Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Twintig regels liefde
Wat als je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven? Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in – hoe werkt een wasmachine? – en soms ouderlijk advies – hoe word je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop.. 

Verhaallijn
Ik vond deze verhaallijn vooral zwaar. En het is ook een zwaar onderwerp, over de dood en laatste brieven voor het sterven. Lijkt mij ook geen makkelijk onderwerp om over te schrijven. Om die reden alleen al heb ik bewondering voor Rowan Coleman. Maar ik vond het ook wel een ontroerend en pakkend boek. Vooral omdat de dood ook zo dichtbij staat en Stella zelf ook geen gemakkelijk leventje heeft buiten haar werk. Ook dit komt voor in het boek. De verhaallijn is zwaar, maar ook ontroerend

Personages
Je maakt kennis met heel veel personages, en soms vond ik het wel moeilijk om de switch tussen verschillende personages te maken. Maar eens ik goed wist hoe het weer ging met een bepaald personage, dan kon ik wel gewoon goed volgen. Ik vind het allemaal even dappere mensen, ieder personage op zich. En ook hun eigen karakter, soms koppig en soms bang voor de dood.

Schrijfstijl
De schrijfstijl vond ik vooral moeilijk. Vooral weer omdat het een zwaar onderwerp is, maar ook vond ik de schrijfstijl niet altijd makkelijk om te lezen. Het zijn zware onderwerpen, en ook zwaar om over te lezen. Het boek leest zeker niet vlot weg, en dit is geen boek wat je op een zonnige en warme zomerdag moet lezen om vrolijk te worden. En bij een leesdip zal dit boek ook niet helpen, je zal er enorm treurig van worden, En dat is misschien ook wel het mooie aan dit boek.

Lay-out
Ik vind de cover simpel, maar wel mooi. Iedere bloglezer herkent de cover intussen wel, en de cover heeft ook wel iets leuks. Ook het lettertype komt terug in het boek zelf, en dat vind ik dan wel weer leuk. Het is moeilijk om dit boek leuk te noemen, omdat het zo verdrietig is soms

Conclusie
Dit boek vond ik moeilijk om te reviewen. Want het was een moeilijk boek om te lezen, en dit boek heb ik dan ook niet in een ruk uitgelezen. Daarvoor was het te zwaar. Toch heb ik oprecht respect voor dit boek, en het betekend niet dat ik dit boek niet leuk vond. Het was wel echt heel mooi, en het heeft me wel geraakt

Cijfer: 9.5

xxx Nikita

Advertenties

Sevenster – Alexandra Penrhyn Lowe

Hoi allemaal! Ik las weer een boek uit, het spannende en enge Sevenster. Geschreven door Alexandra Penrhyn Lowe. Een leuk weetje is dat deze schrijfster ook de boeken van ‘Het Huis Anubis’ heeft geschreven, en die waardeerde ik ook. Dus dat kon niet mis gaan, dacht ik toen ik het boek opensloeg. 

Sevenster

Eveline heeft maar één zorg deze zomer: een echt leuke jongen vinden met wie ze voor het eerst kan zoenen. Maar dan roept ze geesten op tijdens een feestje – tegen de waarschuwing van haar pleegmoeder in – en nu ziet ze plotseling dingen die andere mensen niet zien.

Doodsbang dat ze bezeten is door een kwade geest, probeert ze een manier te vinden om alles terug te draaien. Maar dan hoort ze van een waarzegster dat ze de eeuwenoude gave van De Wachters heeft – een gave die was afgeschermd, maar nu is wakker gemaakt. Een gave waardoor ze geesten en demonen kan zien.
En zij zien haar ook.

Eveline heeft maar één zorg deze zomer: in leven blijven.

Verhaallijn
Ik vond de verhaallijn heel spannend opgebouwd, ook eng zelfs. Ik werd soms wat bang, en dat heb ik echt nog nooit gehad bij een young adult boek dus daar zit het zeker wel goed. Sevenster was een boek dat me ook wel deed denken aan ‘Het Huis Anubis’ wat positief was want die boeken heb ik ook altijd fijn gevonden om te lezen. Aan de andere kant doet het verhaal me denken aan ‘Verkozen’, en dat is minder positief want zo enthousiast was ik niet over het boek. Ik was wel positief over het boek, maar ik sta om eerlijk gezegd niet te springen om de hele reeks te lezen. Wolfsbloed is het vervolg op Sevenster, en dat heb ik in huis. En dat ga ik waarschijnlijk wel lezen. Ik was wel fan van de verhaallijn, en ik kon alles ook gewoon goed volgen

Personages
Eveline Dijkman is een meisje wat opgroeit in een normale omgeving, als je er niet bij rekent dat ze haar ouders is verloren en door haar langdurig coma-verblijf een heleboel herinneringen kwijt is. Eveline is ook wel een meisje wat onzeker is, en ook als ze iets niet wil het toch zal doen om bij de klas te horen. Normaal vind ik dat niet leuk, maar in dit boek stoorde dat helemaal niet eerlijk gezegd. Eveline leek een normaal personage, tot je het boek leest. Ik zwijg al.. De andere personages waren prima uitgewerkt, niemand was onrealistisch of teveel aan het boek.

Schrijfstijl
Het boek werd op sommige momenten echt eng, en dat vond ik totaal niet erg. Ik was eerder verbaasd dat een boek dat kon losmaken, want dat heb ik gewoon nooit bij boeken. De schrijfstijl leest vlot weg, is niet ingewikkeld en simpel. Dat maakt dit boek ook gewoon makkelijk om te lezen. Het boek is spannend opgebouwd en geschreven, eng en wekt ook de juiste gevoelens op het juiste moment op. In dit boek ga je ook gewoon door heel veel verschillende gevoelens. Bange gevoelens, spanningsgevoelens.

Cover
Na het lezen van het boek snap je de cover wel heel goed, dus het kan eerst wel een mysterie zijn. Maar alles valt op zijn plek na het lezen van het boek

Conclusie
Ondanks alle spanning en het goed geschreven boek, word dit toch nooit mijn favoriete boek. Ik miste echt wel iets, en ik kan niet goed uitleggen wat. Ik raad het boek wel aan, en het is zeker wel de moeite waard om te lezen. Vooral als je van spanning en bange gevoelens houdt. Al denk ik dat dit boek voor echte ‘horror-freaks’ te weinig engheid zal bevatten. Je leest vlot door, maar ik had niet altijd zin om even snel door te lezen. Gewoon ook omdat het boek me niet ‘over de streep kon trekken’.

Cijfer: 8/10

Dat was het voor nu!
xxx Nikita

Boek Review: Zes Seconden

Hoi allemaal! Een spannend boek krijgt natuurlijk een mooie review bij mij, ik ben gek op spannende boeken. Daarom was ik ook wel benieuwd naar Zes Seconden van Danielle Bakhuis. Ik heb een jaar en zoveel maanden terug ook ‘Wat Als‘ van Danielle Bakhuis gelezen. Daar was ik sterk van onder de indruk. Ik begon in dit boek zonder hoge verwachtingen, want ik weet van mezelf dat ik een boek van een schrijfster geweldig kan vinden, maar het volgende boek dat ik lees minder hoge verwachtingen heb. Ik ben dus qua verwachtingen met een schone lei begonnen, en dat is wel een verstandige keuze van me. Ik vond het wel een goed boek, maar niet zo geweldig als Wat Als, dus als ik die hoge verwachtingen had gesteld was ik waarschijnlijk teleurgesteld geweest.

Zes Seconden

Iemand knielt bij het lichaam en houdt zijn oor boven het masker. `Een ambulance! schreeuwt een jongensstem. `We hebben een ambulance nodig! Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: ervoor en erna. Zes seconden. Dat is precies hoelang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij een slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan Jasmijn ooit had kunnen voorzien. Wie kun je vertrouwen als je niemand meer kunt vertrouwen?

Verhaallijn (2/2)
Op zich was de verhaallijn wel goed uitgedacht. Het zorgde voor de nodige spanning, die je aan het lezen hield. Het boek werd niet saai, ik kon blijven lezen maar helaas te weinig tijd daarvoor. Het boek is ook een tikkeltje mysterieus, want je weet niet wat je moet verwachten bij die Afrekening. Tot je er daadwerkelijk over leest. En net als bij veel thrillers ook weer een onverwachts einde. Normaal gesproken heb ik altijd een vermoeden wie het gedaan heeft bij thrillers en dat kon ik nu totaal niet ontfutselen en dat is zeker positief! Ik heb namelijk wel een sterke intuïtie en als je die op het verkeerde been kan zetten…

Personages (1.5/2)
Ik irriteerde me heel erg aan de arrogantie van Jasmijns vriendinnen. Ik snap dat in deze context arrogantie nodig was om het plaatje af te maken, maar een beetje minder was ook oke geweest. Jasmijn zelf vond ik wel een lief meisje, alleen heel erg naïef. Maar daar trek ik geen punten voor af want anders kon het verhaal ook niet tot zijn recht komen.

Schrijfstijl (1.5/2)
Ik had verwacht dat ik zo vertrouwd zou zijn met de manier van schrijven en meteen mee zou gevoerd worden in het verhaal. Maar dat  had ik niet en dat vond ik heel erg jammer. Soms vroeg ik me af waar die geweldige schrijfstijl van Danielle Bakhuis naartoe was. Andere momenten was het wel heel erg spannend geschreven, dus je mag wel stellen dat ik tevreden ben met het boek

Cover (2/2)
Die cover vind ik geweldig. Mysterieus en toch passend bij het boek. Het hazenmasker is zo’n groot aspect in het boek en bij de Afrekening, dus ik ben blij dat hij ook op de cover staat. Als je het boek nog moet lezen snap je de klik van het hazenmasker niet, dat snapte ik ook niet. Na het boek zal je de klik wel hebben en begrijpen.

Plezier aan het boek (1.5/2)
Ik mistte wel de manier van schrijven van bij ‘Wat Als’. Dat moet ik wel toegeven, nu ik de review zo aan het uitschrijven ben voel ik wel degelijk een beetje teleurstelling. Ik had verwacht dat ik minstens een 9.5 zou kunnen geven na de review, maar nu ik alles zo opschrijf en bekijk vind ik het wel jammer. Het was alsnog wel een goed boek, begrijp me niet verkeerd. Ik raad het boek wel aan, want het zou ook zonde zijn om het niet te lezen. Ik had alleen geen gevoel van ‘wow’.

Cijfer: 8.5/10
Dat was het voor vandaag!
xxx Nikita

Boek Review: Girl Online

Hoi allemaal! Girl Online heb ik uit, en ik vind het echt superjammer. Ik heb genoten van het boek. Ik heb kinderstage maar ik heb over de middag anderhalfuur pauze en daar maak ik gebruik van om te lezen! En ik heb nog eens in de ochtend een kwartier pauze en in de middag een kwartier pauze. Dus dan kan ik lekker veel lezen! En vandaag komt de boek review van Girl Online!

https://igcdn-photos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xaf1/t51.2885-15/11098513_667893906672198_1704522088_n.jpg

Penny heeft een geheim: onder de alias Girl Online blogt ze over schooldrama’s, jongens, haar
rare, chaotische familie en de paniekaanvallen die ze sinds kort heeft. Wanneer alles alleen maar
slechter lijkt te gaan, stuurt haar familie haar naar New York. Daar ontmoet ze de knappe en gitaar tokkelende Noah. Penny wordt verliefd en natuurlijk houdt ze elke ontwikkeling bij op haar
blog. Maar Noah heeft ook een geheim, een geheim dat Penny’s dekmantel in gevaar brengt.
En erger nog: ook haar belangrijkste vriendschap komt hierdoor op het spel te staan.

Verhaallijn (2/2)
Super origineel! Echt geweldig, dit is echt een luchtige chicklit. Eentje die je gedachten afleidt en een boek dat voor mij voelde alsof ik iemand verloren was toen ik de laatste bladzijde las. Het fijne vond ik ook dat het over een blogster gaat, daar herken ik me natuurlijk in. En dat is ook gewoon weer origineel. Dit voelt ook echt als moderne verhaallijn, en dat vind ik fijn. Een boek waar je makkelijk in komt en ook geen ingewikkelde bedenkingen vereist. Echt een boek om je goed af te leiden

Personages (2/2)
Om eerlijk te zijn had ik eerst het gevoel dat het nogal standaard personages zouden zijn. Omdat ik dat wel vaker denk bij chicklits. En daar had ik helemaal geen last van! Penny is een uniek meisje, niet zo perfect uiterlijk zoals blond, blauwe ogen en verslaafd aan mode. Penny heeft rode krullen en houdt van bloggen. Dat maakt haar uniek. Megan was in het boek echt een bitch. En Elliot deed me denken aan Harriet uit ‘Geek Girl’. Vooral in het begin van het boek want hij vertelde veel weetjes aan Penny. En dat vond ik wel leuk. Al is Elliot nog een karakter apart. Noah deed me denken aan Augustus, behalve dat misverstand dan en alles.

Schrijfstijl (2/2)
Het boek is geschreven zodat je alles gewoon begrijpt. Een vlotte schrijfstijl, en je komt ook makkelijk in het boek en het leest gewoon vlot. Ik vind het gewoon mooi geschreven. En het is wel voorspelbaar, dat geef ik toe. Maar het wordt helemaal niet saai, wat soms wel zo is bij voorspelbare boeken. Dus ook van de schrijfstijl ben ik fan! Ik heb genoten van het boek, van de eerste letter tot de laatste punt.

Cover (2/2)
Ik denk bij de cover meteen aan Instagram, Facebook en sociale media. En aan bloggen. En daar gaat het boek voor een groot deel over. Dus ook de cover is geslaagd, hij trekt echt aan!

Plezier aan het boek (2/2)
Geweldig! Een van de toppers van deze maand denk ik. Ik heb het gevoel dat ik een vriend verloren ben toen ik het boek dichtdeed, en dat is echt het ultieme gevoel dat het boek echt heel goed was. Voor mij toch.

Cijfer: 10/10
xxx Nikita

Boek Review: Iets van mij

Hoi allemaal! En toen had ik weer een boek uit! Na langere tijd wachten is het weer tijd voor een review. Ik heb Iets van Mij gelezen van Caja Cazemier. Het boek gaat over tienerzwangerschap, dat is wel het ‘hoofdonderwerp’ en hoe daarmee omgegaan wordt in het gezin van Nikki. En hoe haar leven totaal verandert sinds de komst van haar kleintje

https://igcdn-photos-f-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xap1/t51.2885-15/10598553_355465387990597_914434081_n.jpg
(Bron: Eigen foto)

Nikki is pas 16 als ze zwanger raakt. Wat nu? Haar ouders, haar tweelingzus Noa en haar vriend Tygo vinden dat ze het moet laten weghalen, maar Nikki besluit de baby te houden. Er verandert veel en Nikki moet van alles regelen. Het is een eenzame tijd: haar relatie loopt stuk en ze vervreemdt van haar zus. Terwijl haar klasgenoten examen doen, bevalt Nikki van haar kind…
Met veel moeite lukt het Nikki haar leven opnieuw in te richten. Toch vraagt ze zich wel eens af of ze de juiste beslissing genomen heeft, hoeveel ze ook van haar kindje houdt.

Verhaallijn (1.5/2)
Tienerzwangerschappen komen niet vaak voor, dus daarom vind ik het wel een goed boek. Ik denk ook dat het goed is voor pubers die zo beginnen te experimenteren met relaties en seks. Dat je moet opletten en zorgen dat je het veilig doet en de pil niet vergeet als je die slikt. Ik vond het alleen wat voorspellend, Tygo’s reactie is voorspelbaar.  Ik vond het wel een fijn boek om te lezen, want het opent ook je ogen maar het leidt ook eventjes af van je eigen zorgen. Omdat je in het verhaal wordt gezogen

Personages (2/2)
Ieder personage had in dit boek zo zijn karakter, en daar ben ik altijd voorstander van. Dat heb ik al vaak gezegd. Want dan weet je gewoon wie wie is, al had ik in het begin moeite om Luna en Noa uit elkaar te houden. Dat was een misverstand, Luna is namelijk de jongere zus en Noa de tweelingzus. Gelukkig had ik dat al snel door en kon ik gezellig verder lezen. Tygo werd ik echt kwaad op, dus ik denk dat dat wel het gevoel was dat opgewekt moest worden. En Nikki is erg onzeker over haar zwangerschap, en dat is ook normaal. Het zou niet kloppen als ze ineens hyper is, dus alles verloopt realistisch en dat moet wel in deze context

Schrijfstijl (2/2)
Caja Cazemier heeft een heerlijke manier van schrijven, altijd weer verdrink ik in haar boeken. Ik hou gewoon van haar schrijfstijl. Ze schrijft ook zo’n schokkende onderwerpen en je ogen gaan echt open met haar boeken. Nu ook weer, tienerzwangerschap. Iedereen denkt dat het maar iets is, tot je het zelf overkomt. Ik stelde me er ook nooit veel bij voor en nu weet ik een beetje hoe erg je leven verandert. Er zijn weinig boeken over tienerzwangerschappen. Toch voor zover ik weet. Sommigen zeggen dat Caja Cazemier meer schrijft voor 13-14 jarigen, maar dat vind ik dus totaal niet. Misschien is het wel zo, maar ik ben 17 en het wekt ook mijn interesse. Het boek leest vlot, makkelijk en je hoeft gewoon geen erge dingen te onthouden. Dat heb je soms met andere boeken, en als je gewoon eventjes wil ontspannen denk ik dat dit boek wel goed is. Het was wel dun, dat  vind ik dan wel weer jammer. Maar aan de andere kant was het einde ook wel mooi, en het hoorde ook zo.

Cover (2/2)
Ik denk dat de cover Nikki voorstelt. En het meisje kijkt erg onzeker en twijfelachtig. Die indruk heeft ze bij mij. En dat past bij het verhaal want het leven van Nikki wordt compleet overboord gegooid, en dan krijg je wel twijfels en onzekerheid. Dus de cover vertelt ook iets over het verhaal, en het is gewoon een mooie cover. Erg simpel, maar meer moest het ook niet zijn bij dit boek vind ik

Plezier aan het boek (1/2)
De voorspelbaarheid vond ik erg jammer, want ik word graag verrast als het om boeken en verhalen gaat. Aan de ander kant kon ik dat ook wel een beetje weten. Maar ik heb wel genoten van het boek. Nikki’s gevoelens kwamen zo bij me binnen, en wat was ik kwaad op Tygo. Door Caja’s heerlijke manier van schrijven heb je ook echt plezier aan het boek. Ondanks dat niet alles rozengeur en maneschijn is in het boek. Ik zal nog veel lezen in de toekomst van andere schrijvers, maar die heerlijke manier van Caja vergeet ik nooit!

Cijfer 8.5/10

Dat was het voor vandaag! Tot morgen!
xxx Nikita
.

Boek review: De Studie

Hoi allemaal! Eindelijk komt er weer een boek review online. Zoals ik al zei, ik neem het rustig. Aangezien ik het me veel te gemakkelijk heb gemaakt op mijn reading challenge, doe ik het nu rustig aan. Volgend jaar ga ik een paar niveaus hoger, anders is er geen uitdaging aan. Ik las  De Studie van Joelle Charbonneau uit, en hier volgt dus mijn review. En ik raad je aan om deze review niet te lezen als je geen spoilers over het eerste deel wil lezen. Lees je het toch, dan is het op eigen risico


(Bron: Eigen foto)

Malencia Vale heeft in deel 1 van De Test-trilogie de spannende en uitputtende testen van het Verenigde Gemenebest overleefd en is nu een van de twintig uitverkorenen die mogen studeren aan de universiteit. Hoewel haar klasgenoten leven in een gelukzalige roes omdat hun herinneringen aan de gruwelen van de Test zijn gewist, knaagt aan Cia een onzekerheid over de toekomst. Wat is er waar van het verhaal dat ze zichzelf hoorde vertellen op de Transit Communicator?

Achterdochtig geworden, probeert Cia meer informatie te verzamelen over de universiteit, het Test-comité en haar medeleerlingen. Ondertussen moet ze er natuurlijk ook voor zorgen dat ze niet opvalt in de groep. Wanneer ze tot de ontdekking komt dat de afluister- en spionagepraktijken niet gestopt zijn na haar toetreden tot de universiteit, en dat de selectie voor de verschillende studierichtingen veel weg heeft van de Test is ze vastberaden de waarheid te ontdekken. Zelfs als ze daarmee haar vrienden én familie mogelijk in gevaar brengt. Langzaam vervagen haar eigen grenzen op zoek naar de waarheid, want falen is geen optie…

Verhaallijn (1.5/2)
Deze verhaallijn was minder spannend dan het eerste boek, vond ik persoonlijk. Er was spanning, maar niet genoeg voor mij. Het kon me gelukkig wel voldoende boeien, en er waren wel een paar cliffhangers. Die maken die spanning voor een deel goed, dus dat is dan wel een goede balans in dit boek. De verhaallijn was niet altijd even makkelijk te volgen, maar dat kan ook aan mij liggen. Heb ik ondertussen ontdekt. Al bij al een goede verhaallijn, maar weer erg veel dode mensen…

Personages (2/2)
Er komen heel veel personages van het eerste boek terug hier, en dat is fijn. Zo hoefde ik niet aan heel veel nieuwe personages te wennen, maar er waren wel een paar nieuwe. Dat moest wel, zonder is er nog minder spanning en dat is niet leuk. De nieuwe personages werden ook goed voorgesteld, ik had het gevoel dat ik wist wie wie was. Dat vind ik ook wel fijn, leest ook fijner. Net zoals in boek een is Cia iemand die alles snel doorziet, en altijd onraad ruikt. Ze doet me echt denken aan Katniss Everdeeen, en dat is zeker wel een compliment. Cia wil ook wel het beste voor het land, dus dat vind ik dan weer mooi om te zien aan haar en te lezen over haar. Ze is ook erg koppig en nadenkend, ze lijkt echt heel erg op Katniss zoals ik al zei

Schrijfstijl (2/2)
Het was spannend geschreven, en goed geschreven. Ik mis spanning maar dat lag niet aan de schrijfstijl, wel aan de verhaallijn. Ik vond ook dit boek minder goed geschreven dan het eerste boek, maar het is niet zo dat ik het boek haat. Dat kan ik niet, wie haat er nu de Test-trilogie. Niemand toch? Joelle Charbonneau heeft een heerlijke vorm van schrijven, en die krijg je niet zomaar. Daar moet je echt heel veel voor oefenen

Cover (2/2)
Die cover hoort er gewoon bij. Iedereen die boeken leest weet dat die covers van De Test-trilogie is. Ze zijn echt herkenbaar, en horen ook bij het verhaal. De symbolen van de studie, en het geeft ook een beetje het gevoel dat je krijgt bij het verhaal. Dat gevoel kan ik niet echt beschrijven, maar het is wel positief. Om dat gevoel te begrijpen moet je de serie lezen.

Plezier aan het boek (1/2)
Ik mis die spanning echt wel, ik verwachtte echt veel spanning. Aangezien het eerste boek een bom aan spanning was, dacht ik dat dat in het tweede boek gewoon zou doorgaan. Maar zoals ik al zei, ik haat het boek niet. Ik heb ook wel genoten van het verhaal en Cia’s opstandigheid en koppigheid. Dus voor mij is het wel een positief gevoel over het boek. Ik heb boek drie ook thuis liggen en ik ben benieuwd!

Cijfer 8.5/10

xxx Nikita

Boek Review: Geek Girl (Perfect Plaatje!)

Hoi allemaal! Ook het derde deel van Geek Girl heb ik uitgelezen, ik ben benieuwd naar het vierde deel. Voor wie het nog niet zou weten, achteraan het derde boek staat dat Holly Smale werkt aan een vierde deel. Ik ben benieuwd! Het beloofd als het even leuk wordt als de eerste 3 boeken.

23487393
(Bron: Goodreads.com)

Harriet weet een hoop. Dat New York de dichtstbevolkte stad in de Verenigde Staten is bijvoorbeeld. En dat 1 op de 38 mensen in de VS er woont. Maar ze weet absoluut niets over modellenwerk in de Big Apple. Zal ze, samen met haar familie, wel kunnen aarden in de States? En hoe wordt een mens ‘een merk’? Dat is namelijk wat ze moet worden, als ze de modellen in New York mag geloven. Haar leven wordt helemaal één groot vraagteken wanneer ze wordt bedolven onder grootse en romantische gebaren – maar niet die van haar vriendje…

Verhaallijn (2/2)
Om eerlijk te zijn vond ik deze verhaallijn beter dan de vorige delen. In dit boek wordt de nadruk op het modellenleven niet zo hard gelegd. Maar meer over de omgeving van Harriet, de thuissituatie van Harriet. Ik had het gevoel dat die in boek een en twee niet zo heel erg werd bekeken.

Personages (2/2)
Ik was tevreden, want de personages leerde je in dit boek ook veel beter kennen. Annabel was voor mij eerst een mysterie en nu heb ik het gevoel dat ik haar een beetje ken. Vind ik altijd fijn, de personages kennen. Kendrall haatte ik echt. Ze dacht zo’n beetje dat ze alles was tegenover Harriet. Harriet is niet perfect, maar zij ook niet. Harriet is gewoon zichzelf volgensmij en dat vind ik zo fijn aan haar

Schrijfstijl (2/2)
Ik had het gevoel dat alles gedetailleerder was beschreven en ik kon me beter inleven. Er werd ook niet constant over dat modellenleven verteld, en dat was wel fijn. Ik denk als het zo doorgegaan was ik het beu zou zijn, ze kreeg af en toe een klus. Maar er gebeurden veel meer andere dingen en ik moest lachen met het boek. Een luchtige schrijfstijl, dit boek kan je goed afleiden als het nodig is

Cover (2/2)
Ik vind het wel passend, weer zie je Harriet naar voor komen en New York wordt benadrukt. Ik heb het misschien nog nooit gezegd, maar het lettertype op de cover vind ik ook heel mooi. Anders zijn het altijd gewoon standaard letters en hier is dat anders. Dat vind ik ook wel eens fijn

Plezier aan het boek (2/2)
Alles samen heb ik wel genoten van het boek. Ondanks het soms wel vaak herhalend is blijf ik wel genieten van de verhalen van Harriet. Ik vind het gewoon leuke boeken, ik weet niet hoe het komt. Normaal vind ik herhalingen in boeken saai. Dus dat is ook weer een compliment voor Holly Smale, want dat lukt niet zo snel bij mij

Cijfer 10/10

xxx Nikita

Boek Review: Geek Girl Blundert Door

Hoi allemaal! Ik liep een klein beetje achter op reviews, dus ik ga snel bijbenen! Ik leende de twee delen van Geek Girl uit de bibliotheek, en beide heb ik al uit. Ik ben fan van Harriet Manners, en ik kan niet wachten om nog meer te vertellen wat ik van het boek vond. Dus hier is mijn review!

Geek girl 2 Blundert door
(Bron: bol.com)

Harriet Manners weet best veel. Zo weet ze dat een gemiddeld mens 100 kilo per jaar eet, al doet haar zwangere stiefmoeder hard haar best hier overheen te gaan. Maar wat Harriet níét weet is wat haar rol binnen het gezin wordt als de baby er straks is. Een modellenklus in Japan is dé kans om er tussenuit te glippen. Zal Geek Girl haar draai vinden aan de andere kant van de wereld?

Verhaallijn (1.5/2)
Ik vond het een leuke verhaallijn om te lezen, maar erg voorspelbaar. Jammer. Want ik lees de Geek Girl boeken wel graag, het neemt ook mijn liefde er niet voor af. Je weet een beetje wat je kan verwachten, maar er zijn ook soms cliffhangers. Al zijn ze niet erg groot, dat is wel fijn in dit boek. Anders werd het bijna saai

Personages (2/2)
Net als vorige keer ben ik tevreden over de personages. Ik hou nog steeds van Harriet, met heel mijn hart. Ze heeft mijn hart gestolen met haar grappige en leuke weetjes.

Schrijfstijl (1.5/2)
Het was soms wat saai geschreven, dat mis ik echt in dit tweede boek. In het eerste boek was ik weg van alles, en nu niet. Ik weet niet wat het is met dit deel. De weetjes vond ik overigens wel een leuke toevoeging aan het verhaal, die waren er in deel een ook. Maar ze horen bij dit verhaal, soms kunnen veel weetjes irritant zijn. Maar laten we eerlijk zijn, wie is Harriet zonder haar weetjes?

Cover (2/2)
Die nerdbril op de cover is geweldig! Ik hou altijd van plaatjes met nerdbrillen, ik weet niet waarom. Misschien omdat ik mezelf ook een enorme nerd vind, maar een nerd zijn is goed.

Plezier aan het boek (1.5/2)
Ik had minder leesplezier dan vorige keer door de voorspelbaarheid. Dat neemt voor mij plezier af. Een boek mag niet het hele verhaal in een keer verklappen, dat is gewoon niet leuk.

Cijfer: 8.5/10

Kleine toevoeging over dat nerd zijn, want dat moet ik gewoon eventjes uitleggen. Anders kan het voor sommige mensen overkomen dat ik negatief over mezelf ben, en dat wil ik niet. Want ik ben wel trots op wie ik ben, alleen heb ik gewoon heel erge faalangst. Dat betekend nog niet dat ik mezelf haat. Dus hier mijn kleine toevoeging: Het kan als scheldwoord en slechte naam worden gebruikt, maar ik zeg van mezelf dat ik een nerd ben omdat ik de kenmerken ooit heb opgezocht en die passen bij me en daar ben ik gewoon trots op.
Tot morgen, voor de foto’s!
xxx Nikita

Boek Review: Stad van Beenderen

Hoi allemaal! Ik was een beetje bang voor dit boek, maar ik was ook al een hele tijd nieuwsgierig naar de reeks. Want die leek me toch ook wel leuk, en om eerlijk te zijn vind ik het eerste boek al heel leuk!

De vijftienjarige Clary woont met haar moeder in New York. Wanneer deze ontvoerd wordt, komt Clary achter het familiegeheim: haar moeder behoorde ooit tot een groep demonenjagers. Langzaamaan lukt het Clary om tot die wereld door te dringen. Maar de wereld van de demonenjagers is verscheurd. Zal het Clary en haar vrienden lukken om haar moeder te redden?

Verhaallijn (2/2)
Bij de verhaallijn moest ik op de een of de andere manier denken aan het boek van Maggie Stiefvater. Wat niet negatief is, ik vind dat die verhalen iets met elkaar gemeen hebben. Ik vond deze verhaallijn trouwens ook origineel, misschien wel beter dan het boek van Maggie Stiefvater. Ik kan de hele reeks nog niet oordelen, maar ik vond het eerste boek top!

Personages (2/2)
Ik vond Clary een fijn hoofdpersonage, die rol was ook echt het meeste geschikt voor haar. Jace vond ik bij momenten gewoon een irritant kereltje. Hoe hij soms tegen Simon deed vond ik echt wel rot gewoon. Er is niks mis met Simon. Simon is volgens mij een beetje een nerd, en Jace heeft daar wat tegen. En dat vind ik gewoon niet leuk. Maar ik vond de personages goed uitgewerkt, ieder had zo zijn eigen karakter en willetje. Zoals het echte leven dus. Afgezien van de demonen en alles

Schrijfstijl (2/2)
De schrijfstijl was geweldig! Een boek met spanning die zich torenhoog opbouwt, en er zit ook humor in. Ik moest hardop lachen door Jace’s droge opmerkingen. Ik was aan het lezen toen mijn broers en zussen sliepen en ik moest stil zijn, ik moest mijn lach echt inhouden. Ik hoop echt dat die humor door blijft gaan in de andere boeken!

Cover (2/2)
Die vind ik gewoon bij het boek passen, heel glimmend ook. Dat springt ook meteen in het oog in de bibliotheek. Alleen had mijn exemplaar uit de bibliotheek al veel meegemaakt door de krassen op de cover, hoekjes die van de bladzijden zijn gescheurd. Arm boek…Maar daar kan Cassandra Clare natuurlijk niks aan doen

Plezier aan het boek (2/2)
Ik zou het boek zo weer herlezen, maar ik haat herlezen omdat ik al weet wat er gaat gebeuren. Dus op naar het volgende deel in de serie!

Cijfer 10/10
xxx Nikita

Boek Review: Klem

Hoi allemaal! Een paar dagen geleden las ik ‘Klem’ van Mel Wallis De Vries uit, een spannend boek. Klem bracht mijn totaal gelezen boeken op 23, wat eigenlijk al veel is voor mij voor de derde maand van het jaar. Wat ik van dit boek van Mel Wallis De Vries vond, kan je hier onder gaan lezen!

Klem

Op schoolreisje naar Vlieland! Alle ingrediënten voor een leuke trip zijn aanwezig. Maar dan gaat het vreselijk mis: een van de leerlingen wordt gewurgd in de duinen gevonden. De groep is lamgeslagen.
Voor het politieonderzoek mag niemand van het eiland af; steeds meer feiten komen aan het licht. Bijna iedereen lijkt een motief te hebben. En bijna niemand lijkt de waarheid te spreken. Vriendschappen komen onder druk te staan, en langzaam verandert het verblijf in een regelrechte hel.

Verhaallijn (1.5/2)
De verhaallijn was wel spannend bedacht en uitgeschreven, maar toch kon dit boek van Mel Wallis De Vries me niet zo aantrekken zoals anders. Er miste voor mij iets, iets wat ik niet goed kan beschrijven. Ik voelde een mindere klik met het boek, wat ik anders wel heb.

Personages (2/2)
De personages waren ook geweldig bedacht, en het leuke extraatje in dit boek was dat achteraan een beschrijving was van alle personages. De hoofdstukken worden verdeeld onder de personages, en het is wel handig dat je dan kan spieken achteraan. Dat je kan lezen wie wie is, en dan kan denken: ‘o ja, dat is die ook alweer’. Dat vond ik wel handig in dit boek en is voor mij een pluspunt. Ik vond ze ook mooi uitgewerkt, iedereen had zo zijn eigen karakter en interesses. Ook vond ik het leuk dat er ook uit de ogen van de leerkrachten werd geschreven, en ze denken niet altijd even positief over elkaar. En leerkrachten doen soms wel eens alsof je iedereen moet liefhebben, maar soms zijn ze zelf ook niet altijd even vriendelijk tegen hun collega’s lijkt mij. Al kan je de realiteit niet vergelijken met een boek.

Schrijfstijl (2/2)
De spanning werd op elke bladzijde meer opgebouwd, in het begin was het een relaxed verhaal. Tot er iemand wordt gewurgd. Dan verandert het hele verhaal en begint alle spanning op te lopen. De onderzoeken laten je steeds meer weten wie het is, de puzzelstukjes vallen stukje bij stukje in elkaar. En dan krijg je de uiteindelijke dader te zien, te lezen in dit geval. En dan heb je zoiets van: ‘Nee toch, jij!?’, en dat vind ik echt zo goed uitgewerkt. De lezer op het verkeerde spoor zetten en dan is die verwondering zo groot. Er wordt trouwens ook geschreven vanuit de ogen van de dader, maar ik had weinig door toen ik de stukjes over de dader las. Misschien kan het aan mij liggen dat ik het niet door had, misschien is het gewoon zo.

Cover (1.5/2)
Ik snap het verband met het verhaal niet helemaal met de cover. Dus dat is voor mij ook wat minder, de cover moet een verband hebben met het verhaal voor mij

Plezier aan het boek (1.5/2)
Het boek kon me niet zo trekken als anders, er ontbrak echt iets naar mijn gevoel. Ondanks alles vond ik de spanning en hoe het verhaal was uitgewerkt wel goed, dus dat maakte een hoop goed voor mij. Het is niet dat ik het boek met tegenzin heb gelezen, want als die tegenzin zo groot was had ik afgehaakt. Dus als ik een boek slecht vond is er altijd iets wat me deed doorlezen, anders was ik gewoon afgehaakt met lezen. Ik vond het ook wel een goed boek, dus begrijp me niet verkeerd

Cijfer: 8.5/10

Tot later!
xxx Nikita