker! Iets waar ik zo van genoten heb deze week!

xxx Nikita

De Kroon – Kiera Cass

De Kroon.JPG
Twintig jaar zijn verstreken sinds America Singer en prins Maxon verliefd werden. Nu is hun dochter Eadlyn de eerste prinses die haar eigen Selectie houdt.

Eadlyn had niet gedacht dat ze een partner zou vinden tussen de 35 kandidaten, laat staan haar ware liefde. Maar soms word je verrast door je eigen hart, en nu moet Eadlyn een nog moeilijker en belangrijker keuze maken dan ze ooit voor mogelijk had gehouden.

VerhaallijnHet vijfde en laatste deel gaat over de dochter van America en Maxon, en dat is Eadlyn! Ze moet haar Selectie nog afmaken, en America heeft een hartaanval gekregen. Of ze het overleeft is de vraag. Eadlyn moet veel regelen, luisteren naar haar hart en hartsverscheurende keuzes maken. Dit beloofd weer een mooi verhaal in de reeks te worden

Ik geef toe dat hier nog het meeste gebeurde van allemaal, waar geen rebellenaanvallen bij kwamen kijken. Ik had het idee dat er hier meer rond het paleis gebeurde en de Selectie, en dat vond ik wel fijn. Toch las deze verhaallijn minder vlot dan anders, en ik heb geen idee hoe dat komt. Er was ook wel veel, dus er waren voor mij geen saaie stukken. De verhaallijn was goed

Personages
Eadlyn is iemand die ik wel een leuk personage vind, maar ik denk dat mijn hart altijd bij America zal liggen. Ik vond het dan ook erg toen ik las dat ze een hartaanval kreeg. Eadlyn is trouwens een meisje wat ik meer waardeer dan eerst. Maar ondanks alles moet ze wel zware keuzes maken, en daarin bewonder ik haar wel. Ze luistert naar haar hart en daar ben ik voorstander van! De Selectie loopt dan ook met een zware twist af… Ik vond de Selectie-kandidaten wel leuk, ik heb alleen geen idee wie ik zou kiezen. Ik vind Henri’s karakter erg leuk, maar ook dat van Fox.

Schrijfstijl
Ik denk dat iedere Selectie-fan het er wel mee eens kan zijn dat Kiera Cass een superfijne schrijfstijl heeft! Het is romantisch, maar soms ook gewoon droevig. Ze schrijft echt heel goed en vlot, wat de Selectie erg makkelijke boeken maakt. Niet in de zin van dat het voor kinderen is, maar wel boeken waar je makkelijk doorkomt als het even tegenzit of als je een leesdip hebt. Het zijn over het algemeen luchtige boeken, en daarom hou ik er ook van! Tussen alle serieuze en heftige boeken, is dit altijd een welkome afwisseling!

Lay-out
Ik zal er niet om liegen, ik vind dat paars op die cover zo mooi! Paars is namelijk wel mijn lievelingskleur. Ook de jurk is weer prachtig en de cover is gewoon prachtig vormgegeven! Over de covers van De Selectie kan ik altijd heel kort, maar wel postief zijn! Het geeft ook het sfeertje van het boek weer, en vanaf je het boek opent zit je ook helemaal in die sfeer die de cover uitstraalt.

Conclusie
Ik heb met pijn in het hart afscheid genomen van De Selectie. Maar ik vond Eadlyn het leukste in dit boek, want hier kon ik beter met haar meeleven. Nu ken ik haar ook beter. Ook fijn dat America soms eens erbij komt kijken, want zij is toch echt wel mijn favoriet! Mijn hart brak dan ook toen ik las dat ze een hartaanval kreeg. De Selectie van Eadlyn loopt af met een zware plottwist, eentje die ik zelfs niet had zien aankomen!

Cijfer: 8

xxx Nikita

Zwerfsteen – Kathelijn Vervarcke

zwerfsteen
Mijn naam is Samuel O’Samba. Daarmee is het voornaamste over mij gezegd. O ja, en dat ik vandaag mijn moeder voor dood achtergelaten heb. Daar moet ik niet al te veel mee inzitten. Ik heb al genoeg geboet. Sterker nog, toen de misdaad zich aandiende, had ik het gevoel dat gerechtigheid eindelijk geschiedde.

De 17-jarige Samuel krijgt voor het eerst de kans om zijn leven te veranderen. Het enige dat hij daarvoor moet doen is: niets. Terwijl zijn moeder in de garage zelfmoord aan het plegen is, trekt Samuel de deur achter zich dicht en slaat hij op de vlucht. Hoe is het zo ver kunnen komen? En zal Samuel verantwoording moeten afleggen?

Verhaallijn

Samuel O’ Samba. Dat is de jongen waar dit boek om draait. Zijn moeder heeft een gevangenisstraf gehad, en na omstandigheden heeft Samuel niemand meer om bij te wonen. Maar Samuel ziet zijn moeder zelfmoord plegen en laat haar achter en loopt weg. Ondertussen lees je wat er vooraf is gebeurd, wat Samuel meemaakte. Alvast geen gemakkelijke tocht, en een boek waar je een paar keer moet slikken.

Toen ik de beschrijving van dit boek las, moest ik toegeven dat ik erg nieuwsgierig werd! Het leek me wel een speciaal boek, ook iets wat niet vaak voorkomt. De verhaallijn is enorm emotioneel en moeilijk ook. En dan vergat ik het woordje heftig er nog aan toe te voegen. Samuel maakt zoveel mee, waar ik toch een paar keer moest slikken. Dit wens je niemand toe. De verhaallijn was zo mooi! En ook gewoon bijzonder. Ondanks het heftige gedeelte is dit wel een mooi boek. Een boek wat je leert dat je gelukkig moet leren zijn met wat je hebt, want er zijn mensen die het zoveel zwaarder dan jij krijgen.

Personages
Natuurlijk leer je Samuel O’ Samba het meest kennen, hij is ook de hoofdpersonage in dit boek. Een dappere jongen, die ondanks zijn tocht wel sterk is. Het lot maakt het hem gewoon ook niet gemakkelijk. Ook leer je zijn stiefouders kennen, en de lieve hond Paljas natuurlijk! Hoewel je soms hoop hebt dat het goed zal komen, weet je op een gegeven moment wel dat er weer problemen zullen opduiken. Dat zijn dingen die je voorspelbaar voelt. Ook de slager vond ik als een heel mooi personage neergezet. Ik vond alle personages in dit boek erg sterk neergezet en heel realistisch. Dat vond ik wel mooi aan dit boek denk ik.

Schrijfstijl
Ondanks het moeilijke onderwerp en het zware leven van Samuel, las dit boek verrassend vlot. Het is een boek waar je doorheen zoeft en waar je weinig bij hoeft na te denken. Ik had nooit gedacht dat die combinatie zou voorkomen. Ik vind het ook een makkelijke schrijfstijl, en ik had weinig moeite om door dit boek heen te komen. Ik vond het echt een goed boek, en leuk om te lezen. Wat een beetje gemeen voelt aangezien het echt wel erg is.

Lay-out
Ik vind de cover mooi. Ik kan het niet zo goed beschrijven. Hij is zo simpel, maar gewoon mooi. Mijn gevoel zegt wel dat hij bij het verhaal past, en ondanks het er misschien een kinderillustratie uitziet, vind ik het wel goed! Het past bij het boek en geeft geen slechte indruk. Dat is wat ik er van maak.

Conclusie
Dit is een heftig, emotioneel maar wel bijzonder boek! Zwerfsteen speelt zich trouwens af in Oostende, wat ik superleuk vind! Dat heeft natuurlijk geen invloed op mijn beoordeling maar het was wel grappig. Ik herkende vele plaatsen die werden genoemd in het boek, en dat vond ik natuurlijk wel eens leuk! Herkenbaar ook, want Oostende is geen plek waar veel boeken over geschreven zijn. Verder vond ik het gewoon een goed boek, maar wel eentje dat me wel een tijdje zal bijblijven

Cijfer: 9,5

xxx Nikita

Voor ik doodga – Jenny Downhan

voor-ik-doodga

“Het gaat echt gebeuren. Ze zeiden dat het zou gebeuren, maar dit is sneller dan wie dan ook had verwacht.”

Iedereen gaat dood. Dat weten we allemaal.
Met nog maar ene paar maanden te leven weet de zestienjarige Tessa dit beter dan de meeste mensen.
Ze heeft een lijst gemaakt met tien dingen die ze nog wil doen voor ze doodgaat.
Nummer één is seks. Ze wil ook nog drugs gebruiken en autorijden.
Maar het is niet altijd eenvoudig om te krijgen wat je wilt. En krijgen wat je wilt is niet altijd krijgen wat je nodig hebt. En soms worden dingen belangrijk waarvan je ze nooit had verwacht.

Verhaallijn

Dit boek is van de film ‘Voor ik doodga’, het boek is dus verfilmd. Het gaat over Tess, die te horen kreeg dat ze kanker heeft. Tess maakt een lijstje op met dingen die ze nog wil doen voor ze doodgaat. Het gaat om dingen zoals drugs gebruiken, autorijden, iets stelen, een hele dag ja zeggen, seks hebben. Dat is zo’n beetje het onderwerp van het boek, en waar het boek om draait. Hoe haar vader en broertje met die lijst omgaan, hoe zij zelf de dingen op haar lijst waarmaakt.

Met dit boek had ik een beetje een haat-liefdesverhouding. Want ik geef toe dat ik het wel eens mooi vind om een boek te lezen over iemand met kanker, want meestal zijn die boeken pareltjes en bijzonder. Maar dit boek was zo anders. Ik snap Tess wel, en de verhaallijn en het hele concept ook. Maar ik had soms wel problemen met de uitwerking waardoor ik het boek niet altijd even schitterend vond. Misschien voelde ik de leeftijdscategorie te fel. Ik vond het idee op zich wel leuk, maar de uitwerking minder. Denk dat ik het zo het beste kan uitleggen en beschrijven.

Personages
Kleine disclaimer voor de duidelijkheid: wat ik nu ga schrijven gaat over Tess in dit boek, niet over iemand anders met kanker of wat dan ook. Ik heb respect voor mensen want het is een verschrikkelijke ziekte.

Ik moet eerlijk zijn dat ik me mateloos irriteerde aan het gedrag van Tess. Haar roekeloosheid die haar telkens weer in de problemen bracht. De negativiteit begrijp ik ergens ook wel, maar ik vond het teveel beschreven. Ik vond dit boek moeilijk ook om door te raken door dit. Tess was een typische puber en normaal heb ik daar geen problemen mee, maar hier vond ik dat zo irriterend. Ik irriteerde me echt aan haar gedrag en karakter.

Schrijfstijl
Daar had ik ook moeite mee. Dit boek is denk ik voor 13-15 jarigen geschreven, en ik voelde die leefijdsdrempel echt heel erg. Met andere boeken voor die leeftijd heb ik dat meestal niet. Ik kon me moeilijk nestelen in het boek door de schrijfstijl en er waren momenten dat ik me er zwaar aan irriteerde. Sorry.

Lay-out
Ik vind die pluisbloem wel heel erg mooi op de cover, en ook dat het gecombineerd is met het gezicht. Dat geeft wel iets van betekenis aan de cover. Ik vind de cover verder niet heel bijzonder. Ik trek geen punten af voor de cover, geef enkel mijn mening.

Conclusie
Het concept, idee en het feit dat Tess een lijstje maakt vond ik een heel mooi en origineel idee. Ik denk dat mijn probleem een beetje bij de uitwerking lag. Ik denk trouwens dat dit boek ook goed zou zijn voor jongere lezers, gewoon niet meer voor mij. Ik struikelde ook echt over de schrijfstijl.

Cijfer: 6,5