Vier het leven ~4~ Stop! Tijd om trots te zijn op jezelf!

Hoi allemaal! Dat het druk is in het leven, daar schreef ik vorige week al iets over. Daar komt namelijk veel stress bij kijken. We willen altijd meer, sneller, beter. Altijd maar meer en meer. Op een gegeven moment raakt je lichaam daar ook van op. Iedereen let altijd op de tijd en op beter doen dan de vorige keer. En als het dan niet lukt, zijn we teleurgesteld. Maar het kan ook anders. Het is tijd om een keer trots op jezelf te zijn.

5. Trots zijn op jezelf.jpg
(Bron)

De dag van vandaag is iedereen gehaast, dat is een feit. Dat merk ik aan mijn omgeving, maar ook al te goed bij mezelf. ’s Morgens mezelf opjagen om de bus naar school te halen en vervolgens me haasten om nog net op tijd op school te raken. Tijdens het lezen mezelf opjagen om dat boek er nog net door te krijgen. En vooral dat laatste is onzin. Want het gaat er niet om dat ik dat boek snel heb uitgelezen, maar dat ik ervan heb genoten. Haast, het is een woord dat zo vaak terugkomt in ieders leven. Maar het is zo slecht voor je. Die opgejaagdheid. Maar ook het feit dat je altijd beter wilt is niet gezond. Je maakt jezelf soms kapot met die verwachtingen. Dan ben je weer teleurgesteld in jezelf omdat je niet beter bent geworden. Maar weet je wat? Je kan ook een keer trots zijn op jezelf.

Ja, trots zijn op jezelf. Misschien ben je iemand die graag loopt, om even een algemeen voorbeeld te geven. En je wil dolgraag zoveel km lopen, want dan ben je beter dan vorige keer. Alleen lukt dat niet meteen. Je bent teleurgesteld in jezelf omdat het mislukte. Omdat je in jouw ogen gefaald hebt. Nee, dat is niet waar. Als je zo’n moment hebt, denk dan eens aan alles wat je vooraf hebt bereikt met lopen. Er zitten zeker dingen tussen waar je trots op kan zijn. Denk eens na over alles wat je al hebt gedaan, hoe ver je al bent geraakt. In plaats van altijd maar meer te willen. Want het is niet omdat je nu iets niet hebt klaargespeeld dat je daarom een mislukkeling bent. Volgende keer beter. Voel jezelf een keer trots worden, complimenteer jezelf met het feit dat je het geprobeerd hebt. Zeg tegen jezelf dat je je best hebt gedaan, en dat het ooit wel een keer lukt. Dat je trots mag zijn op alles wat je al hebt bereikt, dingen die je misschien nooit voor mogelijk had gehouden. Je kan het alles in het leven positief of negatief zien. En aan alle situaties, hoe moeilijk ook, zit er een lichtpuntje. En ik weet dat niet alle situaties even makkelijk zijn. Dat je zou denken dat iets alleen maar ellende bezorgt. Maar dat is niet waar.

Ik kan het niet laten om over een situatie te beginnen die hier echt heel erg bij past, uit mijn eigen ervaringen van een tijdje terug. Met mijn opleiding. Ik veranderde vorig schooljaar naar een compleet nieuwe opleiding, waar ik alles moest leren. Ik moest leren tekenen, schilderen. Dat lukte prima, na een hele tijd toch wel. Alleen figuurschetsen bleef een trigger. Figuurschetsen is het lichaam tekenen, zo goed mogelijk. En een hele tijd terug kreeg ik mijn rapport. Ik had voor een tekening van figuurschetsen een 8 gekregen. En daar moet ik hard voor werken. Een week later had ik weer figuurschetsen, nog steeds trots op die mooie 8. En we gingen aan het werk aan een nieuwe tekening en het wou niet direct lukken. En raad eens? Ik was teleurgesteld in mezelf, en een beetje boos. Maar na vijf minuten dacht ik gelukkig verstandig. Ik dacht aan die 8. Aan alles wat ik in een jaar had bereikt voor school, van tekenervaring, wat ik allemaal had geleerd. Ik werd trots. Ik heb er altijd voor gevochten, geknokt, gewerkt en alles meer. En ik ben er geraakt. En daar werd ik trots op. En dit gaat nu over mij, maar dit kan evengoed jouw situatie zijn. Met wat dan ook. Met een hobby, een opleiding, een nieuwe job. Een nieuwe uitdaging. Het maakt niet uit. Maar wees trots op jezelf en geef jezelf complimenten. Het hoeft niet altijd van een ander te komen. Want je verdient het om trots te zijn op jezelf, wie je ook bent.

Je maakt de wereld net iets beter voor sommige mensen, wat je dan ook doet. Dat weet ik zeker.

xxx Nikita

Advertenties

Little things to enjoy ~34~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!

DSC_5963

1. Vroeg klaar met mijn blogwerk!

Vorige week had ik het principe van een to-do-lijstje voor de eerste keer toegepast. Ik had alle blogposts die geschreven moesten worden opgelijst, zodat ik ze kon schrappen als ik ermee klaar was. Het afstrepen werkt enorm motiverend, maar ook was ik daardoor vroeg klaar met al mijn blogwerk. Ik keek zaterdagavond op de klok en zag dat het nog maar iets van 20u of 21u was en daar werd ik wel blij van. Mijn zondag was namelijk zo goed als leeg.

2. Aan een stuk door gelezen in NERVE
Zondagmiddag heb ik iets gehad wat ik al een hele tijd niet had gehad. Wat ik wel gemist had. Het in de ban zijn van een boek. Dat je de hele wereld om je heen vergeet en alleen maar in de wereld van je boek zit. Ik had dat toen ik in NERVE aan het lezen was. Mama skypet altijd met tante en nonkel, en ik was op kamer aan het lezen. Als de skype uitgaat, dan gaat mama altijd rond om iedereen afscheid te laten nemen en elkaar een fijne avond te wensen. Ik had pas door dat het tijd was toen ze ook werkelijk daar was. Ik was zo in de ban van mijn boek dat ik de tijd uit het oog verloor. En je weet niet hoe blij ik ben dat ik dat gevoel weer eens mocht voelen.

3. Examens studeren gaan goed!
Ook die periode is inmiddels aangebroken, hoewel ze als deze blogpost gepubliceerd is al voorbij zijn. Ik had mijn samenvatting voor mijn eerste twee vakken al af, en liet me zoals gewoonlijk opvragen. Ik kon bijna alles meteen vanbuiten. Mijn studeerwerk had dus echt wel zijn vruchten afgeworpen. Je snapt dat ik daardoor wel hele goede moed krijg voor de examens!

4. Lachen met leerkrachten
Ik hou van mijn school, dat is inmiddels geen geheim meer. Vanwege mijn opleiding. Maar het is niet alleen mijn opleiding die mijn school zo leuk maakt. Het zijn ook wel de leerkrachten. Bij ons in de les wordt er geregeld wel eens goed gelachen doordat de leerkracht er weer een grap tussendoor gooit of een keer een verhaal vertelt wat er ooit al een keer gebeurd is. Met onze leerkrachten kan je wel eens lachen of zelfs grappen uithalen. Zolang ze binnen de perken blijven, blijven onze leerkrachten ook wel goedgezind en dat is wel fijn. Het maakt het schoolleven voor ons ook wel aangenamer.

5. Onverwoestbaar optimisme
Dinsdag was een dag vol dingen die misliepen. De bus stopte niet aan de halte dicht bij school en reed in een keer door naar het station. En hij was door file al best laat, dus ik wist dat ik te laat zou zijn. Dat was nog maar het begin van de dag, er zijn wel meer dingen misgelopen. En een tijd terug zou ik compleet down zijn de hele dag. Maar dinsdag was ik zo optimistisch en blij dat het me allemaal niet uitmaakte. Ik hou wel van die visie. De afgelopen tijd was niet altijd makkelijk, en het leven zal nooit makkelijk zijn. Maar het heeft me sterker gemaakt en doen inzien dat ik moet genieten van momenten dat het allemaal super gaat. Want het kan zomaar omslaan.

6. Schilderwerk is af!
Vorige week vrijdag kon je mijn werk al bewonderen in mijn week-in-foto’s-post. Het gaat hier namelijk over die eclairs. En dat werk heeft samen met mij heel wat meegemaakt. Toen we begonnen met die opdracht, ging het met mij niet zo goed. Door de feestdagen die er waren geweest had ik het moeilijk. Met oma. En in het begin leek het compleet mis te gaan, ook met mij. Maar week na week, les na les, zagen ze er steeds beter uit. En met mij ging het ook steeds meer de goede kant op. Maar niet alleen dat. Die eclairs zien er best goed uit op mijn werk -al zeg ik het zelf- en ik ben zo trots op wat ik allemaal geleerd en bereikt heb. Dit is het resultaat van mijn knokken en doorzetten.

7.ย  Lachen op het examen
Het allereerste examen was donderdag, ik had er twee die dag. En de leerkracht die bewaakte is toevallig een van mijn favoriete leerkrachten. Ook het vak dat ze dit jaar geeft is mijn lievelingsvak. Illustratie dus, maar dat terzijde. We hebben na het examen en voor het tweede examen nog wel gelachen. Met de klas. Met de leerkracht. Mensen nemen examens altijd superserieus, en ergens moet dat ook wel. Maar het kan ook iets losser. Het komt wel goed.

8. Bezorgdheid klasgenoten
Vrijdagochtend had ik rond 9u55 mijn mondeling examen Engels, en ik was op weg naar school met de bus om hem af te leggen. Alleen verliep de weg niet helemaal vlekkeloos. Het was op zich gewoon een week vol avonturen. Op een gegeven moment reden we langs een basisschool, en daar stak net een moeder met kind over die de bus niet had gezien. De bus kon nog net remmen, het scheelde denk ik maar twee centimeter tussen kind en bus. Ik was enorm hard geschrokken. Door het remmen waren er op de bus wel gewonden, dus de ambulance is erbij gekomen. Het kind was gelukkig ongedeerd en die moeder ook. Ik ook, alleen heeft mijn voet die ik omgeslagen had een serieuze klap gevangen dus die doet wel weer pijn. Maar verder heb ik gewoon niks. Ik had dat aan de klas laten weten, want ik was bang te laat te komen op mijn mondeling. Dan kon er iemand de leerkracht verwittigen. Sommige klasgenoten die ik zag op school waren superbezorgd en blij dat er ik niks had. Het maakt die shock wel wat lichter. Het voelt goed als er mensen zo om je geven en blij zijn dat er niks met je gebeurd is.

9. Dierenliefde
Dit is iets wat gewoon wekelijks kan terugkomen, maar toch wil ik het benadrukken. De liefde die ik krijg van opa’s hond, van Jacqueline en Chacco. De liefde die ik krijg van andere dieren. Weet je, ik ben al heel mijn leven een dierenvriend. En dierenliefde maakt me op een andere manier gelukkig dan liefde van de medemens. De wereld zou toch niet compleet zijn zonder dieren. Ik ben blij dat ze er zijn.

xxx Nikita

 

NERVE – Jeanne Ryan

2
Vey is geselecteerd om mee te spelen in NERVE, een spel dat online live wordt uitgezonden. Alles draait bij NERVE om durven en je grenzen verleggen. De spelmakers blijken Vey goed te kennen. Ze wordt verleid met prijzen die van haar ThisIsMe-pagina zijn gehaald en ze wordt gekoppeld aan de perfecte jongen, de woest aantrekkelijke Ian. In het begin is het spel geweldig: Vey en Ian krijgen veel fans die hen aanmoedigen om steeds riskantere uitdagingen aan te gaan, waarbij steeds meer te winnen valt. Maar dan krijgt het spel een drastische wending en het is alles of niets voor Vey.

Verhaallijn
Maak kennis met het spel NERVE. Het spel wordt live uitgezonden, en alles draait om opdrachten. Om durven, je grenzen verleggen. Bovendien word je rijkelijk beloond met die opdrachten. Vey besluit mee te doen, en wordt gekoppeld aan de knappe Ian. In het begin vinden ze het beide geweldig. Ze krijgen veel fans en de opdrachten zijn doenbaar. Maar het spel draaft door en wil steeds meer voor de prijzen die Vey en Ian (en de andere deelnemers) willen. En dan slaat het noodlot toe voor Vey….

NERVE was een verhaalijn waar ik van heb gesmuld! Ik wist zeker dat ik dit boek goed zou vinden. Het hele idee is fantastisch., en de uitwerking ook. Het spel wordt langzaam aan opgebouwd, net als het verhaal. Dat geeft wel het feit dat je steeds nieuwsgieriger wordt naar het einde toe. Ook draait het verhaal niet alleen om het spel. Van Vey’s priveleven maak je nog een groot deel mee, hoe haar omgeving omgaat met NERVE bijvoorbeeld. Dat is wel een goed aspect aan het boek, zeer zeker.

Personages
Ik vond ze goed. Vey is iemand die heel veel twijfelt maar uiteindelijk wel toegeeft. In haar plek zou ik ook niet direct ja zeggen, denk niet dat ik ooit ja zou zeggen. Maar dat terzijde. Vey’s beste vriendin is een regelrechte dramaqueen. Ik irriteerde me soms wel aan haar. Ze wil het goed voor Vey maar nooit beter dan haar, want dan zijn er problemen. Daar krijg ik het af en toe wel van. Ik vond uiteindelijk dat de personages goed in elkaar zaten, ieder had zijn eigen karakter en doen en laten. Dat maakt een verhaal vaak wel completer.

Schrijfstijl
Zoals ik al eerder zei is het boek goed opgebouwd. Naarmate het einde worden de opdrachten ook steeds heftiger en erger. En dat zorgt er juist voor dat het alsmaar spannender wordt en je dus steeds meer wil weten wat er gaat gebeuren. Ik was af en toe helemaal van de wereld toen ik dit boek las. Je wordt er gewoon in gesleurd dat het niet normaal is. Complimenten voor Jeanne Ryan. En het boek zet aan tot verder lezen. Die keuze kan je soms niet zelf maken, soms is het te spannend en blijf je maar lezen. Geen goed idee om dit boek voor je bedtijd te lezen, want veel slapen ga je niet vrees ik.

Lay-out
De cover is modern en futuristisch, wat uiteindelijk ook wel een beetje bij dit boek hoort. Het wekte meteen mijn nieuwsgierigheid, en zelfs al kende ik het boek niet zou ik toch echt wel nieuwsgierig worden. Zeker na de achterflap te lezen.

Conclusie
NERVE is een boek over grenzen verleggen voor soms verschrikkelijke opdrachten. Het is goed geschreven, spannend. Ik heb hiervan genoten tot de laatste letter. Het is spannend opgebouwd, het verhaal zit goed en er zijn verschillende personages. Dat zorgt dat het allemaal nog net iets complexer wordt. Goed boek, aanrader!

Cijfer: 8,5
xxx Nikita

Noah Barleywater gaat ervandoor – John Boyne

1

Noah Barleywater verliet zijn huis vroeg in de ochtend, voordat de zon opkwam, voordat de honden wakker werden, voordat de ochtendnevel optrok.โ€™ De achtjarige Noah lijkt beter met zijn problemen om te kunnen gaan als hij ze zo veel mogelijk vermijdt. Dus gaat hij er op een dag vandoor, weg van huis, over een moeilijk begaanbaar paadje door het bos. Na enige tijd komt hij bij een winkel. Maar het is geen gewone winkel; het is een speelgoedzaak, vol bijzonder, prachtig, wonderlijk en magisch speelgoed. En de eigenaar is een heel bijzondere speelgoedmaker. De speelgoedmaker vertelt Noah een verhaal over avonturen, wonderen en verbroken beloftes. Hij neemt Noah mee op reis. Een reis die zijn leven zal veranderen. En dat van de lezer…

Verhaallijn
Noah heeft heel veel problemen, en daardoor loopt hij weg. Hij vermijdt ze zo veel meer vind hij. Dus hij gaat weg. Over een pad door het bos. Na een hele tijd wandelen stuit hij op een winkel. Een scheve winkel. Het is een speelgoedzaak. Vol speciaal, magisch, wonderlijk speelgoed. Ergens waar hij zijn hart kan ophalen. De eigenaar is zelf speelgoedmaker, ook een magische man. Hij verteld Noah een verhaal dat zijn leven verandert, en hem doet nadenken.

Het boek belooft dat het verhaal ook de lezer zal verwonderen. Maar eerlijk gezegd ben ik niet zo heel geraakt door dit boek. Het was goed en leuk, maar geen verhaal van topkwaliteit. Het zal ook wel weer aan het feit liggen dat ik veel van dit boek verwachtte omdat het geschreven is door John Boyne. Van hem las ik eerder dit jaar al een boek. Een goed boek zelfs. Hier kon het me een stuk minder boeien, terwijl ik bij dat andere boek wel heel geboeid was. Op zich zitten er wel hele mooie elementen in het verhaal. Ook verdrietige elementen trouwens. Dat geeft het boek wel een beetje diepgang. Ik vind het moeilijk om hier een mening over te vormen eerlijk gezegd. Het was een jeugdboek, dus uiteindelijk heb ik het best snel gelezen. Ik vond het idee wel heel erg leuk, maar de uitwerking iets minder. Want ik hou wel van het idee van de hele speelgoedwinkel, de magie er rond. Dat is denk ik gewoon ieders kind zijn of haar droom, zo’n speelgoedwinkel.

Personages
Hoofdzakelijk draaide het verhaal rond Noah en de speelgoedmaker. Ze hebben zo beide hun verhalen, wat ze hebben meegemaakt. Ik vond het heel bijzonder om de speelgoedmaker te horen vertellen. Hij had ook wel wat meegemaakt. Hij is een speciaal personage. Ik hou wel van zijn karakter, zijn anders zijn. Hij vertelde ook dat hij altijd iets van speelgoed in zijn hoofd heeft, een verwachting. Maar uiteindelijk wordt hetgene wat hij bekomt altijd anders. En dat vond ik een heel mooi aspect van hem. Omdat het leven uiteindelijk ook wel zo in elkaar zit. Noah was een speciaal gevalletje, hij had ook wel wat meegemaakt. Hij was in ieder geval een personage met genoeg avonturen om over te lezen en schrijven. Beide boeiende personages!

Schrijfstijl
Ik weet niet waar het juist aan ligt, maar er leek soms geen aanzet om verder te lezen. Het was soms zo droog en emotieloos geschreven. En ik ben een gevoelsmens, daardoor mis ik dat wel. Al is dat natuurlijk heel persoonlijk. Het was ook niet echt luchtig. Het was soms een beetje zwaar om door te komen. Maar aan de andere kant maakte die bijzonderheid in het verhaal, die magie over die speelgoedwinkel ook wel een groot deel goed. Het is heel erg dubbel voor dit boek voor mij. Soms kon ik niet stoppen met lezen, maar soms moest ik me erdoor sleuren eigenlijk. Vrij dubbel dus.

Lay-out
Ik vind de cover mooi, maar niet heel bijzonder. Met die speelgoedwinkel kon er zeker iets gedaan worden, maar de boom speelt ook wel een grote rol in het verhaal. Dus ook dat snap ik wel.

Conclusie
Ik vind het moeilijk om een duidelijke mening te vormen voor dit boek. Enigzinds heb ik er wel van genoten en het idee van die speelgoedwinkel en het speelgoed was ook wel hetgene wat mijn intresse trok in dit boek. En dat vond ik ook meteen het beste aan dit boek, maar soms waren er momenten dat het moeilijk was om verder te lezen. Ik heb doorgezet omdat ik net nog genoeg wilskracht had om dat wel te doen.

Cijfer: 7,5
xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~125~

Hoi allemaal! Deze week brak voor velen de stress los, want de examens zijn namelijk begonnen. Ik kan daar wel goed mee omgaan, voor de stresskip die ik ben dan. Examens vind ik nooit zo’n probleem. Eigenlijk was het nog een vrij bewogen week, een leuke week wel. Het had zo zijn ups en downs. Maar ik bleef ondanks alles positief en daar ben ik wel heel trots op. Het komt allemaal goed! Ik las ook enorm veel deze week, helaas niet altijd evenveel als ik zou willen. Maar het gaat al terug beter dan in maart.

1
Zaterdag ging iedereen kaarten, de volwassenen dan. Ik ben absoluut niet goed in kaarten, dus ik ging iets doen waar ik wel goed in ben! Deze las ik volgens mij dezelfde dag nog uit.

2
Zondag na het studeren beloonde ik mezelf en ik hoopte dat dit boek goed zou worden als een waardige beloning. Dat was het gelukkig wel!

3
Voor het leerplan gingen we naar de film, maar die ging helaas niet door. Er was een probleempje met de film, het bestand ervan althans. Dus dat werd geen film helaas.

4
Aan dit heb ik meer dan een maand gewerkt denk ik, het zal niet veel schelen. En eerlijk, ik ben echt wel heel trots op hoe mijn eclairs geworden zijn. Dit heb ik na anderhalfjaar geleerd, en ik ben er verdomd trots op.

5
Donderdagmiddag na het studeren begon ik aan nog een projectje, maar dat is nog even geheim. Iemand die mijn blog regelmatig leest mag namelijk niet weten wat ik aan het schilderen ben

6
En mijn examens waren zeker goed dankzij de bijzondere kinderen! Alleen vrijdag niet, het examen verliep op zich wel vlot. De reis naar school iets minder, ik ben met de bus bijna bij een ongeval betrokken geraakt. Was echt wel even schrikken.

xxx Nikita

Vier het leven ~3~ Als je teveel op je bord krijgt…

Hoi allemaal! In onze drukke en groteverwachtingen-maatschappij kennen we het allemaal wel: stress. Het modewoordje van tegenwoordig. Maar het is helaas ook echt zo dat veel mensen stress ervaren. Om verschillende redenen. Bij tieners gaat het vooral om huiswerk, veel te veel op hun bord krijgen. Maar ook volwassenen krijgen met die stress te maken. Ik wil die kant van de stress vandaag een keer aanpakken. Want we hebben het allemaal druk, ervaren daardoor heel veel stress. Veel meer dan goed is voor jouw hoofdje of voor je lichaam. Want onbewust lijd je er wel onder. Stress kan goed zijn, maar op een gegeven moment kan het je ook compleet doen doordraaien.

4. Omgaan met stress.jpeg
(Bron)

1.ย  Een overzicht maken
Dit is iets wat heel goed helpt bij mij. Als er een week is waar ik enorm veel te doen heb. Ik had er onlangs eentje. Bedenk een keer welke taken er nog gedaan moeten worden. Of het nu huistaken zijn, huishoudelijke taken of blogtaken bijvoorbeeld. Het maakt niet uit. Schrijf het allemaal op, en niet alleen in je hoofd. Als student kan je je agenda openslaan en kijken welke toetsen en taken je nog moet doen. Het probleem met stress is namelijk dat alles veel erger wordt gemaakt. Dat heb je ook met ‘overthinking’. Alles wordt een probleem en veel te druk en het lijkt een ramp. Maar als je alles opschrijft krijg je overzicht, kan je beter plannen en krijg je terug het gevoel dat het wel goedkomt. En dat feit kalmeert mij wel, ik weet niet hoe het met jou zit. Dan heb je ook een houvast en er is niks leukers dan achteraf alles afstrepen wat je hebt gedaan. Uiteindelijk als je je lijstje af hebt ben je wel trots. Daar doe je het toch voor? ๐Ÿ™‚

2. Schrap wat weg kan
En nee, dan doel ik niet op al je ontspanning wegschrappen. Als jij had gepland om bijvoorbeeld dit weekend een film te kijken met vrienden of familie hoef je die niet af te zeggen omdat je zoveel werk hebt. In tijden van stress heb je dat juist nodig. Even stoom afblazen. Kijk naar je taken die je jezelf hebt opgelegd. Zijn er dingen die weg kunnen? Dingen die nu niet perse moeten gedaan worden. Als je bijvoorbeeld met een heleboel huistaken zit en je dit weekend dat allemaal wil doen is dat prima. Vooruit werken is altijd een goed idee. Maar niet als je schema echt al krap is. Zijn er taken die wat later kunnen gemaakt worden? Op een andere dag bijvoorbeeld? Plan ze dan ook op die dag in. Maar zorg ook wel dat je op die dag echt doet wat je gepland hebt, anders werkt het gewoon niet.

3. Kalmeer en geloof in je eigen kracht
Stress is vaak gepaard met een paniekmomentje. Van binnensmonds gevloek tot zinnetjes van ‘ga ik dit wel op tijd halen?’. Ja, dat ga je! Maar alleen als je het zelf gelooft. Dus als je je lijstje hebt opgemaakt, bekijk het goed en kalmeer. Let eventjes op je ademhaling en focus op kalmeren. En vertel jezelf dat als je je best doet en goed doorwerkt, je dit zeker kan. De voeding die je je brein geeft kan veel bepalen. Daarom is het belangrijk dat je positief denkt over dingen. Al is dat niet altijd makkelijk, dat weet ik.

4. Ontspannen
Zoals ik al eerder zei, ontspanning is nodig in dit soort periodes. Zeker als je bijvoorbeeld met examens zit. Maar ook als je op jezelf woont en veel taken hebt. Zorg dat je je hoofd boven water houdt. Na een bepaald aantal taken kan je zeggen tegen jezelf dat je het goed hebt gedaan en iets doen om te ontspannen. Een boek lezen, film kijken. Iets waarvan jij weet dat je er compleet relaxed van wordt. Je kan namelijk niet van jezelf verwachten dat je 24/7 hard werkt zonder ontspanning. Balans is zo’n kort woordje, maar zo belangrijk in je leven. Zonder balans valt je fiets toch ook om?

5. Heb je gedaan wat je kon?
Deze tip geldt vooral voor als je bijvoorbeeld een rapport gaat krijgen, een beoordeling of wat dan ook. Want hier kan ook zoveel stress van komen. En ook daar kan je je blijven gek in maken. Examenresultaten krijgen is ook een mooi voorbeeld. Maar denk eens na: heb je gegeven wat je kon? Heb je je best gedaan? Heb je gedaan wat je kon? Als het antwoord 3 keer ja was, ontspan dan. Meer dan je best kan je niet doen. En als je dan toch teleurgesteld wordt, dan is het gewoon jammer. Maar weet dat als je alles geeft, het meestal wel goed komt. En anders heb je gedaan wat je kon, en dat doet niet altijd iedereen. Geloof me.

6. Praat erover
Mijn zusje is bij mij mijn stress-reliever. Als ik weer eens aan het uitrazen ben over dat dingen niet lukken en ik het te druk heb kan ze mij enorm kalmeren. Dan zegt ze dat ik het wel kan, dat het goedkomt. Maar de combinatie van het uitlaten en de bemoedigende woorden werken meestal zo goed. De meeste dingen komen het best tot hun recht als je ze uit je lijf laat. Dat is ook zo met stress. En de persoon waarmee je erover praat heeft misschien nog tips op kan je misschien helpen. Het is altijd goed om over je zorgen te praten, mits het iemand is die je vertrouwt natuurlijk.

xxx Nikita

Little things to enjoy ~34~

Hoi allemaal! Ik zeg het zo vaak, dat het belangrijk is om van kleine dingen te genieten in het leven! Al is het maar die lekkere maaltijd, het feit dat je een supermooi liedje hebt ontdekt of een complimentje wat je onverwachts kreeg. Als het je blij maakt en gelukkig maakt, geniet er gewoon van. Want op het einde van de dag, zijn dat de dingen die het meest uitmaken!

DSC_5933

1. LO-les met mijn klasgenoot
Op maandag staat LO (gym dus) ingedeeld op mijn lessenrooster. Dat heeft zo zijn voordelen en nadelen. Vorige maandag hadden ik en mijn klasgenoot geen zin in muurklimmen of fitness, we mochten we squashen van de leerkracht. En we hebben echt goed gelachen. Ik ben sowieso geen handig persoon met racket en bal. Mijn klasgenoot had geduld met me, dat was ten eerste al fijn. Maar ook die opmerkingen erbij waren geniaal. Mijn week begon goed!

2. ‘The Cage’ van Megan Shepherd
Het feit dat dit boek te koop was voor maar 5 euro en ik het kreeg van mama, is al een dankbaarheidsmomentje op zichzelf. Maar toen ging ik het lezen, en het is zo goed! Het doet denken aan ‘The Maze Runner’. Op een zeker punt is het ook wel zo, maar de sfeer en de personages zijn compleet anders. Daardoor zijn beide verhalen uniek. Maar ik raad het boek zeker wel aan, er zit genoeg spanning en mysterie in.

3. Ik huil alleen bij jou van Ali B & Diggy Dex
Als er een liedje is wat de afgelopen tijd beschrijft, dan is het dit wel. En die liedjes raken je dan nog het meest omdat je je er zo erg in herkent. Ook doet dit me denken aan toen ik alles eruit gooide bij mijn zusje, want eigenlijk spreekt dit liedje de waarheid. Over hoe de afgelopen tijd is geweest. Het gaat wel al wat beter, het komt wel goed. Onkruid vergaat niet, en ik ben een strijder.

4. Iedere ochtend door Spotify scrollen
Een van de leukste dingen aan Spotify vind ik hoe gemakkelijk je nieuwe liedjes ontdekt. Daarom hou ik van Spotify. Ze moedigen het ontdekken van nummers ook wel aan. Deze week scrolde ik iedere ochtend eventjes door hun archief, waardoor ik echt wel een heleboel nieuwe liedjes heb leren kennen. Ik heb al heel mijn leven gewoon een muziekverslaving.

5. Goed jury-commentaar
Dinsdagmiddag kregen we bezoek van het extern jurylid dat in juni zou oordelen over ons jaarwerk. Dat oordelen wordt gedaan door eigen leerkrachten van de school maar ook een extern jurylid, van buiten de school dus. Dinsdagmiddag zou ze al een keer komen spieken om te weten of je goed bezig was. En ik had echt wel stress. Ik werd er bijna gek van. Maar uiteindelijk is het allemaal meegevallen. Ik besef ook wel dat ze dat niet zegt om mensen af te breken, maar om te helpen. In juni is het te laat om er nog niets aan de veranderen. Nu nog niet, dus eigenlijk is het wel een mooie kans.

6. Babbeltje voor de les
Woensdagochtend had ik mijn karton van 60×80 bij, dat was voor de praktijkles die we na de pauze van 10u zouden hebben. Voor mavo hebben we een stagair, en ik kwam als eerste binnen in het lokaal met mijn karton. Hij begon daar meteen over te vragen, en toen vertelde ik dat het voor ons jaarwerk was (eigenlijk heet dat GIP-werk bij ons) begon hij te vragen wat we moesten doen.

7. Vooruitzicht Bijzondere Kinderen!
Hier is inmiddels geen uitleg meer nodig denk ik. Maar het derde deel van de bijzondere kinderen ligt op de stapel om te worden herlezen en ik ga hem tijdens mijn examens lezen. Stiekem hoop ik dat ik zo goed doorlees dat ik er nog voor donderdag in mag beginnen. Ik heb er namelijk echt wel heel veel zin in.

8. Kaartjes afgegeven
Er zijn twee leerkrachten die niet zo lang meer op school zullen rondlopen. Ze zijn namelijk beide zwanger. Ik heb voor beide een kaartje gehaald en afgegeven. Maandag kreeg ik van mijn LO-leerkracht een hele fijne dankjewel terug en van mijn illustratie-leerkracht kreeg ik ook een hele lieve dankjewel terug. We hebben zelfs nog gepraat. Ik ga ze beide missen. Maar het is met veel plezier gegeven. Ik hou van mensen blij maken, en dat heb ik bij deze wel gedaan denk ik

9. Dankbaarheid leerkrachten
Ik voelde die leerkrachten hun dankbaarheid heel erg, en dat maakt mij dan weer blij. Ik geniet daarvan. Het feit dat ik iets goeds heb gedaan voor iemand, iemand zijn dag goed of beter heb gemaakt. Dit is wie ik wil zijn, iemand die goed doet voor anderen.

10. Middagje bij opa
Zaterdag gaan we normaal naar tante en nonkel, als het geen bibliotheek-dag is. Maar opa is sinds oma’s dood alleen. Praktisch alleen toch. Daarom besloten we in plaats van een uurtje de hele middag bij opa te blijven. Hij werd er blij van, maar ik ook. Ik heb ervan genoten. Het was gewoon gezellig en fijn. Meer hoeft het soms niet te zijn toch?

xxx Nikita

The Cage – Megan Shepherd

The Cage.JPG

Vijf tieners, drie jongens en twee meisjes, worden wakker in een omgeving die ze niet kennen. Niemand weet waar ze zich bevinden en hoe ze er zijn gekomen. Samen proberen ze erachter te komen waar ze zijn en vooral hoe ze er weg kunnen komen. Maar wegkomen blijkt onmogelijk. Vanachter de zwarte ramen die zich overal in het landschap bevinden worden ze geobserveerd door de Kindred; buitenaardse wezens die hen vertellen dat de aarde niet meer bestaat. De vijf jongeren zijn de laatste overlevenden en hun belangrijkste taak is ervoor te zorgen dat de mensheid niet uitsterft. Maar is dat wel de echte reden van hun verblijf in de Cage? Moeten ze ontsnappen uit deze buitenaardse gevangenis of berusten in hun lot en hier een nieuw leven opbouwen? En wat als ze ontsnappen? Welke wereld ligt er buiten de muren? Langzaam maar zeker ontdekken ze meer over de Kindred en hun bedoelingen en ondertussen lopen de spanningen tussen de bewoners van de Cage steeds hoger op…

Verhaallijn
Op een dag word je als jongere wakker in een compleet andere wereld. Eentje die je niet kent. Het zal je maar overkomen. Het overkwam vijf jongeren. Twee meisjes, drie jongens. Hoe ze daar zijn terechtgekomen, weten ze zelf niet. Tot ze de zwarte ramen in het hele landschap ontdekken. Het zijn buitenaardse wezens die vertellen dat de aarde weg is, dat ze de laatste zijn die overlevende zijn. En hun taak is om de mensheid in leven te houden. Maar is er niet meer dan dat? Kunnen ze nog ontsnappen? De spanningen tussen de bewoners van The Cage lopen steeds hoger op en ze ontdekken de waarheid…

Goed, laat ik een ding eerst duidelijk maken. Het heeft iets weg van The Maze Runner, daar doet het aan denken. Maar eigenlijk is de sfeer en alles compleet anders. Dus als je een tweede versie ervan verwacht, zal ik je moeten teleurstellen. Maar voor mij is dat niet teleurstellend. Ik vond dit een goed verhaal. Het concept is ook anders. Hier is namelijk geen labyrint. Hier zijn puzzels die moeten opgelost worden, en daarmee kunnen de bewoners munten verdienen om dingen te kopen die van aarde komen. Ik vond het wel een origineel idee, en ook goed uitgewerkt. Het verhaal is ook goed opgebouwd. Het is niet zomaar standaard overleven in die kooi. Het is meer dan dat. Er is actie, spanning, mysterie en veel vragen. Zowel voor de tieners in de kooi als voor jezelf, als lezer.

Personages
Er spelen 6 personages de hoofdrol. Cora, Leon, Nok, Rolf, Lucky & Mali. Wie Mali is vertel ik niet, want dat zou voor spoilers zorgen. Ze hebben zo elk hun overlevingsinstincten, hun manier van leven en omgaan met anderen. En ze zijn allemaal anders. Dat maakt het soms heel moeilijk om elkaar niet dood te slaan. Waardoor er veel interactie was tussen alle personages en dat maakte het verhaal ook interessant. De personages zijn goed uitgewerkt, makkelijk uit elkaar te houden. Het zat wel goed hier heb ik de indruk. Ook bleef ik de ‘mensen’ achter de zwarte ramen fascinerden vinden. Ze zijn absoluut interessant. Ik hoop ze ook goed te leren kennen.

Schrijfstijl
Het boek is heel vlot geschreven, alles gaat vrij snel. Maar eigenlijk vind ik dat wel prima in dit boek. Veel emotie werd er niet beschreven, maar ik had niet de indruk dat dat nodig was. Je kon die emotie wel zelf invullen, dat ging vanzelf. Je kon je makkelijk inleven in de personages hun situatie en de spanningen, discussies werden goed beschreven waardoor je je bijna mee geirriteerd ging voelen. Ik had geen enkel probleem met de schrijfstijl en hier en daar eindigde het met een mooie cliffhanger. Dat is altijd fijn. Dat houdt de zin in verder lezen hoog ๐Ÿ˜‰

Lay-out
Ik vind die cover echt goed! Hij vertelt wel iets over het boek, toont ook aan dat dit dystopie is. Ook vind ik het kleurgebruik heel erg goed. Ik ben wel fan van de cover.

Conclusie
Het doet wel denken aan ‘The Maze Runner’, maar toch is het iets compleet anders. Het idee van de kooi en alles erbij is fantastisch bedacht en uitgewerkt. Het boek heeft goede personages, een goede schrijfstijl en je wil snel verderlezen. Ik raad dit boek aan!

Cijfer: 9
xxx Nikita

Sterrenstof – Krystal Sutherland

Sarir 0%

Dit is absoluut geen verhaal over liefde op het eerste gezicht. Maar het is een liefdesverhaal. Nou jaโ€ฆ Min of meer.

Henry is nooit verliefd geweest. Tot Grace aan het begin van het examenjaar bij hem op school komt. Grace is vreemd. Ze draagt jongenskleren. Ze loopt met een kruk. Ze zegt nee tegen het hoofdredacteurschap van de schoolkrant, waar Henry al jaren van droomt. Het is overduidelijk dat Grace een groot verdriet met zich meedraagt. En toch. Henry wordt verliefd op haar. Tot over zijn oren, met open ogen, met alle kans op een gebroken hart. Want als je geen risico durft te nemen voor de liefde van je levenโ€ฆ wanneer dan wel?

Verhaallijn
Henry is iemand die niet makkelijk verliefd wordt, hij is dat ook nog nooit geweest. Maar als Grace ineens de klas binnenkomt, zou dat wel eens anders kunnen worden. Ze is compleet anders dan de rest van de wereld. In jongenskleren leeft ze haar leven, ze loopt met een kruk en slaat het aanbod voor het hoofdredacteurschap bovendien af. Een functie waar Henry al zijn hele schooltijd van droomt. Hij snapt haar niet. Maar Grace draagt veel pijn en verdriet met zich mee, en dat is iedereen wel duidelijk. Henry valt voor haar. Met alle kans op een gebroken hart. Wanneer neem je risico’s?

Laat ik zeggen dat dit boek mij heel erg aan John Green deed denken. Vooral door de sfeer van het verhaal. Maar dat is een compliment, zeer zeker. Het is zeker geen verhaallijn die je zomaar uit je mouw schudt bij manier van spreken. Hier is hard over nagedacht en dat zie je ook terug in het verhaal. En dat is heel aangenaam lezen. Of het een liefdesverhaal is? Daar ben ik zelf nog niet helemaal uit denk ik. Ik weet alleen dat ik tot over mijn oren verliefd ben op dit boek. Er zitten ook dingen in die eigen zijn aan Grace en Henry. Aan hun ‘relatie’. Iedere relatie heeft zo zijn eigen weg en eigenzinnigheden. Ook is dit een heel gevoelig verhaal. Het is heel gevoelig neergezet ook, en ik denk dat dat net hetgene is wat me raakt aan dit boek. Ook heb ik gelachen bij dit boek, dus er zit zeker ook wel humor in!

Personages
Henry en Grace zijn hoofdpersonages. Maar Henry is eigenlijk de belangrijkste want zijn visie op het verhaal volg je. Als je snapt wat ik bedoel. Grace was iemand waarvan ik onmiddelijk ging houden. Ze stal mijn hart meteen. En ja, ze is gebroken en heeft veel meegemaakt. Maar ik heb me de afgelopen tijd ook af en toe ellendig gevoeld en op de een of andere manier schiep dat een band. Daarom hou ik dus van boeken. Maar dat terzijde. Grace is iemand die je zo nooit helemaal zal kunnen doorgronden denk ik. Ook al vertelt ze je alles. Er is zo altijd iets in haar dat verborgen blijft, en dat maakt haar een heel mooi personage. Iemand waar je over kan blijven lezen. Henry was een prima hoofdpersonage. Ik lees niet vaak dit soort boeken met een jongen in hoofdpersonage denk ik. Niet dat ik daar problemen mee heb. Het verhaal stond waarschijnlijk in een heel ander perspectief als Grace de persoon was die je volgde. Het zou meteen een stuk magie verliezen. Dus ja, ik ben het wel eens met Henry als hoofdpersonage. Henry en Grace zijn zo mooi samen. Ondanks alles. Dit is toch echt een van de bijzonderste koppels waar ik over heb gelezen in al die jaren. Ondanks het allemaal maar fictief is. Denk dat Henry en Grace altijd een plekje in mijn hart zullen hebben.

Schrijfstijl
Het boek is volgens mij heel lyrisch geschreven. Niet heel de tijd. Er speelt ook wel een gedicht de hoofdrol, maar dat bedoel ik niet. Hoe Grace praatte over het leven, wauw. Het is moeilijk om zoiets goed neer te zetten in een boek. Het klinkt al snel te geforceerd of te klef of the cheesy. Wat dan ook. Maar hier klopte het allemaal. En eigenlijk heeft ze wel een punt. Ze heeft mij een andere visie op fouten maken en voor schut gezet worden gegeven. Uiteindelijk heeft ze wel gelijk. Dit is volgens mij een easy-read, ook is het niet moeilijk om dit boek te volgen. En het boek wordt afgewisseld met chatgesprekken tussen Grace en Henry, en als dat zo een paar pagina’s is dan vlieg je door die pagina’s heen. Dus het is geen ingewikkeld boek om te lezen. Denk dat dit je zelfs uit een leesdip zou kunnen halen. En ik zei het al eerder, het doet denken aan John Green. Mensen die fan waren van zijn boeken, zullen dit ook wel waarderen. Weet je wat het gewoon zo goed maakt, en dat is ook niet makkelijk. Er zit zoveel kwetsbaarheid in dit verhaal en boek. En daardoor raakt het me net denk ik. En die kwetsbaarheid is gewoon niet makkelijk neer te zetten, dat is een kunstje op zich. Ik hou daar wel van. En niet te vergeten, er zit ook nog een vleugje humor in. Ik moest soms echt glimlachen om dingen die gezegd werden. Die band tussen Grace en Henry is fantastisch neergezet, en ik denk dat dat echt niet makkelijk is.

Lay-out

Ik vind die vissen zo leuk! Can’t help it, vind ze echt leuk. Uiteindelijk zijn ze wel een stuk van het verhaal, dat verband snap je na het boek wel. Ook de tekstberichtjes tussenin vond ik een goede afwisseling!

Conclusie
John Green-fans zullen dit wel smaken denk ik. Een boek over het leven, bijzondere vriendschappen/relaties en dat het niet altijd zonneschijn kan zijn. Ik heb hiervan genoten, en als ik kon las ik het nog een keer voor de eerste keer. Maar ik weet dat ik dit nog een keer ga lezen. Fantastisch. Het boek krijgtveel aandacht, maar het is het allemaal waard. Een boek dat je meteen raakt denk ik. Gewoon door hoe het neergezet is en de band tussen Grace en Henry. Dit is echt een bijzonder boek. Eentje om te onthouden!

Cijfer: 10
xxx Nikita

Mijn week in foto’s ~124~

Hoi allemaal! Als ik mezelf zou beschrijven, zou ik zeggen dat ik een (book)nerd ben. Daar ben ik wel trots op. In de positieve zin dus. Die eigenschap kwam deze week heel erg naar voor. Aangezien ik volgende week met de examens begin moesten de nodige voorbereidingen getroffen worden. Dus daar kwamen alle studieboeken, mijn superleuke schriftje om samenvattingen te maken. En een boek is natuurlijk een ideale ontspanning! Welkom in mijn nerd-weekje ๐Ÿ™‚ En nee, ik beledig niemand. Ook mezelf niet. Ik ben er juist trots op dat ik zo ben!

1
Voor mijn jaarwerk moest ik nog een paar dingen inhalen, dus daar besloot ik zaterdag mijn dag mee te beginnen! En het is wel netjes geรซindigd, het karton ziet er inderdaad niet overal even mooi uit. Maar ik heb de mooie stukjes eruit gepikt ๐Ÿ˜‰

2
Het stapeltje dat ik ontvoerde uit de bibliotheek! Al moet ik met spijt zeggen dat het bovenste boek niks voor mij was.

3
Na de bibliotheek gingen we zoals gewoonlijk iets lekkers drinken! Alleen jammer dat mama niet goed werd en we eerder naar huis moesten. Maargoed, daar kan niemand iets aan doen natuurlijk.

4
Met goede hoop startte ik zondag in ‘The Cage’ van Meghan Shepherd. En ik moet toegeven dat ik hier met heel veel plezier in gelezen heb!

5
Maandag na de lunch vloog ik erin! Studeren! Ik begin met het examen godsdienst, wat ik eigenlijk echt niet zo heel moeilijk vind. Vorig jaar met Pasen had ik het zelfs geflikt dat ik van alle klassen waar mijn leerkracht lesgaf het beste examen maakte. Dat waren er best een heleboel. Ik hoef niet de beste te zijn, maar je snapt dat ik toch wel heel blij was toen ik dat hoorde.

6
Woensdagmiddag waren de kinderen van de onderburen bij ons, en met die schatjes kan je geen huiswerk maken. Dus dat werd bibliotheek-werk. Alsof ik dat zo erg vind ๐Ÿ˜‰

7
En ik las nog verder in het fantastische ‘The Cage’ van Megan Shepherd ๐Ÿ™‚

8
Deze week vind ik het leuk om elke ochtend eventjes op Spotify te kijken of er nog liedjes te ontdekken zijn die ik misschien mooi vind. En dat was een succes, daarbij ontdekte ik Ruimtevaarde van Free Souffriau. Ik kan er gewoon blijven naar luisteren. Zo mooi is het.

xxx Nikita