Dit laaiende vuur – Estelle Laure

Dit laaiende vuur.JPG
In de perfecte filmversie van mijn leven is dit het moment waarop hij me vastpakt, naar zich toe draait en kust. Maar hij heeft een vriendin. Iemand van wie hij houdt. Iemand anders dan ik.

Als haar moeder verdwijnt staat de 17-jarige Lucille er plotseling alleen voor. Ze moet voor haar kleine zusje zorgen, een
bijbaan nemen om de rekeningen te kunnen betalen, huiswerk doen en het huishouden…
Op het moment dat alles om haar heen uit elkaar valt, wordt Lucille hartstochtelijk verliefd. En dan uitgerekend op degene op wie ze niet verliefd mág worden.

Verhaallijn
Lucille is 17 jaar, als plots haar moeder verdwijnt. Ze blijft achter met haar zusje en het huishouden. De rekeningen moeten betaald worden, dus ze moet noodgedwongen een baantje nemen om rond te raken. En op dat moment valt alles uit elkaar en wordt Lucille verliefd op iemand die al een vriendin heeft. Op iemand waar ze dus helemaal niet verliefd op mag worden…

Ik had onlangs een gelijkaardig boek gelezen, maar het leek toch niet op elkaar. Daar was ik blij om, anders zou dit boek al omlaag gaan doordat het niet origineel was. Het is toch anders uitgewerkt en er zijn compleet andere personages. Ik vind het verhaal goed, ook omdat het niet alleen maar over die verdwijning van haar moeder gaat. Er komen nog veel meer dingen bij kijken, de verliefdheid bijvoorbeeld. Maar ook nog eens buiten die verliefdheid gebeurt er nog genoeg om het boeiend te houden. Het verhaal heeft zoveel verschillende aspecten, en mede daardoor heb ik genoten van dit boek. Het is geen saai verhaal, want daarvoor gebeurt er gewoon teveel. De gebeurtenissen zijn mooi in balans, dus ook dat is mooi.

Personages
Lucille is een heel fijn personage. Ook iemand die niet opgeeft en het allerbeste wil voor iedereen. Want ze heeft het niet gemakkelijk door alles, maar ze vecht zich er wel doorheen. Ze geeft nooit op, dus respect voor Lucille! Ook heeft ze een hele lieve vriendin, en natuurlijk is er iemand waar ze verliefd op wordt. Helaas heeft die een vriendin. Dat is een zware cliché, maar dat voelde niet erg. Alles rond de verliefdheid voelde niet cliché en dat is gewoon fijn. Want dat gaat anders na een tijdje gewoon vervelen. Hier bleef het mij echt boeien, ook hoe de verliefdheid zich ontwikkelde. Wren is trouwens een schat van een zusje, ook een sterk meisje. De personages zijn sterk neergezet en sterk op zichzelf en dat geeft hoop als je het zelf eventjes niet ziet zitten.

Schrijfstijl
Ondanks het wel een beetje een zwaar onderwerp is, wordt het helemaal niet zo neergezet. Het is geen ingewikkeld geschreven boek en makkelijk te volgen. Toch was ik midden in het verhaal heel even de kluts kwijt, en waar dat aan lag weet ik niet. Dat trok het leesplezier een heel klein beetje naar beneden. Maar het einde heeft dat helemaal goedgemaakt! Estelle Laure heeft een plezierige schrijfstijl, dit boek kan je denk ik wel helpen bij een leesdip. Het is niet zo fantastisch dat je er meteen uit bent, maar het zal wel helpen. Voor mij was dit boek prima. Alleen mocht er iets meer dramatischer geschreven worden. Er zat al wel iets sentimenteels in, maar het mocht nog iets meer. Dan zou dit verhaal nog meer tot stand gekomen zijn denk ik. Maar voor de rest vond ik het oke.

Lay-out
Ik vind de cover wel mooi. De kleuren hebben ook een betekenis, die je leert kennen als je het leest. Het zwierige lettertype voor de titel vind ik heel passend en ook het vuurtje vind ik wel leuk. Het hoort er gewoon bij. Een aantrekkelijke cover, en door de zwarte achtergrond komen die kleuren net goed uit vind ik.

Conclusie
Ik heb zeker wel genoten van dit boek. Ik heb geen spijt dat ik het gelezen heb. Het verhaal zit goed, er is genoeg spanning en er gebeurt genoeg om het niet alleen rond die verdwijning te hebben. Sterke personages, ze zijn sterk neergezet maar hebben ook een sterk karakter. Ook zit er groei in, dat maakt het allemaal nog iets beter. Ondanks het mindere drama-gehalte in het boek is het alsnog een prima boek. Ik zou het wel aanraden. Ook een heel goed einde! Vrij open, maar al je vragen zijn beantwoord. Behalve eentje dan, maar dan kan je blijven fantaseren hoe het nog zou lopen. Het heeft me trouwens niet volledig van mijn sokken geblazen, maar dat kan gewoon niet ieder boek. Het was goed voor mij.

Cijfer: 7,5

xxx Nikita

Advertenties

Bibliotheek-bezoek! ~38~

Hoi allemaal! Elke drie weken breng ik een bezoekje aan het mooiste gebouw in onze gemeente, de bibliotheek! Om met een goed gevoel weer thuis te komen en weer leesvoer mee te hebben gebracht. Ik laat je weer zien welke boeken ik deze keer meenam!

Propus 13%
Verlengde boeken:

1. Zwijgen is goudvis – Annabel Pitcher
In dit boek ben ik net begonnen gisterochtend, nadat ik op de drempel nog het vorige boek heb uitgelezen. Tot nu toe leest het heel vlot! Hopelijk is dat de dag dat deze blogpost verschijnt nog steeds zo, want er kan veel veranderen. Dit gaat over een meisje wat gestopt is met praten. Ze zoekt een plekje in deze wereld maar voelt zich dikwijls alleen. Ook is haar vader niet haar biologische vader. Ik herken me wel in dat meisje, tot nu toe dan toch. Ik hoop dat dit een bijzonder boek wordt! Alleen is dit heel erg gehypet geweest, dus ik pas wel op dat mijn verwachtingen niet veel te hoog zijn.

2. Vermist – Sophie McKenzie
Een thriller! Laura moet een opstel schrijven over wie ze is, voor school. Dit titel luidt dan ook ‘Wie ben ik?’. Maar als ze haar adoptieouders vraagt naar haar echte afkomst en ouders, wordt haar dat geweigerd. Ze mag pas op haar 18e in haar adoptiedossier kijken. Samen met haar vriend gaat ze dan maar zelf op zoek. Maar voor ze het weten zijn ze bezig met een kinderhandelaar te ontmaskeren, en wordt de situatie zelfs levensbedreigend. Ik ben hier al helemaal klaar voor! Thrillers zijn echt mijn ding.

3. Graffiti Moon – Cath Crowley
Dit verhaal gaat over Lucy & Ed. Lucy is in de ban van een mysterieuze graffiti-artiest. Zijn werk duikt overal op in de stad, en ze weet zeker dat hij de liefde voor kunst die ze heeft zal delen. Ed is die mysterieuze gast, alleen weet Lucy dat niet. Hij spuit muren vol met kunst en alles waar zijn hart van overloopt. Alleen heeft Lucy geen goede herinneringen aan Ed, en ze beseft niet dat de artiest die ze wil zien Ed is. Klinkt als een boeiend verhaal!

4. De Valeriusmoorden – Paul Kustermans
Als in een internaat een seriemoordenaar losbreekt, komen de hechte laatstejaars samen om die bij elkaar uit te zoeken. Ze willen weten wie het gedaan heeft. Ze zijn allemaal wel ergens goed in, of zijn bloedmooi of hebben een groot talent. Je komt namelijk niet zomaar binnen op het internaat. De leerkrachten zijn de eerste verdachten, maar het motief van de seriemoordenaar zorgt ervoor dat zelfs de politie met zijn handen in het haar staat. Ook dit klinkt als een goede thriller. Ik ben benieuwd!

5. Toen de wereld nog werelt was – Paul de Moor
Isa is dertien en verliest haar moeder. Om met het gemis om te gaan, zwerft ze door het stadje Gent. Ze verzamelt voorwerpen die de stad volgens haar niet meer nodig heeft. Het kan gaan van een pluim die een vogel heeft verloren, of zelfs een mooi ingedeukt blikje. Hiermee wil ze een kunstwerk bouwen. Haar tocht is vol nieuwe ontmoetingen, herinneringen en avonturen. Dit klinkt als een heel erg bijzonder boek! Hier ben ik echt benieuwd naar, echt waar.

6. Speelgoed – Bavo Dhooge
De zestienjarige Christina heeft een vriendje, Cedric. Maar hij pest hun godsdienstleerkracht, samen met de klas. Behalve Christina. Die is namelijk verliefd op de jonge leerkracht. Hij is acht jaar ouder dan haar. Maar hij zit in een moeilijke periode vanwege het miskraam van zijn vrouw. Op het schoolkamp doet de klas samen met de leerkracht een spelletje paintball, maar het loopt nogal dramatisch af. Dan begint de ellende pas echt. Want de leerkracht verandert in een wraakengel die zijn leerlingen als stukken speelgoed beschouwt.

7. De Graces – Laure Eve
River Page verhuist met haar moeder naar een klein dorpje. Ze valt meteen voor de superknappe Fenrin Grace. Het gerucht is wel dat de hele familie een heksenfamilie is. River gelooft dat natuurlijk, en wordt nieuwsgierig. Ze probeert vriendschap te sluiten met de familie om de geheimen te ontdekken. Wanneer Fenrin eindelijk dichtbij lijkt te zijn, slaat het lot om en verandert alles voorgoed. Dit boek probeerde ik te lezen in het Engels, maar ik kwam er niet door. En toen kreeg ik te horen dat er meer mensen moeite hadden met de Engelse versie maar de Nederlandse versie echt goed vonden. Ik besloot daarom het boek een tweede kans te geven. Niet geschoten is altijd mis, dus ik kan maar proberen!

Propus 13%
Nieuwe boeken:

1. Dumplin – Julie Murphy
Willowdean Dickson is geen al te magere vrouw. Ze heeft een maatje meer. Maar dat vind ze prima, ze is gelukkig met wie ze is. Iedereen heeft een obsessie met de missverkiezing die eraan komt. Pas wanneer Willow een relatie aangaat met haar collega Bo, valt haar zelfvertrouwen in twijfel. Ze besluit zich op te geven voor de verkiezing, en laat daardoor zichzelf en de wereld versteld staan. Hier ben ik echt benieuwd naar ook! Vooral omdat dit in de realiteit eigenlijk niet mogelijk is doordat iedereen altijd een magere miss wilt. War onzin is, want iedereen is mooi op zichzelf. Dus ik vind het alvast een sterk gekozen onderwerp! Hoe het boek me ook zal bevallen, dat staat in ieder geval vast.

2. De jongen met de lege ogen – Jonathan Stroud
En na veel te lang wachten voor mijn gevoel heb ik eindelijk het derde deel te pakken! Hier kan ik niet zo heel veel over vertellen, aangezien het een derde deel is. Maar ze krijgen te maken met een heel gevaarlijke geestenuitbraak, en om die te stoppen moeten Lucy en het team keihard samenwerken. Helaas ook met de concurrentie. Zal het lukken om de ruzies even aan de kant te houden en de geestenuitbraak te bestrijden? Het belooft in ieder geval niet voor watjes te worden. Die omschrijving alleen al klinkt geweldig! Ik ben het boek nog niet eens aan het lezen en ik voel nu al rillingen. Hoe goed is een boekenserie wel niet als je dat al voor elkaar krijgt? Ik ben hier zo benieuwd naar!

3. Duizend hoog – Katharine McGee
In dit futuristische boek dat zich afspeelt in 2118 afspeelt, staat een toren van duizend verdiepingen. Hoe hoger je woont, hoe beter je status. De mensen die tot de elite behoren wonen dat ook helemaal bovenaan. Tot een meisje van de toren springt. Er komt een schandaal aan het licht dat zowel de elite boven, als de lage kaste beneden aangaat. Zo zie je maar dat de uitspraak ‘wie hoogt klimt kan laag vallen’ heel letterlijk kan genomen worden. Voor dit boek ben ik een beetje bang, maar aan de andere kant klinkt het ook wel weer heel goed.

4. Omhulde stad – Ransom Riggs!
Mijn geliefde bijzondere kindertjes! Dit is het tweede deel in de serie. En hier kan ik echt niet veel over vertellen want dan verklap ik alles van het eerste boek. En dat vindt niemand leuk natuurlijk. Wel weet ik dat ik hier heel veel zin in heb! Het eerste boek herlezen voelde gewoon als thuiskomen na een lange reis, en dat is fantastisch gewoon. Ik heb hier zoveel zin in!

5. Harteloos – Marissa Meyer
Dit boek is een soort hervertelling van Alice in Wonderland, alleen toch weer anders. Hier staat de gemene hartenkoningin centraal. Hoe ze zo gemeen en harteloos werd. Want vroeger was ze Catherine, een meisje met dromen en hoop. Die vol zat met liefde en zo graag verliefd wou worden. Maar er is zoveel gebeurd dat haar compleet veranderd heeft. Dit vind ik zo origineel bedacht! Ik ben ook hier heel benieuwd naar, want dit kan gewoon niet anders dan goed zijn.

6. Verdwenen – Tara Altebrando
Elf jaar geleden zijn er 6 kinderen zomaar verdwenen. Niemand weet wat er toen is gebeurd, en of de kinderen eigenlijk nog wel leven. Ineens zijn ze terug, als pubers. Maar ze keren maar 5 tieners terug. Niemand weet wat er de afgelopen elf jaar is gebeurd, ook de tieners zelf niet. En Avery is vijftien als ze dit meemaakt. Maar haar vermiste broer Max is er niet bij. Samen met Lucas -die ook terugkeerde- verdiept ze zich in het mysterie en geven ze alles om ook haar vermiste broer terug te vinden. Dit klinkt als een goede thriller!

7. Het verhaal van Sky – Joss Stirling
Sky verhuist met haar adoptieouders naar Rocky Mountains, wat ze helemaal niks vind. Ze moet naar een nieuwe school, en als ze daar Zed ontmoet is ze meteen verkocht. Hij is zo knap! Maar verschrikkelijk arrogant. En hij valt nooit voor meisjes. Sky is een uitzondering. Volgens hem is zij zijn soulmate en zijn ze gemaakt voor elkaar. Sky wil dit niet, maar ze blijft aangetrokken tot Zed. Het gaat zover dat het verandert in geweld, manipulatie en familiegeheimen. Klinkt heel spannend!

xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~117~

Hoi allemaal! Als ik zo mijn week bekijk, bestond die voornamelijk uit lezen. Dat kan ik iedere week steeds meer zeggen. Maar dat vind ik wel fijn. Die flow waar ik al een tijdje inzit is zo fijn! Ik deed deze week ook nog andere dingen, studeerde ook voor mijn eerste toets na de vakantie en ging op studieuitstap naar een drukkerij.

1
Mijn weekend begon met lezen in ‘Dit laaiende vuur’ van Estelle Laure. Heerlijk boek!

2
Maar het mooiste aan dit boek was toch naar het einde toe. Dat einde was prachtig, en de boodschap ook. Want het is gewoon zo.

3
Ook tekende ik deze week weer! Mijn illustratie was ik wat minder tevreden over, het meisje bedoel ik. Maar uiteindelijk ben ik er wel blij meen u.

4
Jacqueline! 🙂 Ik moet dringend een keer foto’s maken van Chacco ook…

5
Dinsdag hadden we een studieuitstap naar een drukkerij, aangezien dat ook in de opleiding zit. We gingen met de trein heen en terug, en toen moesten ik en een klasgenoot overstappen als we met de juiste trein naar huis wilden. Toen heb ik onderweg naar het juiste perron eventjes een muffin gehaald bij de Panos. En ik verzeker je dat die lekker was!

6
Ik begon geheel tegen mijn comfortzone in een oorlogsboek. ‘De jongen met de gestreepte pyjama’ van John Boyne. Sprakeloos mooi.

7
Woensdagmiddag dacht ik na over het feit of ik nu wel of niet mijn huiswerk zou maken. Donderdag zouden we met een paar studie-uren zitten aangezien er nog steeds afwezige leerkrachten zijn. Uiteindelijk heb ik een stukje gedaan.

8
Prachtig boek! Vooral het einde heeft me geraakt en zal me bijblijven.

9
En momenteel zit ik niet heel ver meer van het einde van ‘Tienduizend Hemels boven jou’ van Claudia Gray! Pittig verhaal, vooral door de ingewikkelde details.

xxx Nikita

Little things to enjoy ~26~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!

DSC_6089.JPG

1. Beertje Paddington
De derde film die ik al bekeek dit jaar was Beertje Paddington! Ik vond het een goede film, de uitwerking mocht wel wat meer. Maar dat mocht de pret niet bederven, ik was blij dat ik gekeken had! En het is ook zo’n schattige beer, dat kan ik niet ontkennen.

2. Supergoede dag gehad!
Ik vertelde vorige week al dat ik geen superpositieve week had, maar deze week begon eigenlijk echt wel goed! Ik had maandagochtend veel energie en dat bleef de hele dag. Zelfs in de avond. Dus ik heb echt wel een heel fijne dag gehad, en ook heb ik superveel gelezen. Maandag was een topdag, een van de beste in deze week.

3. Yoga oefening
We hebben de les geëindigd met een relaxatie-oefening. Yoga dus. Ik voelde me zo goed na die oefening! Ik had eventjes 5 minuten geen zorgen meer na de oefening en dat is zo lang geleden dat ik dat gevoeld heb. Het was zalig, ook al was het zo kort. Als je net als ik al zo lang de muren oploopt van de stress ben je blij met die vijf minuten.

4. Matched & De Bijzondere Kinderen
Ik herlas deze week twee boeken. Beide vond ik ze bij het eerste keer lezen fantastisch. Matched is gewoon een heel goed verhaal en een originele wereld. Ook is het goed uitgewerkt, fijne personages en genoeg cliffhangers. Die combinaties geven samen het geweldige Matched! En De Bijzondere Kinderen zijn mijn favoriete boeken, dat voelde gewoon als thuiskomen na een lange reis.

5. Gesprek
Ik had via mijn mentor/titularis een gesprek gevraagd met iemand van school om over alles waar ik het laatste jaar stress van kreeg te praten. Dat heeft me echt deugd gedaan en eigenlijk voelt het gek om nu in een flow zonder stress te zitten of zonder iets te hebben waar ik over kan piekeren. Zo erg was het dus al, dat ik gewend was om constant te stressen en het nu zo leeg voelt zonder die problemen. Zonder zelfmedelijden, dat vind ik al best een ver stadium van stress hebben. Dat je niet meer weet hoe het voelde zonder.

6. Tekening hangt uit!
Dat ik van illustraties tekenen hou heb ik al vaker gezegd, maar wat was ik maandagochtend blij toen ik het klaslokaal inging en zag dat mijn tekening aan het prikbord hing! Meestal worden alleen de mooiste tekeningen opgehangen. En het is niet dat mijn mening over mijn eigen tekeningen alleen maar afhangt van dit soort zaken, maar je snapt wel dat ik blij ben als mijn tekening uithangt.

7. Knuffels
Deze week kreeg ik immens veel knuffels. Van mijn zusje, van een klasgenoot, van familie. Knuffels zijn altijd leuk om te krijgen natuurlijk! Dat hoef ik denk ik niet uit te leggen.

8. Veel zieke leerkrachten
Ik denk dat donderdag de dag van de zieke leerkrachten was. Maar de griep is in het land en heeft blijkbaar ook goed geslagen in het leerkrachtenteam van mijn school. Donderdag had ik 7 lesuren, en daarvan heb ik maar 3 lesuren echt les gehad. De andere lessen vielen uit doordat de leerkracht er niet was. Van een leerkracht wisten we het al op voorhand. Maar als die taak af is heb ik wel mooi weer extra leestijd! En ik was donderdag bezig in ‘De Bijzondere Kinderen’ dus dat was dubbel geluk.

9. Prachtige lucht
Donderdag had ik mijn boek uitgelezen in de bus en met muziek in mijn oren keek ik naar buiten. En de zon ging langzaam onder, en het was zo mooi! Ik vond het zelfs zo mooi dat ik het moment niet wou verpesten om er een foto van te maken. Als ik terugdenk aan dat beeld dat word ik nog altijd een beetje stil eigenlijk. De natuur is zo’n mooi wonder, en jammergenoeg vergeten we dat wel vaker.

10. Lang bad
Ik heb een uur in bad gezeten, en weet je, het was zalig. Daar ben ik blij mee en dat klinkt gek. Maar het was al een tijdje dat ik geen vijf minuten kon stilzitten zonder mezelf allerlei bevelen te geven wat er nog moest gebeuren. Zo ook in bad, en dan ging ik er veel te vroeg uit terwijl ik nog zoveel langer wou genieten. Het was zalig donderdag, met een goed muziekje op. Dat ik gewoon niet besefte dat ik er al zo lang inzat en voorbij mijn doel voor bedtijd zat. Voor een keer kan dat geen kwaad vind ik 😉

11. Kortrijk & illustrator bezocht
Vrijdag viel de hele lesdag weg, want de eerste twee lesuren hadden we een workshop en daarna waren we met de trein naar Kortrijk. Een uurtje op de trein, en daarna een stadswandeling. Na de lunch hebben we de tentoonstelling waarvoor we kwamen bezocht en uitleg gekregen van de illustrator die de tentoonstelling had in die zaal. Dat is mijn droomjob, dus je snapt wel dat ik hier naar uitkeek!

xxx Nikita

Stille zaterdag – Bart Demyttenaere, Wim Geysen

Propus 13%

Ik heb ze gezegd. De woorden. De verboden woorden. Ik heb onze afspraak verbroken. Zover is het dus gekomen. Ik heb ze uitgesproken. Ik kon niet anders. Dieter heeft me hiertoe aangezet. Het is altijd wat met hem. Ik heb zoveel van hem moeten verdragen. Te veel. Dit is de druppel.

‘Stille Zaterdag’ schetst een dag en een nacht uit het leven van een vader, een moeder en hun drie opgroeiende kinderen. De dingen gebeuren omdat ze gebeuren. Niemand stelt zich vragen bij het rollenpatroon dat door de jaren binnen de huiselijke muren werd uitgetekend. En dan is er plots het nieuws van een onverwachte zwangerschap. Niets is nog vanzelfsprekend. Alles wankelt.

Verhaallijn
In een alledaags en ietwat ouderwets gezinnetje wordt de vrede verbroken door een paar simpele woorden. In dit boek lees je over een dag en een nacht van een vader, moeder en hun drie kinderen. Waarvan eentje dus de vrede verstoort vlak voor Pasen. Niets lijkt nog vertrouwd en alles wankelt. Het begin van een gezinsdrama?

Ik moest heel erg wennen aan dit verhaal. Enerzijds gingen de pagina’s snel, maar het verhaal niet. Wat ook niet kan, want het boek beschrijft maar 2 dagen. Dus dan moet het wel een beetje traag gaan. Maar ondanks dat werd het eigenlijk niet saai. Het vertrouwde leventje van dit gezin wordt overhoop gegooid door een ‘misstap’ van Dieter, een van de zonen. En sindsdien komt er veel drama in, vooral van de vaderkant. Toch kon dit verhaal nog wel wat uitgebreider geschreven worden. De gevoelens vooral. Er komt heel veel drama in en ruzie, en de politiek is enorm hoog in dit boek. Toch stoorde me dat niet perse, vooral het gebrek aan emoties. Er komt drama in, maar het lijkt zo vlak en dat maakte het boek een stuk minder voor mij. Toch ben ik wel blij met het einde, dat heeft veel goedgemaakt voor mij.

Personages
Voor de personages moet je eens goed gaan zitten en proberen ze uit elkaar te houden. Je hebt vader Hugo, moeder Veerle en dan de drie kinderen; Dieter, Hans en Tinne. Tinne komt er haast niet in voor, het verhaal draait zich vooral om Dieter, Hans en vader en moeder. Ondanks het een vrij gezinsgericht verhaal was, dacht iedereen wel er een beetje het zijne van. Je las ook Veerle haar kant en die vond ik het interessantst. Hugo is een agressieve vader die vooral aan zijn status als populaire politieker denkt. Daardoor is hij eigenlijk echt een slecht personage in mijn ogen, maar aan de andere kant maakt iedereen fouten. Het was een dubbel personage, maar zeker niet mijn favoriet personage. Vooral om zijn arrogantie en agressie.

Schrijfstijl
Zoals al eerder gezegd, het was erg vlak geschreven. Wat ik jammer vond. Hier kon ook nog meer uitgehaald worden. De drama werd beschreven maar het kon mij niet raken en dat vind ik echt oprecht jammer. Aan de andere kant is het ook niet heel ingewikkeld geschreven, dat maakt het een makkelijker boek en een boek waar je ook snel doorheen bent. Ik had het in twee dagen uit. Er is ook iets in de schrijfstijl wat me verder deed lezen. Het was geen heel diep verhaal, maar de drang om verder te lezen en te willen weten hoe het allemaal zou verlopen was wel aanwezig.

Lay-out
De cover is een beetje mysterieus, maar eens je het boek hebt gelezen snap je die wel. Het is niet de mooiste cover ooit, en ik weet niet of die me snel zou aantrekken in een rek vol boeken. Op de cover geef ik louter mijn mening, dit telt niet in het eindcijfer van het boek.

Conclusie
Het gezinsdrama is wel hetgeen wat centraal staat hier in dit boek. En ondanks alles is het geen slecht boek, maar ook niet het beste ooit. Het eindigt voor mij in de middenmoot. Het is een boeiend verhaal wat wel aantrekt tot verderlezen, maar de emotie mocht nog wel wat hoger. Dat is wel het enige. Ik zou liegen als ik zei dat ik dit boek door en door slecht vond.

Cijfer: 7,5

xxx Nikita

De X of hoe fout een leraar kan zijn – Brigitte van Aken

Niels krijgt een nieuwe wiskundeleraar, Hendrik d’Ursel. Al snel is niet alleen Niels, maar ook de rest van de klas in de ban van deze atypische leerkracht. De leerlingen krijgen geen gewone wiskundelessen, maar moeten van meneer d’Ursel op zoek naar geluk. Tijdens hun zoektocht ontdekken ze dat geluk niet altijd even makkelijk te vinden is. Ook de werkelijkheid blijkt plots niet zo zwart-wit meer als oorspronkelijk gedacht. Wanneer uiteindelijk ook Hendrik d’Ursel anders blijkt te zijn dan hij zich voorstelt, beslissen Niels en zijn klasgenoten om actie te ondernemen…

Verhaallijn
Als Niels een nieuwe wiskundeleraar krijgt, is iedereen meteen van hem in de ban. Hij geeft namelijk geen normale wiskundeles. Hij vindt het belangrijk om te zoeken naar de formule voor geluk, naar de mysterieuze X. Maar als snel blijkt die leerkracht niet zo helemaal te zijn zoals hij beweert. Niels en zijn klas ondernemen actie om er iets tegen te doen

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, maar ik begreep zo weinig van dit boek! In het begin ging het prima en begreep ik alles. Maar het verhaal nam een wending en het kan aan mij liggen, maar ineens was ik de kluts kwijt. Ik bleef verderlezen omdat ik hoopte dat ik het verhaal nog terug zou snappen en toch nog iets goeds over dit boek zou kunnen zeggen. Maar helaas is dat niet meer gekomen. Hoe hard ik ook mijn best heb gedaan. Ik vind het concept heel mooi en dat was ook wat mij aantrok in dit boek. Op zoek naar je geluk. Maar helaas is de uitwerking iets slechter gevallen.

Personages
In het begin vond ik Hendrik d’Ursel (dus de nieuwe leerkracht) een prima leerkracht. Maar na een tijdje ging ik me echt irriteren aan zijn arrogantie. Dat maakte hem voor mij een verschrikkelijk personage. Had hij mij les gegeven, was hij absoluut mijn favoriete leerkracht niet. Coco vond ik wel een goed personage, zij sprong er echt uit voor mij. Niels was oke als hoofdpersonage. Ik heb de indruk wel dat hij alles wil goed doen, en dat vind ik altijd mooi om te lezen.

Schrijfstijl
Het is een boek geschreven door een Vlaamse schrijfster, en dat merk je wel in de schrijfstijl. Het heeft wel een Vlaamse toets. Niet dat ik dat erg vind, integendeel. Als Vlaming vind ik dat wel leuk, het geeft een vertrouwd gevoel mee. Ik denk dat dit boek niet perse de schrijfstijl het zo slecht maakte. Misschien wel een beetje, door de uitwerking. Maar ik denk dat de schrijfstijl prima is.

Lay-out
Op zich heeft het boek wel een aantrekkelijke cover. Voor mij dan, aangezien ik bijna verslaafd ben aan alles wat met school te maken heeft. Alleen die gigantische X in het midden vind ik niet zo heel geslaagd. Natuurlijk is dat een deel van het verhaal, maar het kon anders denk ik. Op de lay-out geef ik louter mijn mening, dit reken ik niet mee in mijn eindcijfer.

Conclusie
Ik denk niet dat ik er veel doekjes om moet winden, maar dit boek was niks voor mij. Hier moet je echt van houden denk ik, en ik weet zeker dat er mensen zullen zijn die dit boek helemaal fantastisch zullen vinden. Het verhaal is op zich wel goed bedacht, maar bij de uitwerking is het volgens mij de mist in gegaan. Sorry… Ik hoop dat er mensen zijn die dit boek wel goed vonden, maar het was gewoon niks voor mij.

Cijfer: 6
xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~116~

Hoi allemaal! Mijn foto’s zullen vrij kort zijn en weinig, maar dat is te wijten aan mijn dramatisch minder gebruik van sociale media. En of ik dat zo erg vind weet ik niet. Ik heb enorm veel gelezen deze week, en heb gewoon minder de behoefte om overal foto’s van te maken. Ook vliegt de tijd voorbij en besef je pas aan het eind van de week dat je zo weinig foto’s hebt gemaakt. Wederom was deze week een geweldige leesweek, ik las tot nu toe al drie boeken uit en het weekend is nog niet eens geweest. Ik heb deze week bizar weinig op facebook of welke andere sociale media ook gezeten, en eigenlijk maakt me dat wel blij.

1%c2%b5
Vrijdagavond was op VTM de film van Beertje Paddington! En hij is zo schattig!

2
En ik kreeg post van de bibliotheek! Dat is de allerleukste post die je kan hebben 🙂

3
Ook herlas ik het allereerste boek van ‘De Bijzondere Kinderen’. Het blijft toch echt wel mijn favoriete serie en toen ik begon te lezen voelde het als terug thuiskomen na een lange reis.

4
Dit liedje ken ik al een tijdje maar ik blijf ervan houden!

5
En na een pijnlijk afscheid van ‘De Bijzondere Kinderen’, begon ik in dit boek! Het leest in ieder geval wel vlot.

6
Vrijdag was de hele lesdag omgegooid, we hadden ’s morgens een workshop over muziek en ’s middags gingen we met de trein naar Kortrijk want we gingen een tentoonstelling van een illustrator bezoeken! En dat is mijn droomberoep, dus ik was wel blij natuurlijk!

xxx Nikita

Little things to enjoy ~25~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!dsc_6167

1. School is weer begonnen!
9 januari was het weer zover! Ik mocht om 6u30 vertrekken naar de bushalte, om vervolgens rond 8u03 aan de halte bij school aan te komen. En wat was ik blij. Zoals ik al zei waren de feestdagen niet gemakkelijk, en ik had iets nodig waar ik me terug op kon focussen. School is daar perfect voor, want ik ben niet meer de hele dag bezig met mijn gedachten. Als ik goede cijfers wil halen moet ik wel opletten en mijn huiswerk maken. En ik heb terug een doel. Dat helpt mij heel erg om dingen te verwerken.

2. Hermelijn
Ik las ‘Hermelijn’ van Linda van Mieghem uit. En ik had het helemaal niet verwacht, maar het boek was gewoon goed! Het las goed door, en ik kon me goed in het verhaal inleven. Dat maakte het een heerlijk boek en ik heb ervan genoten!

3. Oreo’s met chocolade
Iets wat ik nog steeds heel lekker vind zijn Oreo’s, met de chocoladevulling ertussen. Het was al een eindje geleden dat ik ze had gegeten, dus toen ik er weer kon meenemen naar school smaakten ze dubbel zo lekker!

4. Fijne ontwerpflow
Deze week was projectweek in onze klas. Wat inhoudt dat we in alle praktijkvakken (de tekenvakken eigenlijk) aan hetzelfde werken. Deze keer was dat een affiche voor een wedstrijd. En ik begon te ontwerpen, deed maar wat zonder nadenken en uiteindelijk is het wel een goede affiche geworden. Maar die ontwerpflow was zo zalig om in te leven!

5. Bussen die optijd rijden
Ik was er een beetje bang voor, maar er zijn heel veel werken. Ook aan de bushalte waar mijn bus normaal stopt. En wegenwerken betekenen meestal ellendig lange files, ook voor het openbaar vervoer. Maar eigenlijk ging het vlot! Sommige dagen ben ik zelfs vroeger aan de halte dan voor de wegenwerken. Dus dat is heel fijn natuurlijk! Ook ’s avonds om mijn bus naar huis te nemen zijn er vrij weinig problemen.

6. Nog een laatste kerstkaartje afgegeven
Een van mijn leerkrachten was drie weken afwezig voor de vakantie. Met resultaat dat ik haar kaartje niet kon afgeven. Dat heb ik uiteindelijk wel gedaan vorige week woensdag, en ik kreeg nog een laatste lieve reactie. En ook dat maakte me blij natuurlijk!

7. Wiskunde ging vlot
Voor wiskunde startten we met iets volledig nieuws, en ik ben altijd een beetje bang daarvoor. Omdat ik discalculie heb. Maar het ging prima! Ik had alleen die komma op mijn rekenmachine niet zien staan, waardoor de prijs wel een beetje heel hoog werd. Maar we maken allemaal fouten, en nadat ik daarop werd gewezen was alles wel gewoon correct.

8. Babbeltje over boeken
Donderdag begon ik en eindigde ik de dag met praten over boeken. Met mijn leerkracht die ik in de ochtend had, en met mijn leerkracht waarmee ik de dag eindigde. En beide babbels waren gewoon gezellig, want als boekenwurm hou ik van die soort babbeltjes. Van mijn ene leerkracht heb ik een trilogie aangeraden gekregen, en de andere leerkracht maakte een supergrappige opmerking. Ik vertelde haar over de verhuizing, waarop ze zei dat ik in de bib was gaan wonen. Ik heb er in de avond nog om gelachen.

9. Bemoedigend mailtje
Deze week zat ik weer in een serieuze dip helaas. Dat was een nazindering van de feestdagen. Ik had mijn leerkracht aangesproken daarover, maar door vergaderingen is het een mailtje geworden in plaats van een gesprek. Wat niet erg was, want ik heb er alsnog veel aan gehad. En ik lees die mail wel wat vaker door om terug moed te krijgen, dus in dat opzicht is het wel een mooi mailtje. Soms is alles wat je nodig hebt bemoedigende woorden om weer verder te kunnen. Dat was net wat ik nodig had.

10. De dag positief laten lopen
Maar de positiviteit heb ik ook voor een groot deel zelf in de hand. Natuurlijk zijn er dagen die echt niet lukken en die zullen er nog vaak komen. Maar in iedere dag zit iets positiefs. Donderdag heb ik me zodanig geconcentreerd op die puntjes, dat het eigenlijk wel een betere dag werd en ik me vanzelf beter ging voelen. Vrijdag was dat ook zo, en zaterdag ook trouwens. Zaterdag ben ik voor de eerste keer met een positiever gevoel teruggekeerd van opa, en dat was echt wel heel mooi.

11. Blogschema veranderd
Deze week zat ik te piekeren over mijn blogschema. Ik heb er ook over gepraat met mijn simsvriendin, en toen is er de oplossing gekomen om mijn blogschema te veranderen naar minder blogposts per week. En het voelt zoveel opgeluchter dat niet die hele week vol moet. Want na deze blogpost ben ik klaar en is de week toch mooi gevuld. Het geeft veel minder stress, en het is gedaan met het eindeloze getreuzel omdat ik er geen zin in heb maar wel moet omdat ik anders niet optijd klaarkom.

12. Spelletjes op de iPad
Vrijdagavond besloot ik het anders aan te pakken in de avond. Ik lag al zo mooi voor op mijn reading challenge, dat ik besloot iets anders te doen dan lezen of facebooken. Dat heb ik gedaan. Ik ben vroeger naar mijn kamer gegaan, met oortjes en ik heb zeker twee uur liggen spelletjes spelen op mijn iPad. Wat had ik dat gemist! Ontspanning kan maar zo simpel zijn, en toch zoek ik het altijd zo ver.

xxx Nikita

Een jaar offline – Bram van Montfoort

Een jaar offline.JPG

De 24-jarige Bram is een online man. Hij loopt voortdurend rond met zijn iPad, zit op Twitter, Facebook en LinkedIn, bezoekt dagelijks YouTube en Spotify, heeft een Gmail-account en krijgt voortdurend nieuwe mails, tweets, berichtjes, likes, requests, meldingen en bliepjes. In een poging om van zijn verslaving af te komen gaat hij een jaar offline. Maar hoe blijf je op de hoogte zonder Facebook? En hoe spreek je wat af zonder mobieltje? Hij loopt zijn vrienden mis in de kroeg en belandt in allerlei schimmige plaatsen, maar hij haalt ook ineens de hoogste cijfers van de klas en heeft na jaren weer contact met zijn Portugese vader

Verhaallijn
Bram is altijd online. Er is geen facebookmelding, tweet, like, vriendschapsverzoek dat hem ontgaat. Hij wil dit niet meer en kiest ervoor om een jaar offline te gaan. Maar hoe doe je dat in een wereld die niet zonder sociale media kan? Hoe spreek je af met vrienden, hoe leg je contacten zonder al die technologie?

Dit verhaal trok me meteen aan. Vanwege mijn week offline in oktober. En het verhaal was wel oke. Het was niet geweldig, dat geef ik toe. De verhaallijn ging net wat te snel voor mij. Het was zo vlak af en toe. Hij was pas ergens en dan stond hij ineens weer ergens anders. Daar stoorde ik me af en toe aan. Wat ik wel leuk vond, is dat er in het verhaal tips zitten verworven om zelf offline te gaan. En dat er ook brieven zitten in verwerkt, want communiceren doet iedereen tegenwoordig online. Alleen mocht Bram dat niet meer. Ik vond de verhaallijn wel interessant, maar hij zou nog meer tot me doorgedrongen zijn als die wat meer uitgewerkt was. Dat miste ik echt aan het boek. Daardoor heeft het boek een groot stuk waardering verloren. Het was nog steeds een prima boek, dat wel.

Personages
Waren voor mij niet voldoende uitgelegd. Uiteindelijk had ik na een paar pagina’s wel door wie wie was, gelukkig. Anders zou het verhaal nog wel wat ingewikkeld kunnen worden. Wat mij betreft mochten ook die wat meer uitgewerk worden. Ik had trouwens met geen enkel personage problemen of had niet het gevoel dat er iets teveel was. Eigenlijk kan je daar ook niet over oordelen want het is een waargebeurd verhaal. Dus je kan maar schrijven hoe het verlopen is natuurlijk.

Schrijfstijl
Wat ik echt mistte aan dit boek, was gewoon diepgang. Ik heb het idee dat dit verhaal nog zoveel meer tot zijn recht zou gekomen zijn als het wat dieper ging en het gewoon niet zo vlak was geschreven. Aan de andere kant deed het boek me ook wel nog wat meer wijken van mijn sociale media, dus dat vind ik dan ook weer knap. Het was vrij journalistiek geschreven, wat niet gek is aangezien Bram die studie deed toen het boek tot stand komt. Ik vind dat hij een goede schrijfstijl heeft, maar niet voor een boek. Maar aan de andere kant vind ik het wel knap dat hij een boek heeft kunnen uitgeven, want dat lukt niet iedereen. Het was wel zeker interessant.

Lay-out
Die cover spreekt wel heel erg aan. Door alle kleine illustratietjes erop is hij aantrekkelijk. Ook de letters zijn heel erg mooi. De cover is wat mij betreft wel goed.

Conclusie
Op zich was dit geen slecht boek en zo zal ik het ook niet bestempelen. Want ik vond het interessant, dus de interesse was er wel. Maar het kon nog zoveel beter worden als het wat dieper was uitgewerkt, dat idee heb ik zeker wel. Anderzijds vind ik het ook wel knap, dus dit een dubbel boek voor mij.

Cijfer: 7,5

xxx Nikita

Hermelijn – Linda van Mieghem

6
Savannah is een dojo, een dolende jongere. Ze zorgt voor zichzelf door te dansen op het plein voor de basiliek. Maar de politieke partij die aan de macht is, vervolgt deze jongeren.Ze worden opgepakt en zelfs koelbloedig vermoord. Zo is ook Savannah voordurend op de vlucht. De boerderij waar ze samen met andere dojo’s onderdak vond, wordt platgebrand en de meesten van haar vrienden komen om. Nu moet ze zeker onderduiken. En dan verschijnt hij opeens. Hij lijkt amper zestien en toch zijn zijn haren wit als de wintervacht van een hermelijn.Op een zomerse dag ziet hij haar dansen: een vurige nimf in de gloed van de avondzon. Niet meer dan een seconde kruist haar blik de zijne. Hij slaat zijn ogen niet neer.Vanaf dat moment volgt hij haar overal, zonder een woord te zeggen, zonder een vraag te stellen. Maar de afstand tussen hen valt niet te overbruggen.

Verhaallijn
In een wereld van armoede en rijkere mensen, dolen er ook jongeren rond. Zij worden opgepakt en vermoordt als ze betrapt worden. Dit is allemaal de schuld van de politiek, die deze jongeren weg wil. Savannah is zo’n jongere. Een dojo. Als de boerderij waar ze schuilt wordt platgebrand moet ze vluchten. Geld verdienen doet ze met dansen op het plein, maar ook dit is verboden. En dan verschijnt er nog een mysterieuze jongen die haar lijkt te redden iedere keer dat ze problemen heeft. Maar ze verliest hem uit het oog, en ze speurt hem niet zo makkelijk op.

Hermelijn was een verhaal waar ik vrij vlot inkwam. Het is geen heel ingewikkeld verhaal, en de politieke aanwezigheid is laag. Daar ben ik blij om, want persoonlijk ben ik geen fan van politiek. Ik vond het een interessant verhaal, en ik heb geen idee of dit realistisch is. Maar ik zie het wel nog zo worden helaas. Het is spannend opgebouwd, goed opgebouwd en een sterk verhaal. Je wil verderlezen, en daar hou ik altijd van.

Personages

Savannah is een heel dapper personage, iemand die ook niet opgeeft. En ik denk dat dit soort personages mij kracht geven in moeilijk periodes. Daarom hou ik net wat meer van die personages. Ook de personages die erbij kwamen vond ik goed. Ze waren goed uitgewerkt. Savannah het meest, maar zij staat dan ook centraal. Er mistte voor mij niks, en ook hier had ieder personage zijn plekje in het verhaal. Ik irriteerde me aan niemand, ik vond het prima. Goede personages!

Schrijfstijl
Het boek las verbazend goed! Ik had namelijk verwacht dat ik dit boek normaal zou doorkomen. Niet supervlot, gewoon goed. Maar het ging best goed! Het boek is goed geschreven, het is niet heel in detail beschreven maar ik had ook niet het gevoel dat dat nodig was. Je begreep alles goed zoals het geschreven was en ik was mee met wat er gebeurde. Ook vond ik het echt heel fijn dat de politieke kant niet te fel doorgedrukt werd. Er zit sowieso een beetje politiek in dit boek, daar kan je gewoon niet omheen. Maar het is niet met ingewikkelde wetten en vergaderingen en saaie teksten. De politieke sfeer is er een beetje, maar niet heel fel. Dat maakt het voor mij een goed boek ook. Dit boek zou ook niet zo goed uitkomen zonder die politiek heb ik de indruk.

Lay-out
Ik vind de cover heel mooi. Hij is niet heel aantrekkelijk, maar toch lokt het wel mijn nieuwsgierigheid. Het straaltje bloed staat ook voor de pijn die Savannah soms heeft, en dat is wel mooi uitgedrukt. Soms zijn dingen gewoon mooi in hun eenvoud, dat is bij deze cover zeker het geval.

Conclusie
Hermelijn is een boek over dolende jongeren met een kleine politieke sfeer. Het is prima te doen, ik had er nooit last van. Het verhaal is goed geschreven, het leest vlot en je blijft maar doorlezen. Er gebeurt genoeg in het verhaal en er zit geen sleur op, dus dat is ook wel fijn. Ik raad hem aan!

Cijfer: 8

xxx Nikita